Θα λειτουργήσει μέσα στο καλοκαίρι από τη Μητρόπολη Ιωαννίνων το “Κέντρο Προστασίας και Προβολής Ιστορίας και Τέχνης”.
Πρόκειται επί της ουσίας για Εκκλησιαστικό Μουσείο, όπου θα συγκεντρωθούν τα κειμήλια των ναών και μοναστηριών, κάποια από τα οποία φυλάσσονται ακόμη και σε σπίτια, στα χωριά.
Του π. Ηλία Μάκου
Πλέον στον χώρο αυτό τα κειμήλια θα είναι ασφαλή και προστατευμένα, θα μπορούν να τα βλέπουν επισκέπτες και να αναδεικνύεται η εκκλησιαστική και εν γένει η πολιτιστική κληρονομιά του τόπου.
Να σημειωθεί ότι το “Κέντρο Προστασίας και Προβολής Ιστορίας της Τέχνης” της Μητροπόλεως Ιωαννίνων εγκαινιάστηκε το 2022 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, παρουσία της υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνας Μενδώνη, σ’ ένα παλαιό κτήριο, ερειπωμένο, που αναστηλώθηκε με παραδοσιακό αρχιτεκτονικά τρόπο.
Η πρωτοβουλία για την ίδρυση και λειτουργία του Κέντρου αυτού ανήκει στον Μητροπολίτη Ιωαννίνων Μάξιμο και αποτελεί μια παρακαταθήκη στην ιστορία, αφού φιλοξενούνται σ’ αυτό, δανικά από ναούς και μοναστήρια, κειμήλια διαχρονικής αξίας (εικόνες, ιερά σκεύη, χειρόγραφα και παλαίτυπα εκκλησιαστικά βιβλία) και αποφεύγεται ο κίνδυνος να πέσουν στα χέρια αρχαιοκαπήλων.
Αξιοσημείωτο είναι ότι τα τελευταία χρόνια η Μητρόπολη έχει συλλέξει και συντηρήσει πάνω από 100 σημαντικά εκκλησιαστικά αντικείμενα που ήταν διασκορπισμένα σε διάφορα μέρη.
Όσον αγορά τα κλαπέντα κατά καιρούς εκκλησιαστικά κειμήλια, κάποια που εντοπίζονται, επιστρέφουν μετά από καιρό, αφού οι γραφειοκρατικές διαδικασίες είναι δαιδαλώδεις, ωστόσο ο Μητροπολίτης Μάξιμος έχει ξεκινήσει προσπάθεια για επαναπατρισμό κλεμμένων εκκλησιαστικών θησαυρών της περιοχής. Και είναι πολλά αυτά, καθώς τις δεκαετίες του 2000 και του 2010 ήταν πολλά τα κρούσματα κλοπών εκκλησιαστικών κειμηλίων στην Ήπειρο.
Τα Ορθόδοξα κειμήλια είναι οι τρανές αποδείξεις ενός μακρινού και όχι σβησμένου παρελθόντος, ενός ενεργού παρόντος και ενός ελπιδοφόρου μέλλοντος. Και αποτελούν τους ορατούς δείκτες της πίστης στο πέρασμα των αιώνων.
Στάθηκαν, στέκονται και θα στέκονται στη ζωή πολλών ανθρώπων ένα θεϊκό άγγιγμα και μια ηλιαχτίδα, που τόσο φωτίζει το μέσα τους.
Και όχι μόνο σαν θύμησες, αλλά σαν ζωντανές πραγματικότητες σκορπίζουν στις καρδιές τους σιγανούς και γαλήνιους ήχους μιας εσωτερικής μελωδίας, που είναι και μια θερμή πρόσκληση για την αιώνια ύπαρξη.
