Αναγνώστης και κάτοικος Ιωαννίνων απευθύνει δημόσια διαμαρτυρία σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σε κεντρικούς δημόσιους χώρους της πόλης, επισημαίνοντας την ανεξέλεγκτη στάθμευση και την αυξημένη κίνηση οχημάτων σε περιοχές όπου θα έπρεπε να προτεραιοποιείται η παρουσία των πεζών. Στο επίκεντρο βρίσκονται το Σουφαρί Σεράι, τα Λιθαρίτσια και η οδός Μάρκου Μπότσαρη, με ιδιαίτερη ανησυχία για την ασφάλεια παιδιών και οικογενειών.
Σύμφωνα με τη διαμαρτυρία, οι παρεμβάσεις ανάπλασης που χρηματοδοτήθηκαν για τη βελτίωση της καθημερινότητας και της αισθητικής των χώρων υπονομεύονται από την καθημερινή χρήση τους ως άτυποι χώροι στάθμευσης ή διέλευσης οχημάτων. Η εικόνα που περιγράφεται αφορά τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την ασφάλεια του δημόσιου χώρου, με αναφορές σε εμπόδια για τους πεζούς, γονείς με παιδιά και ηλικιωμένους.
Η επιστολή του αναγνώστη
Σας στέλνω μια ανοιχτή διαμαρτυρία ως αναγνώστης και κάτοικος των Ιωαννίνων για ενα σημαντικό ζήτημα το οποίο συνεχώς χειροτερεύει…
Συνημμένο το κείμενο και δυο σχετικές φωτογραφίες, σε περίπτωση που επιθυμείτε να το δημοσιεύσετε.
Σε γενικές γραμμές, η κατάσταση με τα αυτοκίνητα – σταθμευμένα και κινούμενα – στα ελάχιστα σημεία της πόλης όπου θεωρητικά η παρουσία πεζών θα έπρεπε να ενθαρρύνεται και να προτεραιοποιείται, είναι αποκαρδιωτική.
Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για γονείς με παιδιά, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη: ο ζωτικός χώρος συνεχώς συρρικνώνεται από σταθμευμένα οχήματα, ενώ η κίνηση των αυτοκινήτων είναι αυξημένη, με αποτέλεσμα ο δημόσιος χώρος να είναι όχι μόνο ανεπαρκής αλλά και μη ασφαλής.
Ως συνέπεια, τόσο τα παιδιά, όσο και οι γονείς, δεν μπορούν να απολαύσουν με ηρεμία τις ελάχιστες διαθέσιμες ελεύθερες και ημι-ελεύθερες περιοχές και τελικά αναγκάζονται να αναζητούν άλλους χώρους — οι οποίοι απλώς δεν υπάρχουν…
Στον χώρο του Σουφαρί Σεράι, για τον οποίο δαπανήθηκαν σημαντικά ποσά για την αισθητική του ανάπλαση, παρατηρείται κατά διαστήματα ανεξέλεγκτη στάθμευση. Ειδικά όταν πραγματοποιούνται εκδηλώσεις στην περιοχή (κάτι που συμβαίνει συχνά), η χρήση τμήματος του χώρου ως άτυπο πάρκινγκ σχεδόν ενθαρρύνεται, αλλοιώνοντας τόσο τη χρήση όσο και την αισθητική του.
Στα Λιθαρίτσια, αυτοκίνητα παρκάρουν και κυκλοφορούν κανονικά σε όλο τον χώρο, καθιστώντας τον ακατάλληλο για παιδιά και ενήλικες που επιθυμούν να καθίσουν ή να περιηγηθούν χωρίς να βλέπουν συνεχώς αυτοκίνητα να σταθμεύουν ή να ξεπαρκάρουν και χωρίς οι γονείς να πρέπει να είναι μονίμως σε επαγρύπνηση και να μην μπορούν να ηρεμήσουν…
Το πρόβλημα επαναλαμβάνεται σε πολλούς πεζόδρομους και δρόμους ήπιας κυκλοφορίας, όπου η παρουσία των πεζών θα έπρεπε να ενισχύεται.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της οδού Μάρκου Μπότσαρη: στο πάνω τμήμα της, τα τραπεζοκαθίσματα από τις καφετέριες έχουν επεκταθεί μέσα στον δρόμο, μειώνοντας τον λιγοστό διαθέσιμο χώρο. Στο κάτω τμήμα, ο δρόμος χρησιμοποιείται συνεχώς ως χώρος στάθμευσης.
Θλιβερή εικόνα η φωτογραφία από την Κυριακή – ημέρα που θεωρείται “μέρα βόλτας” – με μια γιαγιά και ένα παιδάκι να χωρούν οριακά σε ένα από τα τρία παγκάκια του δρόμου, μπροστά από το οποίο είναι σταθμευμένο ένα όχημα.
Μια “λύση” τελικά φαίνεται πως δυστυχώς θα ήταν οι λιγοστοί αυτοί χώροι να επιστραφούν οριστικά στα οχήματα και οι πεζοί, μαζί με τα παιδιά, να μείνουν στα σπίτια τους.
Στην περίπτωση αυτή, ωστόσο, θα πρέπει να επιστραφούν και τα χρήματα που δαπανήθηκαν για την ανάπλαση των χώρων αυτών, που τελικά δεν λειτούργησαν ποτέ όπως είχαν σχεδιαστεί.
