Γράφει ο Γιάννης Καραγιάννης

Με αφορμή τη μείωση των ελληνικών εξαγωγών κατά 30% τους τελευταίους μήνες
και το διαρκώς διογκούμενο κίνημα του γαστρονομικού εθνικισμού (food nationalism),
λόγω πανδημίας, παραθέτω κάποιες απόψεις από την 25ετή εμπειρία μου στο χώρο των
εξαγωγών, κυρίως ελληνικών τροφίμων και ποτών. Επιγραμματικά:
1. Ο κύριος εξαγωγικός όγκος των αγροτικών μας προϊόντων αφορά χύμα προϊόν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ελαιόλαδο. Πωλείται χύμα στους …
ανταγωνιστές μας
Ιταλούς και Ισπανούς που το τυποποιούν και το διακινούν ως δικό τους.
2. Από ποιοτικές έρευνες αγοράς σε διάφορες χώρες οι καταναλωτές δεν γνωρίζουν τα
ελληνικά τρόφιμα ούτε την υψηλή διατροφική τους αξία και ποιότητα (ανίσχυρο
εθνικό Brand name).
3. Τα ελληνικά προϊόντα δεν είναι ανταγωνιστικά από πλευράς τιμών, μάρκετινγκ και
εμπορικής πολιτικής.
4. Ο «παραδοσιακός» εξαγωγικός κύκλος που στηρίχτηκε στον ομογενή διανομέα, τον
ομογενή καταναλωτή και το ελληνικό εστιατόριο, με χύμα προϊόν, έφτασε στο τέλος
του. To value for money δεν μπορεί να χαρακτηρίζει την αγροτική μας παραγωγή και
τα ελληνικά προϊόντα.
5. Λίγες εξαγωγικές επιχειρήσεις διαθέτουν HALLAL πιστοποιητικό για εξαγωγές στον
Αραβικό κόσμο και αντίστοιχο KOSIER για το Ισραήλ.
6. Η Ελληνική γαστρονομία και η πρωτογενής παραγωγή δεν έχουν συνδεθεί με το
τουριστικό προϊόν και τον πολιτισμό σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Αλήθεια
σε πόσα τουριστικά μέρη προσφέρεται αυθεντική φέτα;
7. Η διάλυση των μεγάλων συνεταιρισμών, η απουσία Ομάδων Παραγωγών και η
έλλειψη συνεργασίας μεταξύ ομοειδών επιχειρήσεων δεν εξασφαλίζει τις αναγκαίες
ποσότητες για τη διεθνή αγορά.
8. Τα διαχρονικά λάθη των φορέων εξωστρέφειας, η κατασπατάληση πόρων σε μη
αποτελεσματικές προωθητικές δράσεις, η ανίσχυρη Οικονομική μας Διπλωματία και
η απουσία αξιόπιστων Διεπαγγελματικών, αποτελούν τροχοπέδη στην εξαγωγική
προσπάθεια.
9. Οι συμφωνίες της ΕΕ με τρίτες χώρες δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στα εθνικά
μας προϊόντα (φέτα- ελιά Καλαμών- ούζο- γιαούρτι). Ήδη ο Καναδάς και η Ν. Αφρική
διακινούν λευκά τυριά άλμης με την ένδειξη φέτα. Ενώ η Κίνα θεωρεί Κινέζικα trade
marks τη φέτα και το κρασί της Σάμου.
10. Η παράνομη χρήση ελληνικών ονομάτων, συμβόλων και εικόνων από ξένους
παραγωγούς παραπλανάει τους καταναλωτές και υποθηκεύει το μέλλον των ΠΟΠ
και ΠΓΕ προϊόντων μας. Η κατάσταση τα τελευταία χρόνια έχει επιδεινωθεί
δραματικά, ιδίως στο γιαούρτι και τη φέτα.
Οι παραπάνω διαπιστώσεις μέσα στο νέο περιβάλλον της πανδημίας, τη μεγάλη
οικονομική ύφεση και τους παγκόσμιους περιορισμούς στις μετακινήσεις διογκώνουν
τα εξαγωγικά προβλήματα και αφαιρούν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Απαιτούνται
άμεσες λύσεις και νέα στρατηγική εξωστρέφειας. Ενδεικτικά:
1. Ολοκληρωμένο και εξωστρεφές σχέδιο αγροτικής ανασυγκρότησης με στόχο την
παραγωγή επώνυμων προϊόντων, υψηλής προστιθέμενης αξίας και ποιότητας για
επάρκεια και εξαγωγές.
2. Εθνική στρατηγική για τα αγροτικά μας προϊόντα (λάδι, τυρί, κρασί, μέλι, κλπ) και
περιφερειακός σχεδιασμός ανάδειξης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της κάθε
περιφέρειας.
3. Αναπροσαρμογή του consept της μεσογειακής διατροφής στη διεθνή αγορά.
4. Νέες αγορές- στόχοι σε Ασία, Λατινική Αμερική και ραγδαία αναπτυσσόμενες
Αφρικανικές χώρες, εξειδικευμένη στρατηγική για Αραβικό κόσμο, συνεχείς
προωθητικές δράσεις στις παραδοσιακές μας αγορές (ΕΕ- USA- Αυστραλία-
Καναδά).
5. Η χώρα έχει ανάγκη από νέες εξωστρεφείς επιχειρήσεις με κουλτούρα διεθνών
συμπράξεων και συνεργειών.
6. Στρατηγική ανάλυση και τεκμηρίωση του ανταγωνιστικού μας πλεονεκτήματος
που είναι: α) ποιότητα, β) ο μεζές ως γαστρονομική – πολιτιστική – πρόταση του
ελληνικού τρόπου ζωής και γ) η νοστιμιά.
7. Σχεδιασμός και δημιουργία ισχυρού εθνικού brand name και μακροχρόνια
επένδυση στην προωθητική στήριξη.
8. Δημιουργία clusters επιχειρήσεων και Ομάδων Παραγωγών για εξασφάλιση
ποσοτήτων και οικονομιών κλίμακας σε θέματα διανομής και προώθησης.
9. Ανασυγκρότηση της Οικονομικής Διπλωματίας και κίνητρα στους εμπορικούς μας
ακολούθους. Παρόλη την ύπαρξη θετικού νομικού πλαισίου η προσπάθεια από
την Κυβέρνηση καθυστερεί αδικαιολόγητα.
10. Προτεραιότητα στις πωλήσεις ραφιού (Σ/Μ) με επώνυμα προϊόντα, γιατί μόνο
έτσι χτίζεται το ισχυρό brand name.
Κλείνοντας να επισημάνω ότι η εξαγωγική προσπάθεια είναι άρρηκτα εξαρτώμενη
και συνδεδεμένη με τη διεθνή εικόνα της χώρας, την οικονομική της κατάσταση και την
εξωτερική της πολιτική. Ο πρώην ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς με τις διμερείς και τριμερείς σχέσεις,
τη συμφωνία των Πρεσπών, τη σοβαρότητα και το κύρος του στις διεθνείς επαφές άνοιξε
δρόμους και προοπτικές στις Ελληνικές εξαγωγές. Σήμερα;

Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!