Η απόφαση του Δήμου Ιωαννιτών να παρατείνει την αναστολή της δια ζώσης εκπαίδευσης σε 6 σχολικές μονάδες του Δήμου μας οι οποίες δεν έχουν ανοίξει μετά το σεισμό της 8ης Μαρτίου είναι βέβαιο πως θα προκαλέσουν αντιδράσεις, δεδομένης της κινητοποίησης γονιών που ήδη εκδηλώνεται σύμφωνα με πληροφορίες του epirusgate.gr τουλάχιστον στο Πρότυπο Λύκειο της Ζωσιμαίας.

Γονείς καλούσαν από χθες σε αντίδραση για να ανοίξει το συγκεκριμένο σχολείο…

Τα σχολεία που δεν θα λειτουργήσουν με δια ζώσης εκπαίδευση ως τις 20 Μαρτίου είναι τα εξής:

  • Πρότυπο Λύκειο Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων
  • 3ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων «Μαρούτσειο»
  • 7ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων «Παυλίδειος Σχολή» – ΖΕΠ, 4ο νηπιαγωγείο, ειδικό νηπιαγωγείο (συστεγάζονται)
  • Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Ιωαννίνων
  • 5ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων «Βαλάνειος Σχολή»
  • Γυμνάσιο Πεδινής

Και ο Δήμος Ιωαννιτών βρίσκεται εν προκειμένω, πραγματικά μεταξύ σφύρας και άκμονος ανάμεσα στις αντιδράσεις αυτών που διαφωνούν με την για προληπτικούς λόγους απόφαση αναστολής λειτουργίας των έξι σχολικών μονάδων ως τις 20 Μαρτίου και σε εκείνους που διαμαρτύρονται τις τελευταίες μέρες και κινητοποιούνται φτάνοντας ακόμα και στην Εισαγγελία για τις φθορές στα γηρασμένα σχολικά κτίρια του Δήμου Ιωαννιτών, όπως είναι το 8ο ΓΕΛ με την καθίζηση μια ανάσα από το σκελετό του και το 2ο ΓΕΛ με τα πλημμυρισμένα υπόγεια…

Ο λόγος της μη λειτουργίας των έξι σχολείων είναι καθαρά προληπτικός, γιατί κρίνεται αναγκαίο ειδικοί να ελέγξουν ενδελεχώς τα αντίστοιχα κτίρια, με στόχο ασφαλώς την ακεραιότητα μαθητών και εκπαιδευτικών. Στην περίπτωση των δύο λυκείων αντίστοιχα, η δημοτική αρχή έστω και καθυστερημένα, εξήγησε τις ενέργειες που κάνει για να επέμβει στις έκτακτες ανάγκες που προκύπτουν.

Πρέπει σαν τοπική κοινωνία και ως γονείς και εν συνόλω ως εκπαιδευτική κοινότητα, να καταλήξουμε αν είμαστε – όπως πρέπει – απαιτητικοί με τους όρους ασφάλειας υπό τους οποίους φοιτούν σε σχολεία, παιδικούς σταθμούς, ΚΔΑΠ… ακόμα και σε Πανεπιστήμια τα παιδιά μας, ή αν είναι υπερβολική η ευαισθησία μιας τοπικής διοίκησης που επιθυμεί να είναι απολύτως σίγουρη πως δεν διακυβεύεται το παραμικρό στη δημόσια ασφάλεια. Γιατί και τα δύο, δεν γίνεται να είναι σωστά…

Παρεμπιπτόντως

Και παρεμπιπτόντως, παίρνω την αφορμή να σχολιάσω και τις αντιδράσεις εκπαιδευτικών που μου μεταφέρθηκαν από τον πρόεδρο της ΕΛΜΕ Ιωαννίνων, Βαγγέλη Παπαϊωάννου, για ένα προχθεσινό σημείωμά μου, αναφορά με τα μαθήματα της τηλεκπαίδευσης που έγιναν ή… δεν έγιναν την περασμένη Δευτέρα, στα σχολεία του Δήμου μας.

Έγραψα πως σε πολλά σχολεία του Δήμου, η τηλεκπαίδευση δεν έγινε για διάφορους λόγους… τεχνικούς, πρακτικούς ή όχι μόνο. Ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ συμφώνησε πως σε πολλές περιπτώσεις υπήρξε όντως πρόβλημα, αλλά αυτό δεν αποτέλεσε την πλειοψηφία, καθώς οι περισσότεροι συνάδελφοί του εκπαιδευτικοί στάθηκαν τη Δευτέρα το πρωί μπροστά στον υπολογιστή τους για να κάνουν διαδικτυακά το μάθημα.

Η τηλεκπαίδευση είναι ένα εργαλείο που μας προικοδότησε η πανδημία του κορωνοϊού και πρέπει να το έχουμε ως εναλλακτική, ώστε ανά πάσα στιγμή, εκπαιδευτικοί και μαθητές να είναι έτοιμοι, με εντολή ακόμα και από το προηγούμενο βράδυ, να κάνουν το μάθημά τους διαδικτυακά, μέσω της πλατφόρμας Webex.

Αυτό αφορά λοιπόν τους εκπαιδευτικούς, αλλά και για τους γονείς που αύριο-μεθαύριο θα αντιδράσουν για την τηλεκπαίδευση στα έξι σχολεία του Δήμου μας, λέω πως οφείλουν να δεχτούν κι αυτοί πως στην έκτακτη ανάγκη που προκύπτει σήμερα, η παρεχόμενη εναλλακτική της τηλεκπαίδευσης πρέπει να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο. Δεν υποστηρίζω ότι η δια ζώσης εκπαίδευση υποκαθίσταται από την εξ αποστάσεως αλλά στην έκτακτη συνθήκη που επιβάλλεται, πρέπει να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και από τους μεν και από τους δε. Και με το να απαξιώνουν οι όποιοι γονείς το συγκεκριμένο εργαλείο δεν προσφέρουν υπηρεσίες στα παιδιά τους αλλά ούτε και στο εκπαιδευτικό μας σύστημα που επιβάλλεται να βελτιωθεί από το κράτος. Το οποίο τονίζω καταλήγοντας, πως είναι τόσο ασυνεπές που δεν έχει παράσχει στους εκπαιδευτικούς τον εξοπλισμό, όπως προέβλεψε σχετικός νόμος να γίνει, για το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων.

Παναγιώτης Μπούρχας