Λίγες μέρες έμειναν μέχρι την Πέμπτη, που εκατοντάδες συνδικαλιστικές οργανώσεις
σε όλη τη χώρα δίνουν μια από τις πιο κρίσιμες απεργιακές μάχες των τελευταίων ετών,
αφού ο λαός διανύει μια πολύ κρίσιμη περίοδο για τη ζωή και τα δικαιώματά του.
Κάθε εργαζόμενος έχει πολλούς λόγους για να απεργήσει
Το νομοσχέδιο είναι ένα ακόμα μπουρλότο στα θεμέλια των εργασιακών σχέσεων,
που αν περάσει και μάλιστα χωρίς αντιδράσεις, θα το πληρώνουν πολύ ακριβά η σημερινή
και η αυριανή βάρδια της εργατικής τάξης. Μιλάμε για τις …ανατροπές του αιώνα, αφού
καταργείται και διά νόμου το 8ωρο και νομιμοποιείται η 10ωρη εργασία. Το νομοσχέδιο
φέρνει τις απλήρωτες υπερωρίες, την επέκταση και γενίκευση της δουλειάς τις Κυριακές. Επίσης, νέες μειώσεις στους μισθούς, ενώ ήδη έχει θεσμοθετηθεί μισθός των 200 ευρώ,
στο όνομα τάχα της αντιμετώπισης της ανεργίας. 

Αν δεν συναντήσει εμπόδια η
καθιέρωση αυτής της ζούγκλας σήμερα, θα είναι απείρως πιο δύσκολο να εμποδιστεί
η εφαρμογή της από την εργοδοσία αύριο. Χώρια που η κυβέρνηση έχει ήδη εξαγγείλει
νέες αντιδραστικές αλλαγές στην Κοινωνική Ασφάλιση, επιβεβαιώνοντας ότι θέλει να
ξεμπερδεύει με ένα πακέτο βάρβαρων μεταρρυθμίσεων μέσα στην πανδημία, μπας και
πιάσει τον λαό στον ύπνο.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση με το αντεργατικό νομοσχέδιο τελειοποιεί την
«ασυλία» που απολαμβάνει η εργοδοσία, της προσφέρει άλλο ένα δωράκι. Υπό διωγμό,
ακόμα και ποινικό, τίθεται το απεργιακό δικαίωμα, με την κυβέρνηση να αναφέρει
προκλητικά ότι αντιμετωπίζει… «χρόνιες υπερβολές του συνδικαλιστικού κινήματος». Με έναν
συνδυασμό απεργοκτόνων διατάξεων, που συμπληρώνουν προηγούμενες, η κυβέρνηση
ουσιαστικά επιχειρεί να καταργήσει την απεργία, ειδικά στο Δημόσιο και σε κρίσιμους
για το κεφάλαιο κλάδους, ενώ οι εργαζόμενοι που περιφρουρούν την απεργιακή τους
κινητοποίηση… θα «τελούν ποινικώς κολάσιμη πράξη»! Και αυτά τη στιγμή που ήδη 9 στις 10
απεργίες βγαίνουν παράνομες ή καταχρηστικές…Ειδικότερα προβλέπονται τα εξής: Σε
περίπτωση απεργίας «το προσωπικό στοιχειώδους λειτουργίας, που πρέπει να
εξακολουθεί να εργάζεται στις επιχειρήσεις που η λειτουργία τους είναι κρίσιμη για το
κοινωνικό σύνολο, στο Δημόσιο, τους ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ, ορίζεται σε τουλάχιστον
40%»! Δηλαδή, στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ, αλλά και σε κάθε κλάδο και μεγάλη επιχείρηση
που θα κρίνονται κρίσιμοι για το κεφάλαιο από το ίδιο και το κράτος του, στην απεργία θα
υποχρεώνονται να δουλεύουν «τουλάχιστον» σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι!
Προστίθεται διάταξη που ουσιαστικά καταργεί τις Γενικές Συνελεύσεις ως ανώτερο
όργανο των συνδικάτων, στο οποίο υπάρχει ζωντανή συμμετοχή των εργαζομένων στην
ενημέρωση, στη συζήτηση, στη συνδιαμόρφωση και τη λήψη των αποφάσεων. Ορίζεται ότι
το Συνδικάτο «πρέπει να παρέχει πραγματική πρακτική δυνατότητα συμμετοχής και
ψήφου εξ αποστάσεως, ηλεκτρονικώς, ιδίως για τη λήψη απόφασης απεργίας…».

Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!