Μια καινοτόμα επιστημονική μέθοδος ανοίγει νέους δρόμους τόσο στην ιατρική όσο και στην προστασία του περιβάλλοντος, καθώς ερευνητές κατάφεραν να μετατρέψουν πλαστικά απορρίμματα σε φαρμακευτική ουσία για τη νόσος Πάρκινσον.
Η ανακάλυψη αφορά τη μετατροπή πλαστικών μπουκαλιών σε λεβοντόπα (L-DOPA), το βασικότερο φάρμακο για την αντιμετώπιση των κινητικών συμπτωμάτων της νόσου.
Πώς μετατρέπεται το πλαστικό σε φάρμακο
Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται το πλαστικό PET, που χρησιμοποιείται ευρέως σε μπουκάλια και συσκευασίες.
Οι επιστήμονες ανέπτυξαν μια διαδικασία κατά την οποία το πλαστικό διασπάται αρχικά στα βασικά του χημικά στοιχεία. Στη συνέχεια, τα στοιχεία αυτά αξιοποιούνται από γενετικά τροποποιημένα βακτήρια, τα οποία μέσω βιοχημικών αντιδράσεων τα μετατρέπουν σε λεβοντόπα.
Με τον τρόπο αυτό, ένα υλικό που μέχρι σήμερα θεωρούνταν απόβλητο μετατρέπεται σε προϊόν υψηλής αξίας για την ανθρώπινη υγεία.
Διπλό όφελος για υγεία και περιβάλλον
Η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν περιορίζεται μόνο στην ιατρική αξιοποίηση.
Η παραγωγή φαρμάκων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ενεργοβόρες διαδικασίες και ορυκτά καύσιμα. Αντίθετα, η νέα μέθοδος αξιοποιεί πλαστικά απορρίμματα, συμβάλλοντας στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος και της εξάρτησης από μη ανανεώσιμους πόρους.
Έτσι, δημιουργείται ένα νέο μοντέλο όπου τα απόβλητα μπορούν να αποτελέσουν πρώτη ύλη για φαρμακευτικές εφαρμογές.
Η σημασία για τη νόσο Πάρκινσον
Η νόσος Πάρκινσον είναι μια νευροεκφυλιστική πάθηση που επηρεάζει την κίνηση, προκαλώντας τρόμο, δυσκαμψία και βραδυκινησία.
Η λεβοντόπα θεωρείται εδώ και δεκαετίες η πιο αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή, καθώς συμβάλλει στην αναπλήρωση της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο και βελτιώνει τον έλεγχο των κινήσεων.
Όπως επισημαίνουν στο The Conversation ο Godfrey Kyazze και η Merin T Pereira, η νέα μέθοδος αναδεικνύει τις δυνατότητες της βιοτεχνολογίας να μετατρέπει υλικά χωρίς αξία σε κρίσιμα φάρμακα.
Το μέλλον της τεχνολογίας
Παρότι η μέθοδος βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στο μέλλον θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα.
Η τεχνολογία αυτή δεν περιορίζεται μόνο στη συγκεκριμένη ασθένεια, καθώς θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για την παραγωγή και άλλων φαρμάκων, καθώς και για τη δημιουργία καλλυντικών ή χημικών προϊόντων.
Παράλληλα, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση της πλαστικής ρύπανσης, αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα πλαστικά απορρίμματα.
ΠΗΓΗ: ygeiamou.gr