Του Κώστα Παπαθεοδώρου 

Έχω χάσει τις μέρες αλλά, θαρρώ, ότι σε περίπου έναν μήνα θα ψηφίσουμε για την Ε.Ε.
Έχετε ακούσει κάτι επ` αυτού μήπως και εγώ δεν ακούω καλά, όπως μπορεί να το
βεβαιώσει και ο Βαγγέλης;
Αλλά πάλι τα ίδια μου έλεγαν ο Νίκος και ο Δημήτρης τις προάλλες που είχαμε συναντηθεί
για την εβδομαδιαία ανασκόπηση μας σε ένα άθλιο φαγάδικο της πλατείας.
Η επιλογή (δυστυχώς) ήταν δική μου και αναλαμβάνω τις ευθύνες μου. Αποποιούμαι το
ρόλο του ινστρούχτορα (διαφωτιστής, καθοδηγητής στα…
αρχαία κομμουνιστικά) και εφεξής
θα αφήνω τον πρόεδρο- μαύρη αντίδραση- στον φυσικό του ρόλο.
Ψηφίζουμε για την Ευρώπη με βάση τις κομματικές επιλογές στο εσωτερικό. Σιγά μην
ασχοληθούμε ή μήπως μας ενημερώσουν για τις διακυβεύσεις, τους κινδύνους, τις
επιλογές της πρωτοβουλίες ή ακόμα και για το γ@μημένο νέο παραγωγικό μοντέλο που
χρόνια ακούμε ως τίτλο αλλά παραμένει άδειο πουκάμισο.
Υπαρξιακό το ερώτημα για την ιδιοσυστασία της Ε.Ε. Που πάει η Ευρωπαϊκή Ένωση;
Μπατάρει ακροδεξιά γιατί ότι διατυπώνεται ως φιλολαϊκό βαφτίζεται «λαϊκίστικο» και
ακυρώνεται.
Και μείς οι μικροί και ταπεινοί που- ακόμη και αν- θέλουμε να αλλάξουμε αυτή την
φεουδαρχική, μοχθηρή και αυτιστική Ευρώπη σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουμε τι θα
κάνουμε; Υπάρχει plan B για να θυμηθούμε τις ρίζες της κακοδαιμονίας μας;
Ασφαλώς και δεν υπάρχει γιατί ακόμη και η σκέψη ενός εναλλακτικού σχεδίου τιμωρείται
ως ιδιώνυμο!
Το ευρωιερατείο, με το αδιαμφισβήτητο αλάθητο, έχει αποφανθεί ότι δεν υπάρχει ζωή
μετά την Ε.Ε. Και όσοι τόλμησαν να αμφισβητήσουν τα θεία κάηκαν στην κόλαση της
Μέρκελ.
Συνεπώς, είμαστε δεσμώτες της νέας παγκόσμιας τάξης ώστε να αντιστέκονται με κάθε
μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να καταλύσει την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική
Τράπεζα) και το ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο).
Και επειδή ο κόσμος αλλάζει, η Ε.Ε. εμείς είμαστε και παραμείνουμε οι τελευταίοι
υπερασπιστές του ευρώ.
Ακόμη και οι Γερμανοί και οι δορυφόροι τους που αποθησαυρίζουν τον κόπο, το μόχθο και
το αίμα της νότιας Ευρώπης θα την «κάνουν» νωρίτερα. Αλλά για να είμαστε ακριβείς, από
τα υπερκέρδη της Γερμανίας ελάχιστα ή και καθόλου φτάνουν στα λαϊκά στρώματα.
