H Αλβανία δεύτερη μετά την Τουρκία εχθρική χώρα για την Ελλάδα

Του Παναγιώτη Μπάρκα

Η πρόσφατη δημοσκόπηση της ΜRΒ για το OPEN στην Ελλάδα, δείχνει ότι οι Έλληνες βλέπουν την Αλβανία ως τη δεύτερη εχθρική χώρα κατά της Ελλάδας, μετά από την Τουρκία, αντίστοιχα με 25% και 77%. Η δημοσκόπηση μας επιβεβαίωσε όταν εντοπίζαμε στις προεκλογικές ομιλίες Ράμα με Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα (Αθήνα Θεσσαλονίκη, αντίστοιχα Μάιο και Νοέμβρη 2024) την προσπάθειά του ανάδειξης διαχρονικής αλβανικής εθνότητας στην Ελλάδα, λαμβάνοντας έτσι ρόλο εθνάρχη.

ΤΟ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΟ ΜΙΣΟΣ

Ο Ράμα προς επίτευξη του στόχου του, επέλεξε την παλιά, αλλά αποδοτική ταχτική της καλλιέργειας «του εποικοδομητικού μίσους» μεταξύ των ομογενών του στην Ελλάδα.

Πώς λειτουργεί η ταχτική αυτή;! Προσφεύγει στην οικειοθελώς περιθωριοποίηση μιας εθνολογικής κοινότητας σε επαφή με μια άλλη, κυρίως ανώτερη από την ίδια, με στόχο την τόνωση της εθνικής συνείδησής της, στηριζόμενη στην αντιπαράθεση με τους άλλους. Το πνεύμα του συγκεκριμένου ιδεολογήματος υπογραμμίζει ότι οι «άλλοι», σε βλέπουν από υποτιμητικά, μέχρι εχθρικά!!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Τσίπρας σε Ευρωπαίους πρέσβεις: Τα μηνύματα για Κυπριακό, ελληνοτουρκικά και ακρίβεια

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΘΥΜΑ ΕΠΕΣΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΙ ΈΛΛΗΝΕΣ.

Ένα χρόνο πριν, Απρίλιο 2024, πριν δλδ την πρώτη ομιλία Ράμα στην Αθήνα, σε έρευνα του ΕΛΙΑΜΕΠ το ποσοστό των Ελλήνων που έβλεπαν την Αλβανία ως χώρα απειλής ήταν 0.5%. (Να μη λησμονούμε ότι η έρευνα του ΕΛΙΑΜΕΠ έγινε όταν ήταν στο αποκορύφωμα η υπόθεση Μπελέρη και το θέμα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων της Αλβανίας αποτελούσε εμφαντικό αντικείμενο δημοσιότητας στην Ελλάδα. Εννοείται, ως προϋπόθεση καλύτερης προβολής της υπόθεσης Μπελέρη).

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΡΑΜΑ – ΕΡΝΤΟΓΚΑΝ

Λόγω των σχέσεων του Ράμα με τον Ερντογκάν, φαίνεται ότι στην ελληνική αντίληψη πλέον οι δύο πρώτες εχθρικές χώρες κατά της Ελλάδας αλληλοσυμπληρώνονται. Δεν είναι άδικη η αντίληψη. Άδικη είναι η συμπεριφορά της Αθήνας, ή και γενικότερα της ελληνικής κοινής γνώμης, που αντί να προσπαθήσουν να αποτρέψουν το κλίμα αυτό, το τροφοδοτούν και το ενισχύουν. Η αναζήτηση εχθρών, μαρτυρεί κρίση ύπαρξης και προόδου. Τι πετυχαίνουν όμως; Αυτό που επιδιώκει ο Ράμα. Δυναμιτίζουν μια επένδυση δεκαετιών του ελληνικού λαού και των ίδιων των Αλβανών μεταναστών για την ομαλή ένταξη των δεύτερων στην ελληνική κοινωνία. Και πρόκειται για μια κοινότητα άνω των 500 χιλιάδων Αλβανών μεταναστών που δραστηριοποιούνται στους πιο κρίσιμους, αλλά και ζωτικούς τομείς στην Ελλάδα. Από την άλλη εξοστρακίζουν στο απροχώρητο το ρόλο και το βάρος του Ελληνισμού στην Αλβανία, τόσο στην αλβανική πραγματικότητα, όσο και στις ελληνοαλβανικές σχέσεις.

ΤΙ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ;!

Τα μέρη στην εξίσωση αυτή «εχθρότητας» είναι: Από Αλβανικής πλευράς: Αλβανική πολιτική, αλβανική κοινή γνώμη, Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα.

Από ελληνικής πλευράς: Πολιτικοί κύκλοι, ΜΜΕ που επηρεάζουν την ελληνική κοινή γνώμη, Ελληνισμός της Αλβανίας.

