Δεν υπάρχει από την πλευρά του κράτους ολοκληρωμένο σχέδιο αποτροπής ερήμωσης των χωριών και ειδικά αυτών στις ορεινές και ακριτικές περιοχές, ώστε να μπορέσουν να ξαναζωντανέψουν.

του π. Ηλία Μάκου

Το πρόγραμμα “Μετεγκατάσταση” που εφαρμόστηκε πιλοτικά (χωρίς αποτέλεσμα) σε τρεις δήμους στον Έβρο και δόθηκε η υπόσχεση ότι θα ισχύσει και σε δήμους της Ηπείρου, μπορεί να βοηθήσει αν τα κίνητρα ενισχυθούν και γίνουν και ουσιαστικές παρεμβάσεις σε υποδομές.

Το πρόγραμμα αυτό προβλέπει την οικονομική ενίσχυση όσων μετακομίσουν στην ελληνική περιφέρεια, αλλά πρέπει να συμπεριλάβει το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής επαρχίας και επιπλέον να μετεξελιχθεί, αλλάζοντας μορφή, σε μια εθνική στρατηγική σωτηρίας της υπαίθρου.

Να υπάρξουν φορολογικές απαλλαγές, φθηνότερο ρεύμα, επιδοτούμενα καύσιμα οι διαμένοντες μόνιμα στα χωριά, αλλά και να μην στερούνται πολύτιμων και αναγκαίων υπηρεσιών οι κάτοικοι, όπως υγείας, σχολείων, τραπεζών κ.λπ.

Ο Δήμαρχος Πωγωνίου Κώστας Καψάλης σε επίσημη επιστολή προς την υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου, τη Δόμνα Μιχαηλίδου, το Γραφείο Πρωθυπουργού, το υπουργείο Εσωτερικών, τους βουλευτές Ιωαννίνων και την Περιφέρεια Ηπείρου, χαρακτηρίζει αδικία και σφάλμα την εξαίρεση της περιοχής από το πρόγραμμα Μετεγκατάστασης.

Μιλάει για παραγκωνισμό και ζητάει την ένταξη των Δήμων Πωγωνίου, Κόνιτσας και Φιλιατών, που αποτελούν την ακριτική ζώνη της Ηπείρου, στο πρόγραμμα.

Μάλιστα είναι δραματικοί οι τόνοι του: “Να σας επισημάνω ότι το Πωγώνι δεν ερημώνει απλώς· στραγγαλίζεται. Οι εναπομείναντες κάτοικοι μας δεν είναι στατιστικά στοιχεία σε έναν χάρτη, αλλά οι ακρίτες που κρατούν ζωντανή την Ελλάδα σε οριακά σημεία της επικράτειας. Η συστηματική αποδόμηση των υπηρεσιών μας, με το κλείσιμο σχολείων, τραπεζών και δημόσιων δομών, οδηγεί τους δημότες μας σε μια ιδιότυπη «εσωτερική προσφυγιά».

Κια προσθέτει: “Η ερήμωση της παραμεθορίου δεν είναι ένα «στατιστικό λάθος», αλλά μια εθνική απειλή. Παρακαλούμε να προβείτε στις απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας, προτού η εγκατάλειψη καταστεί μη αναστρέψιμη».

Η κραυγή αγωνίας του δημάρχου είναι κραυγή αγωνίας όλων των κατοίκων των χωριών σε ορεινές και ακριτικές περιοχές που συρρικνώνονται με ραγδαίο τρόπο πληθυσμιακά.

Και αυτή η κραυγή οφείλει να ληφθεί υπ’ όψιν από τους υπεύθυνους και να κάνουν το χρέος τους. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Διότι αν σβήσουν τελείως τα χωριά θα θα είναι ολέθριο το αποτέλεσμα για ολόκληρη η Ελλάδα, καθώς τα χωριά είναι η… καρδιά της Ελλάδας και αν παύσουν να υπάρχουν τα… κύτταρα της πατρίδας θα νεκρωθούν.