Σ’ ολόκληρη την Αλβανία, την Κυριακή της Σταυροπροσκηνήσεως, οι Xριστιανοί προσήλθαν τους ναούς, όπου συμμετείχαν στην τελετή της Προσκύνησης του Τιμίου Σταυρού και πήραν ως ευλογία άνθη στη μέση της πορείας προς το Πάσχα.
Στον καθεδρικό ναό της Αναστάσεως στα Τίρανα, προεξάρχοντος του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας Ιωάννου εορτάστηκε η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως με τη συμμετοχή πλήθους Ορθοδόξων. Ο Μακαριώτατος σημείωσε ότι κάθε προσπάθεια προϋποθέτει άρση σταυρού.
Στον καθεδρικό ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φίερι ιερούργησε ο Μητροπολίτης Απολλωνίας και Φίερι Νικόλαος, ο οποίος προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας χοροστάτησε στο μνημόσυνο για την ανάπαυση της ψυχής του Θεοφάνη Νόλι (1882-1965).
Ο Μητροπολίτης Ελμπασάν Αντώνιος προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον ναό του Αγίου Αθανασίου, ο Μητροπολίτης Βερατίου Άστιος στον καθεδρικό ναό Αγίου Δημητρίου Βερατίου και ο Μητροπολίτης Κορυτσάς ιερούργησε στον καθεδρικό ναό “Ανάσταση”.
Ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Ναθαναήλ ιερούργησε στον καθεδρικό ναό “Ανάσταση” Αργυροκάστρου. Μιλώντας τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ο Χριστός, μέσω του Σταυρού, μας καλεί να συνεχίσουμε με ενθουσιασμό και χαρά την προσπάθεια της Σαρακοστής, της προσευχής, της προσκύνησης, της ελεημοσύνης και της αγάπης με κάθε είδους θυσία. Κρατώντας πιο σφιχτά και πιο σταθερά τον Σταυρό μας και ακολουθούμε ζωντανά τα βήματα του Χριστού”.
Στα κηρύγματα στις ενορίες επισημάνθηκε ότι για τη δική μας ψυχή, που βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπη με την αμαρτία και το θάνατο, έχυσε το αίμα του ο Χριστός.
Γι’ αυτό για τους Χριστιανούς ο Σταυρός είναι καύχημα, που μας υπενθυμίζει ότι κάθε στιγμή μας δίνεται η ευκαιρία να σταυρώσουμε, να αρνηθούμε ό,τι δεν μας αφήνει να απογειωθούμε πνευματικά.
Είτε πρόκειται για εξωτερικές επιδράσεις, όπως αδικίες, συκοφαντίες, αρρώστιες, είτε πρόκειται για ψυχικά πάθη, όπως ο εγωισμός και οι αμαρτωλές επιθυμίες.
Και οι Ορθόδοξοι δεν μπορούμε να μην αντιλαμβανόμαστε ότι ο Χριστός με το σταυρό χτυπάει την πόρτα της καρδιάς μας, ώστε να τον ποθήσουμε.
Στο χέρι μας είναι να ανασηκώσουμε τον πεσμένο εαυτό μας. Στο χέρι μας είναι να κάνουμε το μαρτυρικό σταυρό, που σηκώνουμε σ’ αυτό τον κόσμο, σταυρό ανακούφισης, ακολουθώντας το Χριστό.