150 λιμνία, 51 είδη πεταλούδων και μια πόλη που χρειάζεται περισσότερο πράσινο – Οι προτάσεις της Βασ. Κατή για τα Ιωάννινα

Την ανάγκη επανασχεδιασμού των πόλεων με επίκεντρο τη φύση, τη βιοποικιλότητα και την ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση ανέδειξε η καθηγήτρια του Τμήματος Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Βασιλική Κατή, μιλώντας στη θεματική ενότητα «Πράσινες υποδομές: Τι είδους πράσινο χρειαζόμαστε στις πόλεις μας;», στο πλαίσιο του New European Bauhaus Festival Satellite Event Ιωάννινα 2026.

Η κ. Κατή υποστήριξε ότι οι σύγχρονες πόλεις χρειάζονται ένα νέο μοντέλο πράσινων υποδομών, προτείνοντας ως στόχο την κάλυψη του 40% του αστικού χώρου από πράσινο. Όπως εξήγησε, δεν αρκούν οι συμβατικοί χώροι πρασίνου, αλλά απαιτούνται φυσικά λιμνία, υγροτοπικές εκτάσεις και φυσική βλάστηση μέσα στον αστικό ιστό.

«Αυτά είναι τα φυσικά σφουγγάρια που μπορούν να μας προστατεύσουν από τα πλημμυρικά φαινόμενα», τόνισε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η διαχείριση του νερού πρέπει να ενσωματωθεί στον σχεδιασμό των πόλεων.

Αναφερόμενη στη βιοποικιλότητα, παρουσίασε στοιχεία ερευνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων για τα πουλιά και τα έντομα της πόλης. Όπως σημείωσε, στα Ιωάννινα έχουν καταγραφεί 51 είδη πεταλούδων, αριθμός ιδιαίτερα υψηλός αν συγκριθεί με χώρες όπως η Αγγλία, όπου έχουν καταγραφεί 59 είδη, ή η Ολλανδία με 64.

Η καθηγήτρια υπογράμμισε ότι οι αστικές φυτεύσεις πρέπει να περιλαμβάνουν φυτικά είδη που λειτουργούν ως ξενιστές για τις πεταλούδες και υποστηρίζουν τους επικονιαστές, ενισχύοντας έτσι τη βιοποικιλότητα μέσα στις πόλεις.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Χρυσοχοΐδης: Αναδρομικά από το 2025 θα καταβληθεί το επίδομα παραμεθορίου στους αστυνομικούς των Ιωαννίνων

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε επίσης στη διασύνδεση των χώρων πρασίνου μέσω πράσινων διαδρόμων. Όπως ανέφερε, τα πάρκα δεν πρέπει να λειτουργούν ως απομονωμένες νησίδες αλλά να συνδέονται μεταξύ τους, ώστε να δημιουργείται ένα ενιαίο δίκτυο που θα επιτρέπει τη μετακίνηση ειδών και θα καθιστά την πόλη πιο φιλική προς το φυσικό περιβάλλον.

Παρουσιάζοντας αποτελέσματα ερευνών στο λεκανοπέδιο Ιωαννίνων, ανέφερε ότι έχουν καταγραφεί περίπου 150 εποχιακά και μόνιμα λιμνία, τα οποία αποτελούν σημαντικές εστίες βιοποικιλότητας.

Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η τοποθέτησή της για τις υγροτοπικές εκτάσεις στην περιοχή Κατσικά – Ανατολής, τις οποίες χαρακτήρισε «καταπληκτικό βιότοπο» που έχει υποβαθμιστεί. Όπως υποστήριξε, η αποκατάσταση αυτών των οικοσυστημάτων είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας της λίμνης Παμβώτιδας.

Στο πλαίσιο αυτό, εξέφρασε την άποψη ότι θα πρέπει να εξεταστεί η τμηματική αποξήλωση τμημάτων του παραλίμνιου ποδηλατοδρόμου που κατά τη γνώμη της δεν έπρεπε να γίνει ποτέ, και ο επαναπλημμυρισμός υγρών εκτάσεων που παλαιότερα λειτουργούσαν ως φυσικοί μηχανισμοί καθαρισμού και ανανέωσης των νερών.

Αναφορά έκανε και στη Λίμνη Λαψίστα, προτείνοντας σε δεύτερη φάση τη μερική αποκατάσταση του οικοσυστήματός της. Όπως εξήγησε, η Λαψίστα αποτελούσε ένα δυναμικό φυσικό σύστημα, όπου τα νερά της Παμβώτιδας διοχετεύονταν περιοδικά, εμπλουτίζοντας φυσικά τα λιβάδια και δημιουργώντας έναν παραδοσιακό και βιώσιμο τρόπο λίπανσης των γεωργικών εκτάσεων.

Κλείνοντας, η κ. Κατή υπογράμμισε ότι η κλιματική ουδετερότητα δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς την αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων και τη μεγαλύτερη ενσωμάτωση της φύσης στον σχεδιασμό των πόλεων.