ΜΙΑ ΔΕΝΤΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΠΟΥ ΕΚΚΡΕΜΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 80 ΧΡΟΝΙΑ

Δυστυχώς δεν έχουμε αντιληφθεί το σπάνιο προνόμιο του δάσους εντός της πόλης. Είναι ένας πολύ μεγάλος χώρος πρασίνου: πάνω από 500 στρέμματα μέσα στα Γιάννενα. Για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της αδιαφορίας απέναντι στο δασύλλιο αρκεί να επισημανθεί το εξής: Το δάσος δημιουργήθηκε με δεντροφύτευση το 1928. Από τότε εκκρεμεί η αναδάσωση 160 στρεμμάτων ακόμη!Αδιανόητο. Μία πόλη μέσα στο πράσινο το 1928 να μεριμνά για δέντρα και μία πόλη μέσα στο τσιμέντο, με ασύγκριτα μέσα σε σχέση με έναν αιώνα πριν, να χασμουριέται. Μοιάζει το δάσος να είναι η πίσω αυλή των Ιωαννίνων και όλοι να έχουν στρέψει το βλέμμα στη λίμνη. Είναι κρίμα.

Δεν είναι μόνο συναισθηματική αυτή η αντιμετώπιση. Έχει συγκεκριμένο και πρακτικό αντίτυπο. Το δάσος βρίσκεται 15 με 20 λεπτά περπάτημα από την πλατεία Πάργης -και μάλιστα ανηφορικό σε μεγάλο μέρος της διαδρομής. Θα περίμενε κανείς να υπάρχει καλή αστική συγκοινωνία για να είναι προσβάσιμος ο «Φρόντζος» από το κέντρο. Με τον τρόπο αυτό ένας μπαμπάς θα μπορούσε να πάρει το πιτσιρίκι του και να κάνουν μία βόλτα στο πράσινο. Τελικά το δάσος δεν έχει καν κλείσει για τα αυτοκίνητα! Οι δρόμοι του είναι μέρος του οδικού δικτύου της πόλης για να αποφεύγεις τα φανάρια.Αν είχαμε αγκαλιάσει πραγματικά το δασύλλιο θα υπήρχαν παιδότοποι, μεγάλες παιδικές χαρές, χώροι αναψυχής, κήποι, λιμνούλες. Δεν είναι παράλογο; Στριμώχνονται οι οικογένειες στη μικρή παιδική χαρά του πάρκου Κατσάρη και στο χώρο των 500 στρεμμάτων ενός δάσους μέσα στην πόλη επικρατεί ερήμωση!Υποδομές όμως δεν είναι μόνο το αστικό λεωφορείο και οι παιδικές χαρές. Υποδομή είναι και δύο κυλιόμενες εξωτερικές σκάλες που καταργούν τις ανηφόρες και κάνουν την περιοχή προσβάσιμη. Θα αναφέρω το παράδειγμα της ιταλικής πόλης Περούτζια. Η πρόσβαση στο ιστορικό της κέντρο γίνεται με αυτόν ακριβώς τον τρόπο. Μια τέτοια υποδομή θα εξυπηρετούσε και το υπαίθριο θέατρο της Εταιρίας Ηπειρωτικών Μελετών και το κυριότερο: τους κατοίκους της Πεντέλης και της Δροσιάς. Αυτούς δηλαδή που σύμφωνα με τον πρώην δήμαρχο Νίκο Γκόντα δεν πρέπει να χρησιμοποιούν ποδήλατο επειδή ζουν σε ανηφόρες!Η αδιαφορία είναι παροιμιώδης και για το δάσος καθεαυτό. Μελέτες διαχείρισης και προστασίας του υπάρχουν από το 2001. Υπάρχει ακόμη και η σκέψη για δημιουργία βοτανικού κήπου, φυτεύσεις νέων διαφορετικών δένδρων που θα αλλάξουν τη σύσταση και την εικόνα του. Από αυτά έγινε η απομάκρυνση των γερασμένων και επικίνδυνων δένδρων και -φυσικά- το πολύ σημαντικό έργο της πυροπροστασίας του με δεξαμενές νερού.Η θλίψη σε πιάνει όχι τόσο για τις αλλαγές και παρεμβάσεις που δεν έγιναν, όσο για το ότι η κοινωνία του 1928 αποδεικνύεται πιο δεκτική σε αυτές σε σχέση με τα Γιάννενα του 2011. Τι άλλο να πει κανείς;

ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ

Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!