Toυ π. Ηλία Μάκου

Λαμπρός ήταν ο εορτασμός του Πάσχα στη Θεσπρωτία με το Χριστός Ανέστη να αντιλαλεί από τη μια έως την άλλη άκρη του νομού.

Ο Μητροπολίτης Παραμυθίας Σεραπίων χοροστάτησε στην ακολουθία της Ανάστασης στον Μητροπολιτικό Ναό Παραμυθίας.

Αφού μετέδωσε το Άγιο Φως, προέστη της τελετής της Αναστάσεως στον αύλειο χώρο του Μητροπολιτικού Ναού, παρουσία εκπροσώπων αρχών και φορέων και πλήθους πιστών.

Ο Μητροπολίτης μετά την ανάγνωση του  Ευαγγελίου και υπό τους ήχους χαρμοσύνων κωδωνοκρουσιών, ανήγγειλε το «Χριστός Ανέστη».

Στη συνέχεια, τέλεσε την πανηγυρική Θεία Λειτουργία της Αναστάσεως.

Στο μήνυμα του που διαβάστηκε στους ναούς, τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι “μέ­σα στη σύγ­χρο­νη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ό­που κυ­ρι­αρ­χεί η ανα­σφά­λει­α και η πνευ­μα­τι­κή κό­πω­ση, το μή­νυ­μα της Α­να­στά­σε­ως προ­βάλ­λει ως α­δι­ά­ψευ­στη και ελ­πι­δο­φό­ρα μαρ­τυ­ρί­α… Η Θεί­α Ευ­χα­ρι­στί­α εί­ναι η καρ­δι­ά της α­να­στά­σι­μης ζω­ής και η πη­γή της πνευ­μα­τι­κής μας δυ­νά­με­ως”.

Και προσέθεσε: “Ταυ­τό­χρο­να, η α­να­στά­σι­μη ζω­ή εκ­φρά­ζε­ται και στις δι­α­προ­σω­πι­κές μας σχέ­σεις. Δεν μπο­ρεί να υ­πάρ­ξει α­λη­θι­νή με­το­χή στη «χα­ρά του Κυ­ρί­ου», ό­ταν η καρ­δι­ά μας πα­ρα­μέ­νει δε­σμευ­μέ­νη α­πό μνη­σι­κα­κί­α, δι­χό­νοι­α και σκλη­ρό­τη­τα, δι­ό­τι η συγ­χώ­ρη­ση εί­ναι α­ναγ­καί­α γι­α κά­θε άν­θρω­πο που προ­σπαα­θεί να ζει εν Χρι­στώ… έν­δο­ξος Α­νά­στα­ση του Χρι­στού, μας δί­δει και μί­α α­πο­στο­λή. Ο πι­στός κα­λεί­ται να γί­νει μάρ­τυ­ρας της όν­τως ζω­ής μέ­σα στον κό­σμο, ό­χι μό­νο με τα λό­γι­α, αλ­λά κυ­ρί­ως με τη ζω­ή του. Να με­τα­φέ­ρει την ελ­πί­δα ε­κεί ό­που υ­πάρ­χει α­πό­γνω­ση, το φως ε­κεί ό­που ε­πι­κρα­τεί το σκο­τά­δι, την α­λή­θει­α ε­κεί όπου κυ­ρι­αρ­χεί η πλά­νη. Επεσήμανε ακόμη ότι “ο Κύ­ρι­ος μας κα­λεί να ε­πι­λέ­ξου­με συ­νει­δη­τά τη ζω­ή αν­τί του θα­νά­του. Ας ερ­μη­νεύ­σου­με, λοι­πόν, την πα­ρού­σα λαμ­πρά ε­ορ­τή ως την α­φε­τη­ρί­α μι­άς ζω­ής εν Χρι­στώ”.

Επίσης το πρωί της Κυριακής του Πάσχα ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον Εσπερινό της Αγάπης στον Μητροπολιτικό Ναό Παραμυθιάς.

Κατάμεστοι από πιστούς ήταν όλοι οι ναοί στη Θεσπρωτία, ακόμη και στα μικρά χωριά.

Κατά την πρώτη Ανάσταση, το Μεγάλο Σάββατο, έλαβε χώρα το έθιμο των μπότηδων στα Σύβοτα, που το απρακολούθησαν πολλοί επισκέπτες, αλλά και τουρίστες, που βρίσκονται αυτή την περίοδο στην περιοχή. Συγκεκριμένα δεκάδες  πήλινα κανάτια, γεμάτα νερό έσπασαν στο δρόμο, συμβολίζοντας τον θάνατο του θανάτου και την ανάσταση της ζωής.

Η Ανάσταση μάς επιβεβαιώνει πάντοτε ότι ο Χριστός είναι η αλήθεια,  όλη η αλήθεια. Δεν είναι μισή αλήθεια, που πρέπει να συμπληρωθεί από δήθεν άλλες αλήθειες.

Και απομένει να πλημμυρίσει η Ανάσταση και την καρδιά του καθενός μας. Ανάψαμε την αναστάσιμη λαμπάδα και οφείλουμε με την τέλεια πίστη και την υπακοή μας στο θέλημα του Θεού να κάνουμε αυτή τη φλόγα να φουντώσει, ώστε ολόκληρη η ύπαρξή μας να γίνει φως, ζωντανός και αδιάψευστος μάρτυρας προς όλους ότι όντως ανέστη ο Κύριος.

Θριάμβευσε το φως. Ο Κύριος πήρε επάνω του το σκοτάδι, την αμαρτία του κόσμου.  Αναστήθηκε για τη δικαίωσή μας, για να μας εξασφαλίσει την άφεση του και να μας καταστήσει δικαίους. Αναστήθηκε, ανασταίνοντας τον άνθρωπο. Η ανάσταση του Χριστού είναι η δική μας ανάσταση των πεσμένων κάτω. Τώρα, όμως τα πάντα έχουν πλημμυρίσει από φως.