34  χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Κώστα Φρόντζου, του σπουδαίου αυτού Ηπειρώτη ευεργέτη, το έργο του οποίου στην πόλη των Ιωαννίνων υπήρξε ανεκτίμητο.Διαπρεπής δικηγόρος, ιδρυτής της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών, με μεγάλη συμβολή στην ίδρυση του Πανεπιστημίου μας, διετέλεσε βουλευτής και δήμαρχος των Ιωαννίνων, αφήνοντας μεγάλη παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές…Σαν σήμερα λοιπόν, πριν τριάντα χρόνια, το 1986, ο Κ. Φρόντζος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών και η κηδεία του έγινε πάνδημη, την επομένη, ανήμερα Χριστουγέννων, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αγοράς.

Τα λόγια του Ευ. Αβέρωφ…
Συγκινητικά ήταν τα λόγια για τον Κ. Φρόντζο, από μια άλλη μεγάλη προσωπικότητα της Ηπείρου, τον αείμνηστο ευπατρίδη πολιτικό Ευάγγελο Αβέρωφ Τοσίτσα:
«Είχε το πάθος της δημιουργίας… Άφησε σταΓιάννενα έργα που κανένας δεν τολμούσε να ονειρευτή…»…Κανένα τμήμα του Ελληνισμού δεν είχε τόσα και τέτοια κίνητρα για ν’ αφήσει γόνους ψύχραιμους, σοβαρούς, εργατικούς και δημιουργικούς. Μέσα σ’ αυτό το τμήμα του Ελληνισμού, φυσικό ήταν ν’ αναδειχθούν ορισμένοι και χθες και σήμερα, μεγάλοι δημιουργοί.
»Ο Κώστας Φρόντζος είχε πολλά χαρακτηριστικά, όλα μάλλον έντονα ανεπτυγμένα. Αλλά το κύριο χαρακτηριστικό του – γράφει ο Ευάγγελος Αβέρωφ – εκείνο που του το έδινε συνολικά με μια λέξη, ήταν δημιουργός.
»Είχε το πάθος της δημιουργίας. Δεν μπορούσε να ησυχάσει με οποιαδήποτε άλλη απασχόληση, όσο σημαντική κι αν ήταν, εάν δεν προχωρούσε προς την πραγματοποίηση κάποιου σχεδίου που είχε βάλει στο μυαλό του.
»Κι επειδή συνήθως αυτά που έβαζε στο μυαλό του ήταν ωραία και μεγάλα, γι’ αυτό το πάθος του ήταν βαθύ και ασίγαστο. Κι ακόμα περισσότερο, γιατί τα μεγάλα και τα ωραία που οραματίζονταν ο Κώστας Φρόντζος ενδιέφεραν την Ήπειρο και ο ίδιος αισθανόταν μέχρι το μυελό των οστέων του Ηπειρώτης.
»Τον έζησα ως πολιτικό, ως δικηγόρο, ως ιδρυτή και Πρόεδρο της Ε.Η.Μ., ως άμεσο διαχειριστή σημαντικών ανεξάρτητων τμημάτων της, τον έζησα σε ώρες δύσκολες για πολλές από αυτές τις δραστηριότητες. Πάντα η σκέψη έμενε σφραγισμένη από το εκάστοτε όραμα που είχε αγαπήσει και ήθελε να προωθήσει. Αυτό ήταν πλέον εκείνο που πρώτο τον απασχολούσε και η ένταση διαρκούσε, ώσπου αυτό να γίνει πραγματικότητα.
»Σε όλες αυτές τις προσπάθειες ήταν βιαστικός – γράφει ο Ευάγγελος Αβέρωφ. Και ο ίδιος δεν καταλάβαινε πόσο βιαστικός ήταν. Η βιασύνη του προκαλούσε αν-τιδράσεις, ακόμα και μεταξύ ανθρώπων καλά διατεθειμένων απέναντι του. Αντιδράσεις όμως ή όχι, αυτό το πείσμα, αυτή η εμμονή στο σκοπό, αυτή η βιασύνη τον έκανε να ικανοποιήσει το δημιουργικό πάθος του, έτσι ώστε ν’ αφήσει στα Γιάννενα έργα που κανένας δεν τολμούσε να ονειρευτεί.

Τεράστιο το έργο του…
»Δωδώνη, ανάσταση έπειτα από είκοσι και περισσότερους αιώνες· υπαίθριο θέατρο με λαμπρά τουριστικά περίπτερα, στην καλύτερη δυνατή θέση των Ιωαννίνων γραφικότατο κέντρο πολιτιστικών και κοινωνικών συγκεντρώσεων — και αυτό που; — στη θέση των υπογείων και φυλακών των παλαιών τουρκικών στρατώνων· άλλο κέντρο, πολύμορφο, μουσείο ηπειρωτικής σκέψης και τέχνης, το ίδιο το κεντρικό κτίριο της Ε.Η.Μ. και το πρόσφατα εγκαινιασθέν Μουσείο Λαϊκής Τέχνης, εκεί που άλλοτε στεγαζόταν το Γυμνάσιο Αρρένων και ύστερα η Σχολή Εργοδηγών.»Αλλά πρέπει να μνημονεύσω και ένα διαφορετικό έργο του Φρόντζου, που είχε και έχει αξιόλογα όσο και πολύμορφα αποτελέσματα. Με τη δράση της Ε.Η.Μ. δημιουργήθηκε στα Γιάννενα μια ομάδα πνευματικών ανθρώπων που πλαταίνει την ηπειρωτική σκέψη όσο ίσως ποτέ άλλοτε δεν είχε αναπτυχθεί.»Αλλά για τον Κώστα Φρόντζο, όπως και για κάθε μεγάλο δημιουργό, πρέπει να ισχύει εκείνο που στον περίφημο «Επιτάφιο» ο Περικλής είπε για την αληθινή απόδοση τιμής: «Έργω δηλούσθαι τάς τιμάς». Και η έμπρακτη απόδοση τιμών θα είναι η συνέχεια της δράσης της Ε.Η.Μ.».

Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!