Πρέβεζα: Αφιέρωμα στον Άλκη Αλκαίο από την Κομματική Οργάνωση του ΚΚΕ

Σε κλίμα συγκίνησης και έντονης πολιτικής φόρτισης πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026, στο Πολιτιστικό Κέντρο «Όαση» στην Πρέβεζα, η πολιτιστική εκδήλωση – συναυλία που διοργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Πρέβεζας του ΚΚΕ, αφιερωμένη στον Παργινό κομμουνιστή ποιητή και στιχουργό Άλκης Αλκαίος (Βαγγέλη Λιάρο).

Η εκδήλωση αποτέλεσε φόρο τιμής στο έργο και τη διαδρομή ενός δημιουργού που συνέδεσε την ποίηση και τον στίχο με τους κοινωνικούς αγώνες και τις ανάγκες της εργατικής τάξης, παραμένοντας αταλάντευτος στις ιδέες του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Η πολιτική και κοινωνική διάσταση του έργου

Στον πυρήνα του αφιερώματος αναδείχθηκε η βαθιά πολιτική διάσταση της γραφής του Άλκη Αλκαίου, η οποία συνομιλεί διαρκώς με την κοινωνική πραγματικότητα, χωρίς να χάνει τον ποιητικό της χαρακτήρα.

Έγινε αναφορά στη στάση ζωής του ίδιου του δημιουργού, ο οποίος βίωσε διώξεις, φυλάκιση και βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, χωρίς να υποχωρήσει ιδεολογικά. Η πορεία του παρουσιάστηκε ως παράδειγμα συνέπειας λόγων και πράξεων, στοιχείο που διατρέχει και το σύνολο του έργου του.

Παρεμβάσεις και εισηγήσεις

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης έγινε σύνδεση του αφιερώματος με παλαιότερη αντίστοιχη εκδήλωση για τον Κώστας Καρυωτάκης, με την επισήμανση ότι και οι δύο δημιουργοί υπήρξαν βαθιά «γειωμένοι» στην κοινωνία και σε διαρκή αισθητικό και ιδεολογικό διάλογο με την εποχή τους.

Ο ποιητής Θωμάς Ιωάννου, αναφερόμενος στον «μύθο» του Αλκαίου, σημείωσε ότι για όσους μεγάλωσαν στην Πρέβεζα τη δεκαετία του ’90, ο ποιητής αποτελούσε μια μορφή διαρκούς ανυποχώρητης εφηβείας, που απέφευγε συνειδητά τον συμβιβασμό.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη σκληρή αγωνιστική του διαδρομή από τον Κώστας Κύρλας, μέλος της Τομεακής Επιτροπής Πρέβεζας του ΚΚΕ, ο οποίος μίλησε για τα βασανιστήρια που υπέστη στο ΕΑΤ–ΕΣΑ και τις επιπτώσεις τους στην υγεία του ποιητή, υπογραμμίζοντας ότι «μπορεί να βγήκε με φορείο, αλλά δεν έσπασε ποτέ».

Η Νατάσα Αβραμίδου, οργανωτική γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, αναφέρθηκε σε χαρακτηριστικό περιστατικό της μεταπολίτευσης, όταν ο Αλκαίος συνάντησε έναν από τους βασανιστές του, φωτίζοντας με ανθρώπινο και πολιτικό τρόπο το ήθος του δημιουργού.

Ποίηση και τραγούδι σε έναν ενιαίο λόγο

Στη συζήτηση για το έργο του τονίστηκε η πολυεπίπεδη φύση της γραφής του Άλκη Αλκαίου: ένας λόγος με σαφή πολιτικό πυρήνα, που ταυτόχρονα διατηρεί υπαρξιακές και ερωτικές διαστάσεις.

Επισημάνθηκε ότι δεν πρόκειται για έναν «απλό στιχουργό», αλλά για ποιητή που κινήθηκε συνειδητά ανάμεσα στην ποίηση και το τραγούδι, επιλέγοντας ως βασικό συνομιλητή της αισθητικής του τον Θάνος Μικρούτσικος. Στο πλαίσιο αυτό αναλύθηκαν έργα όπως «Φλεβάρης 1848», «Κακόηθες Μελάνωμα» και «Ερωτικό (Πιρόγα)».

Καλλιτεχνικό πρόγραμμα και κορύφωση της βραδιάς

Το πρόγραμμα περιλάμβανε χορογραφία της Ελένη Σακκά βασισμένη σε στίχους του ποιητή, καθώς και τραγούδια με συνοδεία πιάνου από τον Βασίλης Τζίμας.

Η εκδήλωση κορυφώθηκε με τη συναυλία του Γιώργος Ρούγκας με πλήρες συγκρότημα, δημιουργώντας έντονη συναισθηματική φόρτιση στο κοινό.

Τιμητική πλακέτα και μήνυμα συνέχειας

Στο τέλος της βραδιάς, η Ζίνα Μαλεζά απένειμε τιμητική πλακέτα στον αδελφό του ποιητή, Γρηγόρης Λιάρος, ως αναγνώριση της προσφοράς του Άλκη Αλκαίου στην τέχνη και στους αγώνες του λαού.

Κλείνοντας, τονίστηκε ότι το έργο του Άλκη Αλκαίου παραμένει επίκαιρο και «συγκινεί σήμερα περισσότερο από ποτέ», συναντώντας τις αναζητήσεις της νέας γενιάς για συλλογικό αγώνα, αξιοπρέπεια και όνειρα, με την υπενθύμιση του στίχου: «αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο».