Μιλώντας πρόσφατα στο Αλβανικό Κοινοβούλιο η βουλευτής και Γραμματέας του Κόμματος των “Τσάμηδων” (PDIU) Mesila Doda έκανε μια ανιστόρητη αναφορά για τους “Τσάμηδες”. Είπε συγκεκριμένα: “Όταν οι Αλβανοί της “Τσαμερίας” (έτσι ονομάζουν τη Θεσπρωτία) υπέστησαν την αδικία στις πλάτες τους και αφού σκοτώθηκαν, εκδιώχθηκαν, βιάστηκαν, αποκαλέστηκαν συνεργάτες του Ναζισμού, ενώ ο πραγματικός συνεργάτης του Ναζισμού, Ναπολέων Ζέρβα, θεωρήθηκε εθνικός ήρωας και εξακολουθεί να έχει την προτομή στη Θεσσαλονίκη”.
Η ιστορική πραγματικότητα βέβαια δείχνει το ακριβώς αντίθετο. Ότι οι αποκαλούμενοι “Τσάμηδες” συνεργάστηκαν αποδεδειγμένα με τους Γερμανούς και Ιταλούς κατακτητές στη Θεσπρωτία, προσπάθησαν να ανακηρύξουν “αυτόνομο κράτος” το νομό, γι’ αυτό έφυγαν οικειοθελώς για την Αλβανία, με την υποχώρηση των Γερμανών. Και ακολούθησε η παραπομπή τους στο Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων Ιωαννίνων και εκδόθηκαν ερήμην περί τις 1.700 σχετικές καταδικαστικές αποφάσεις ως εγκληματιών πολέμου, ενώ η περιουσία τους δεσμεύτηκε και αποδόθηκε σε ντόπιους της περιοχής και τους στερήθηκε η ελληνική ιθαγένεια.
Όσον αφορά τον Ναπολέοντα Ζέρβα ανέπτυξε σημαντική και καθοριστική αντιστασιακή δράση.
Η ιστορική αλήθεια δεν είναι ορθό, παρότι, δυστυχώς, συμβαίνει συχνά, να καθορίζεται και να σκιάζεται διαστρεβλωτικά από φαντασιώσεις και πάθη και βουλήσεις.
Το λεγόμενο “Τσάμικο” θέμα, δηλαδή οι ανιστόρητες και προκλητικές διεκδικήσεις των “Τσάμηδων” σε βάρος της Θεσπρωτίας, οι πολιτικές δυνάμεις στην Αλβανία, κατά καιρούς, και ανάλογα με τις σκοπιμότητες, το “ξεθάβουν” από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και το φέρνουν στο προσκήνιο.
Είτε για να προβάλλουν και να ενισχύσουν την αλυτρωτική ιδέα της “Μεγάλης Αλβανίας”, που περιλαμβάνει τμήματα της Ελλάδας, χαρακτηρίζουν ως «αλβανικά εδάφη» ολόκληρη την Ήπειρο μέχρι την Πρέβεζα αλλά και την Δυτική Μακεδονία, καθώς και άλλων βαλκανικών χωρών, αποπροσανατολίζοντας με αυτό τον τρόπο το λαό από βασικά προβλήματα, όπως η φτώχεια και η διαφθορά.
Είτε για να το χρησιμοποιήσουν σαν αντίβαρο απέναντι στα δικαιώματα της Ελληνικής Μειονότητας, το είχε επιχειρήσει και ο Χότζα αυτό, αν και τα δύο ζητήματα δεν έχουν καμία απολύτως σχέση και σύνδεση μεταξύ τους.
Είτε για λόγους κομματικών επιδιώξεων εσωτερικής κατανάλωσης, προκειμένου να κερδηθούν ψήφοι από τους ακραίους και φανατικούς.
Το “Τσάμικο” αποτελεί παράμετρο του αλβανικού μεγαλοϊδεατισμού. Μόνιμη θέση της Ελλάδας στις αλβανικές αξιώσεις είναι ότι «θέμα Τσαμουριάς” δεν υφίσταται. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η ελληνική πλευρά δεν οφείλει να είναι σε εγρήγορση και να δίνει τις κατάλληλες απαντήσεις, όταν χρειάζεται.