Τη στάση του Δήμου Ιωαννιτών στο ζήτημα των μαρτυρικών χωριών και των γερμανικών αποζημιώσεων ξεκαθαρίζει με δημόσια τοποθέτησή του ο αντιδήμαρχος Πέτρος Παλάσχας, με αφορμή σχετική ερώτηση από τον επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης.
Όπως επισημαίνει, πρόκειται για ένα ζήτημα με έντονο ιστορικό και ηθικό φορτίο, το οποίο συνδέεται άμεσα με τη συλλογική μνήμη και την ευθύνη των θεσμών απέναντι στα θύματα της Κατοχής.
Σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο, ο Δήμος Ιωαννιτών φέρει «βαρύ ιστορικό φορτίο μνήμης», το οποίο συνιστά τόσο θεσμική όσο και προσωπική ευθύνη.
Η ευθύνη αυτή αφορά αφενός τα μαρτυρικά χωριά της περιοχής και αφετέρου την εξόντωση της εβραϊκής κοινότητας της πόλης κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα.
Όπως σημειώνει, πρόκειται για μια «διπλή ιστορική παρακαταθήκη» που επιβάλλει διαρκή εγρήγορση, σεβασμό και υπευθυνότητα.
Η στάση απέναντι στις γερμανικές αποζημιώσεις
Ο κ. Παλάσχας αναφέρεται και στη συμμετοχή του Δήμου στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών Ελλάδας, τονίζοντας ότι δεν αποτελεί τυπική διαδικασία αλλά συνειδητή στάση απέναντι στην ιστορία και τα θύματα της Κατοχής της Ελλάδας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Όπως επισημαίνει, η παρουσία γερμανικών αντιπροσωπειών σε εκδηλώσεις μνήμης δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από την ουσιαστική αναγνώριση των εγκλημάτων πολέμου και την πρόοδο στο ζήτημα των αποζημιώσεων.
Στο πλαίσιο αυτό, χαρακτηρίζει τη μη κατάθεση στεφάνου από εκπρόσωπο του γερμανικού κράτους ως «στάση αξιοπρέπειας και ιστορικής συνέπειας».
Αναφορά στις εκδηλώσεις στους Λιγκιάδες
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις πρόσφατες εκδηλώσεις μνήμης στους Λιγκιάδες Ιωαννίνων, έναν τόπο που, όπως σημειώνει, συμβολίζει τη ναζιστική θηριωδία.
Η πρόσκληση προς εκπρόσωπο του γερμανικού κράτους έγινε, σύμφωνα με τον ίδιο, με πλήρη επίγνωση του πλαισίου, ενώ η μη παρουσία του επιβεβαιώνει ότι το ζήτημα παραμένει ανοιχτό.
«Η μνήμη είναι ευθύνη στο παρόν»
Ο αντιδήμαρχος υπογραμμίζει ότι η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να περιορίζεται σε τελετουργικές πράξεις, αλλά συνδέεται άμεσα με τη διεκδίκηση δικαιοσύνης.
Όπως αναφέρει, το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων δεν είναι μόνο νομικό ή πολιτικό, αλλά πρωτίστως ηθικό, επισημαίνοντας ότι αποτελεί «χρέος απέναντι στους ανθρώπους που χάθηκαν και στις επόμενες γενιές».
Καταλήγοντας, τονίζει ότι «η μνήμη δεν είναι παρελθόν, αλλά ευθύνη στο παρόν και παρακαταθήκη για το μέλλον», συνδέοντας τις εκδηλώσεις μνήμης με τη συνεχή διεκδίκηση ιστορικής δικαίωσης.