thumb

Από το Μαρικάκι

Με μια ταπεινωτική εγκύκλιο προς ομοσπονδίες, εργατικά κέντρα και σωματεία, εν είδει οδηγιών προς ναυτιλομένους, η ΓΣΕΕ υποδεικνύει τα sos στις διαπραγματεύσεις για την επιχειρησιακή σύμβαση – στην οποία συμφώνησε, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα – σημειώνοντας ότι «αυτό είναι το έσχατο μέτρο που μπορεί να αποδεχτεί ένα συνδικάτο».Η εγκύκλιος χονδρικά λέει τα εξής:

  • Βασική προϋπόθεση για την σύναψη επιχειρησιακής σύμβασης η οποία μπορεί να εφαρμοστεί και σε επιχειρήσεις κάτω των 50 ατόμων, είναι η σύμφωνη γνώμη του σωματείου των εργαζομένων. Όπου δεν υπάρχει σωματείο απαιτείται η σύμφωνη γνώμη της κλαδικής οργάνωσης από την οποία εκπροσωπούνται οι εργαζόμενοι ή της Ομοσπονδίας τους. Σε περίπτωση άρνησης του σωματείου, της κλαδικής οργάνωσης ή της Ομοσπονδίας στις προτάσεις της εργοδοσίας δεν μπορεί να ισχύσει ειδική επιχειρησιακή σύμβαση. ( Εξυπακούεται ότι συνεχίζει να ισχύει η υπογραφείσα κλαδική ΣΣΕ )
  • Προκειμένου να συναφθεί ειδική ΕΣΣΕ, πρέπει να κατατεθεί από τον
    εργοδότη αλλά και από το σωματείο ή την Ομοσπονδία αιτιολογική έκθεση με τους λόγους που δικαιολογούν την πρόθεση για την υπογραφή της, στο Συμβούλιο κοινωνικού ελέγχου της Επιθεώρησης Εργασίας. Το ΣΚΕΕΕ μπορεί να διατυπώσει απλή γνώμη για την σκοπιμότητά της.
  • Στο πλαίσιο της Ειδικής Επιχειρησιακής σύμβασης είναι δυνατόν οι μισθοί
    να αποκλίνουν από την αντίστοιχη κλαδική ΣΣΕ. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν μπορούν να είναι κάτω από τις προβλέψεις της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.
  • Παρά το γεγονός ότι δεν περιλαμβάνεται διάταξη στο νόμο για απαγόρευση
    των απολύσεων
    κατά την διάρκεια ισχύος της Ειδικής ΕΣΣΕ μπορεί και πρέπει να απαιτηθεί απ’ τον εργοδότη η διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας κατά την διάρκεια ισχύος της συγκεκριμένης σύμβασης.

Οι παραπάνω ρήτρες υπέρ του εργαζόμενου που εντοπίζει η νομική υπηρεσία της ΓΣΕΕ στο νόμο Ν 3899/2010, άραγε τι βαρύτητα μπορεί να έχουν και πόσο σεβαστές μπορεί να γίνουν όταν δεν προβλέπονται κυρώσεις (παρεκτός το σπάσιμο μπαλακίων του εργοδότη από τις πολλές συνεννοήσεις με το οικείο σωματείο ή ομοσπονδία); Και ακόμη και τότε είναι ένα ερώτημα ποιος θα βρεθεί να τις επιβάλλει…Σε μια ξεχαρβαλωμένη αγορά εργασίας, όπου οι εργοδότες έχουν το πεπόνι, έχουν και το μαχαίρι και ήδη, με την απειλή της απόλυσης και της ανεργίας εκβιάζουν και τρομοκρατούν, αφήνουν τους εργαζόμενους απλήρωτους και καταπατούν κάθε εναπομείναν δικαίωμα, τι μέσα έχουν οι εργαζόμενοι για να πιέσουν στην κατεύθυνση μιας προς όφελος τους διαπραγμάτευσης αν κι εφόσον τεθεί θέμα ειδικής επιχειρησιακής σύμβασης; Πιθανότατα την αποφασιστικότητα, την ενότητα και τη συναδελφική αλληλεγγύη.Σχολιάζοντας την πρώτη επιχειρησιακή που υπογράφτηκε στη ΝΕΟΓΑΛ χτες ο αρμόδιος για την εργατική πολιτική του ΣΥΝ Δημήτρης Στρατούλης σημείωνε: «Πολλές μάλιστα επιχειρήσεις θεωρώντας ότι «τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε – έξι», παρότι είναι κερδοφόρες, προχωρούν αυθαίρετα σε μειώσεις μισθών κάτω και από τον κατώτερο εγγυημένο μισθό και χωρίς καν συμφωνία του αρμόδιου συνδικάτου».Με άλλα λόγια η ΓΣΕΕ ζητάει από συνδικαλιστές και εργαζόμενους ανεβασμένο επίπεδο συνδικαλιστικής δράσης και ατσάλινους, αλύγιστους χαρακτήρες στις εν λόγω διαπραγματεύσεις, κάτι που όμως δεν φαίνεται να διαθέτει ο ίδιος ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας…

topontiki

Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!