Ανεβαίνει το γερμανικό ΑΕΠ αλλά όχι και το εισόδημα των γερμανών εργατών. Και αυτό θα
καταδειχθεί στην κάλπη. Σε όλη την Ε.Ε. οι λαοί υποκύπτοντας στις σειρήνες του εθνικόσοσιαλισμού και στα κελεύσματα των τελάληδων για δήθεν περιούσιους λαούς, το βράδυ
της 26ης Μαΐου που θα ανοίξει- όχι η κάλπη αλλά -το κουτί της Πανδώρας θα ξεχυθούν η
απόγνωση, η πλεονεξία, το μίσος, και η βία. Ο Επιμηθέας είχε προειδοποιήσει τον αδελφό
του Προμηθέα, να μη δεχθεί δώρα από το Δία και πάντως ποτέ να μην ανοίξει το Κουτί της
Πανδώρας…
Θεωρώ νομοτέλεια πια την κλίση προς τα ακροδεξιά. Δεν υπάρχει τρόπος μήτε και ηγέτης
που θα ανασχέσει αυτή την εξέλιξη. Σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι βέβαιο ότι οι 99 στους
100 δεν γνωρίζουν γιατί ψηφίζουν και τι καλούνται να επιλέξουν. Όλοι μας έχουμε ευθύνη
επ` αυτού αλλά τα πολιτικά κόμματα περί άλλα τυρβάζουν. Κολλημένα ή και καθηλωμένα
λόγω ανεπάρκειας, κουτοπονηριάς και αδυναμίας έκφρασης πολιτικού λόγου, παραμένουν
στα ταμπούρια τους ανταλλάσσοντας βολές για τη NOVARTIS, τη SIEMENS, το ΜΑΝΟΛΟ,
τον ΜΑΡΙΝΑΚΗ, τον ΚΑΛΟΓΡΙΤΣΑ.
Εκλογική αναμέτρηση χωρίς σκανδαλολογία ή και σκάνδαλα δεν γίνεται. Είναι
παραδοσιακή συνταγή από το σεντούκι της γιαγιάς!
Ευρωεκλογές λοιπόν στις 26 Μαΐου και τα κόμματα που αντιπροσωπεύουν πάνω από το
90% του εκλογικού σώματος είναι υπέρ της Ε.Ε. και του Ευρώ. Εμμονική διαταραχή λέγεται
αυτό Νίκο; Είναι ψυχιατρικό το σύμπτωμα, γιατί δεν μπορώ να το εκλάβω ως πολιτική
πρόταση όταν- όπως έχω ξαναγράψει- η χώρα έχει υποστεί τη χειρότερη
κοινωνικοοικονομική καταστροφή των τελευταίων 3 αιώνων στο Δυτικό κόσμο!
Εκλογές που δεν έχουν αυταξία και αυτόνομη υπόσταση αλλά αποτελούν προθάλαμο για
τις εθνικές εκλογές. Άρα, μην περιμένετε τίποτε, μην ελπίζετε τίποτε, ψηφίστε ελεύθερα.
Γιατί άντε και έρχεται ο Κούλης! Θα μείνουμε στο ίδιο -ή ίσως και κάπως χειρότερο- έργο
θεατές, αφού συναμφότεροι είναι ορκισμένοι ιππότες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και
εκτελούν πειθήνια τις εντολές του ιερατείου.
Λοιπόν ας υποδυθώ το ρόλο του Επιμηθέα και ας καταθέσω την ταπεινή γνώμη μου: Οι
ερχόμενες ευρωεκλογές είναι ίσως οι πιο κρίσιμες από τότε που δημιουργήθηκε ο θεσμός.
Κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τις περιφερειακές ανισότητες, τα οικονομικά, τη
μετανάστευση και την πολιτική υποδούλωση των λαών παραμένουν ανεπίλυτα και δίχως
διάθεση λυσιτελούς αντιμετώπισης
Η λαϊκή δυσαρέσκεια θα εκφραστεί και στην κάλπη και το αποτέλεσμα θα επιφυλάσσει
μάλλον δυσάρεστες εκπλήξεις για τις πολιτικές Αρχές των Βρυξελλών και πολλών δυτικών
πρωτευουσών.
Η αντίδραση απέναντι στις αποξενωμένες, μουχλιασμένες και τοποθετημένες ηγεσίες θα
είναι τόσο μεγάλη που θα αμφισβητηθεί ακόμη και η ιστορική και κοινωνική αναγκαιότητα
ύπαρξης της Ε.Ε.
Στο Νότο, η αποδοκιμασία του μοντέλου λειτουργίας και λήψης αποφάσεων της Ε.Ε. θα
είναι καταιγιστική και στο Βορρά, η ψήφος για προστασία του προτεσταντικού συστήματος
αρχών θα είναι εξοργιστική. Συνολικά πάντως, τα κέρδη των αντιεξουσιαστικών κομμάτων
θα προκαλέσουν πιέσεις σε εθνικό επίπεδο.
Συνεπώς, η νέα Ευρωβουλή θα αντιπροσωπεύει τις ανησυχίες μιας νέας αλλοπρόσαλλης,
μισαλλόδοξης και βαθιά διαιρεμένης Ευρώπης. Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα δεν
ασχολούνται με αυτό που έρχεται. Και πραγματικά, μοιάζει σαν την «τέλεια καταιγίδα…»







Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!