Μια πραγματική Κυρία. Μια Αρχόντισσα. Μια γυναίκα με μαλαματένια καρδιά. Η Αφροδίτη Λαμπρίδη, σύζυγος του αείμνηστου ευεργέτη Χρυσόστομου Λαμπρίδη από το Πολύδροσο Σουλίου έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών (96 ετών).
Πρώτος ταξίδεψε στον ουρανό ο άνδρας της, πριν χρόνια, που τόσο στοργικά και καλοσυνάτα του στάθηκε στο πλευρό και ήταν αν όχι η βασικότερη μια από τις βασικότερες αιτίες της δημιουργικής του δράσης και της κοινωνικής του προσφοράς. Στάθηκε δίπλα του με αφοσίωση και με διακριτική στάση.
Αργότερα έφυγε από τη ζωή σε τροχαίο και η κόρη της Ροδούλα, μια πολύ ευαίσθητη γυναίκα και έμεινε με το γιό της Χρήστο, έναν διαλεχτό άνθρωπο και επιστήμονα.
Και η απώλεια του συζύγου της και ο θάνατος της κόρης της είχε κόστος στη ζωή της, αλλά μέχρι τέλους παρέμενε μια ψυχή ευαίσθητη και αρωγμάτιστη στο καλό.
Η καρδιά της ολόκληρη αποτυπωνόταν στο ζεστό χαμόγελό της και στο καθάριο βλέμμα της και πάντα ωθούσε επίμονα τον σύζυγό της να βοηθάει αναγκεμένους συνανθρώπους.
Ήταν πιστή, αλλά ανήκε στον τύπο των ανθρώπων που ζουν την πίστη τους απλά και ήσυχα , φυσικά, όπως αναπνέουμε. Η πίστη της εκδηλωνόταν κυρίως πρακτικά και το ‘βλεπες.
Στο πρόσωπό της και στη συμπεριφορά της (είχαμε την τύχη την ίδια και τον σύζυγό της να την επισκεπτόμαστε πολλές φορές στο σπίτι τους στο χωριό) αντίκριζε κανείς την αναστήλωση των αξιών. Διέκρινε κανείς εύκολα την αθωότητα (παιδικότητα) στην καρδιά της, τον πράο και ταπεινό χαρακτήρα της, τη σεμνότητα και ειλικρίνειά της.
Είχε συνείδηση της κατακόρυφης διάστασης της ζωής και αυτό την έκανε να νιώθει εσωτερικά πάντα ωραία. Έτσι ωραία θα την κρατάμε και εμείς πάντα μέσα μας.