Εγνατία Οδός: Πληρώστε και σκάστε, ή πάρτε την… Κατάρα!

Η απάντηση του Υπουργείου Υποδομών στην ερώτηση της βουλευτή Ιωαννίνων Μερόπης Τζούφη για την κατάσταση στην Εγνατία Οδό έχει τουλάχιστον το πλεονέκτημα ότι ξεκαθαρίζει τα πράγματα: Οι οδηγοί μπορούν να κινούνται επί χρόνια με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση στις σήραγγες της Πίνδου, αλλά τα διόδια θα συνεχίσουν να καταβάλλονται κανονικά!

Το Υπουργείο εξηγεί ότι στην Εγνατία επίκεινται εργασίες αναβάθμισης των σηράγγων, ώστε αυτές να συμμορφωθούν με τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές ασφαλείας. Ως εδώ, απολύτως λογικό. Τα έργα πρέπει να γίνουν και η ασφάλεια των σηράγγων προφανώς δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης.

Το ενδιαφέρον αρχίζει λίγο παρακάτω.

Στο αίτημα για μείωση ή απαλλαγή από τα διόδια όσο διαρκούν περιορισμοί της κυκλοφορίας, η απάντηση είναι ότι όταν λόγω εργασιών συντήρησης μειώνονται οι διαθέσιμες λωρίδες, δεν προβλέπεται από τη σύμβαση αναπροσαρμογή των διοδίων. Μονά-ζυγά για τον παραχωρησιούχο δηλαδή, η σύμβαση που έφτιαξε το ελληνικό δημόσιο…

Λίγο παρακάτω διευκρινίζει ότι ο ίδιος ο παραχωρησιούχος δικαιούται, εφόσον το επιλέξει, να θεσπίσει εκπτωτικά προγράμματα ή μειωμένα διόδια ακόμη και για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Δηλαδή η δυνατότητα υπάρχει. Απλώς δεν αποτελεί υποχρέωση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ελεύθερο πανεπιστήμιο με φοιτητές που δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν;

Το πραγματικά αξιοπρόσεκτο σημείο της απάντησης βρίσκεται όμως αλλού. Το Υπουργείο επισημαίνει ότι οι οδηγοί έχουν τη δυνατότητα να επιλέγουν εναλλακτικές διαδρομές μέσω παράπλευρων και δευτερευουσών οδών, χωρίς διόδια, και φροντίζει μάλιστα να διευκρινίσει ότι αυτό το εναλλακτικό οδικό δίκτυο δεν χρειάζεται να έχει αντίστοιχα γεωμετρικά χαρακτηριστικά με τον αυτοκινητόδρομο.

Εδώ πράγματι η απάντηση αποκτά ενδιαφέρον. Διότι για τη σύνδεση Ηπείρου και Θεσσαλίας η περίφημη «εναλλακτική διαδρομή» παραπέμπει αναπόφευκτα στο παλιό οδικό δίκτυο μέσω της Κατάρας. Έναν δρόμο που εγκαταλείφθηκε ως βασικός άξονας ακριβώς επειδή η Εγνατία κατασκευάστηκε για να προσφέρει εκείνα που εκείνος δεν μπορούσε: σύγχρονες προδιαγραφές, ταχύτητα και πρωτίστως ασφάλεια.

Και κάπως έτσι διαμορφώνεται μια μάλλον παράδοξη επιλογή για τον οδηγό: είτε πληρώνει κανονικά διόδια για έναν αυτοκινητόδρομο στον οποίο για μεγάλο διάστημα θα κινείται με σημαντικούς περιορισμούς είτε, σύμφωνα με τη λογική της απάντησης, μπορεί να αναζητήσει το δωρεάν εναλλακτικό δίκτυο. Δηλαδή την Κατάρα.

Μόνο που εδώ το ζήτημα παύει να είναι αστείο. Ο παλιός αυτός οδικός άξονας, με τις γνωστές δυσκολίες του, τις μεγάλες κλίσεις, τις στροφές και τις χειμερινές συνθήκες της Πίνδου, δεν μπορεί να παρουσιάζεται περίπου ως ισότιμη εναλλακτική ενός σύγχρονου αυτοκινητοδρόμου. Πολύ περισσότερο όταν η συζήτηση αφορά όχι μόνο Ι.Χ., αλλά επαγγελματικές μετακινήσεις και οχήματα που μεταφέρουν φορτία ή επικίνδυνα υλικά.

Αν λοιπόν αυτή είναι πράγματι η εναλλακτική λύση που θεωρεί διαθέσιμη η Πολιτεία, τότε θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε σε ποια ακριβώς κατάσταση βρίσκεται σήμερα αυτό το δίκτυο και πόσο ασφαλές θεωρείται για αυξημένη κυκλοφορία.

Εδώ αποκτά ιδιαίτερη αξία και η θέση των Περιφερειών Ηπείρου και Δυτικής Μακεδονίας. Η συντήρηση του εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου εκτός των αυτοκινητοδρόμων κατανέμεται στις αρμόδιες υπηρεσίες των Περιφερειών.

Θα είχε λοιπόν ενδιαφέρον να τοποθετηθούν τόσο ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης όσο και ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας για το κατά πόσο ο παλιός δρόμος της Κατάρας μπορεί σήμερα να αντιμετωπίζεται ως πραγματική και ασφαλής εναλλακτική διαδρομή της Εγνατίας Οδού.

Και, κυρίως, αν είναι σε θέση να δεχθεί αυξημένους κυκλοφοριακούς φόρτους σε περίπτωση που οδηγοί αποφασίσουν να ακολουθήσουν στην πράξη την «εναλλακτική» που επικαλείται το Υπουργείο.