Στην Ελλάδα, σε όλες τις δομές επεξεργασίας της κοινής γνώμης και της εξωτερικής πολιτικής, δεν δόθηκε διόλου σημασία στην προσπάθεια του Ράμα να θέσει τους άξονες διαχρονικής αλβανικής εθνότητας στην Ελλάδα, αρχίζοντας με τους Αρβανίτες του ΧΙΙ-ΧΙΙΙ αιώνα μέχρι τους σημερινούς μετανάστες, με στόχο διεκδίκησης πολιτικού στάτους στο μέλλον. Το επιδίωξε αυτό θυμίζοντας στους συμπατριώτες Αλβανούς μετανάστες στην Ελλάδα και σε αίθουσες κατάμεστες μόνο με αλβανικές σημαίες, «τα κακά και τη δυσφήμιση» που υπέστησαν από τα αφεντικά τους Έλληνες όταν πρωτοπάτησαν λαθραία στην Ελλάδα. Ενώ τώρα, κατά τον Ράμα, η Ελλάδα, χάρη στις δικές τους προσπάθειες και θυσίες και της μακραίωνης παρουσίας Αλβανών, είναι ισότιμα δική τους όπως και των Ελλήνων(!).

Εντούτοις ο Ράμα πέτυχε και κάτι άλλο, εξίσου σημαντικό. Θέριεψε τον ανθελληνισμό στο εσωτερικό της Αλβανίας, ο οποίος δεν λειτουργεί απλώς ως αρχή εθνικού αυτοπροσδιορισμού για τον Αλβανό πολίτη, αλλά στην προκειμένη περίπτωση και ως δεξαμενή αύξησης των μετοχών για το Ράμα ως εθνάρχη.

Ο Ράμα ωστόσο, φρόντισε να αποφύγει εντελώς μια τέτοια ρητορική σε προεκλογικές συναντήσεις με συμπατριώτες του σε άλλες χώρες, όπως λόγου χάρη στην Ιταλία, όπου οι Αλβανοί μετανάστες υπέστησαν πολλά περισσότερα δεινά απ’ ό,τι στην Ελλάδα.

Ο ίδιος παρουσιάστηκε ως εθνάρχης. Το ίδιο είχε πράξει παλιότερα και ξανά σε προεκλογική περίοδο και με τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, στη Σερβία και τη Βόρεια Μακεδονία.

ΑΛΒΑΝΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ «ΕΘΝΙΚΑ» ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.

Πιθανόν ο Ράμα να μην κατάφερε το στόχο του ως προς τους ομογενείς του μετανάστες στην Ελλάδα, οι οποίοι δείχνουν ότι διατηρούν αδιαπραγμάτευτη την πορεία αξιοπρεπούς ένταξης στην ελληνική κοινωνία. Όπως όμως όλα δείχνουν, προκάλεσε «τα εθνικά αισθήματα» στην Ελλάδα. Αλλά εκείνα ξύπνησαν στραβά. «Ενεργοποιήθηκαν» ως συγκυριακή ανάγκη, αλλά και με τρόπο που δεν προκαλεί πονοκέφαλο. Απλώς να χρησιμεύσουν ως πρόσκαιρη διέξοδο και αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τα καυτά εσωτερικά προβλήματα.

ΣΕ ΕΠΙΣΗΜΟ ΕΠΙΠΕΔΟ.

Σε επίσημο επίπεδο δεν πρόκειται απλώς για τη συνηθισμένη, επιφανειακή, αυθόρμητη, σποραδική και παροδική εθνική αντίδραση. Η «εθνική» αυτή συγκυρία αξιοποιήθηκε ως κομματική εξυπηρέτηση. Επιπλέον, στο κενό εξωτερικής πολιτικής με την Αλβανία και προς όφελος Ε.Ε. Μειονότητας, κάθισαν διάνα τα συμφέροντα κύκλων εντός της κυβέρνησης με επίκεντρο την υπόθεση Μπελέρη.

ΑΝΑΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΕΘΝΙΚΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΩΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΡΑΜΑ

Η ανάγκη απόχτησης εθνικής διάστασης της υπόθεσης Μπελέρη, απαίτησε την προβολή της παραβίασης των εθνικών δικαιωμάτων του Ελληνισμού της Αλβανίας. Τα συστημικά ΜΜΕ κατάφεραν να παρασύρουν στο λούκι αυτό το πολιτικό, και το πολιτειακό κατεστημένο, όπως και την κοινή γνώμη στην Ελλάδα. Εδώ σημειώνεται και η ουσιαστική, αλλά παράλογη μεταστροφή. Αφορά τη διατήρηση του εθνικού μετώπου κατά του Ράμα, παρά το γεγονός ότι η εκλογή του Μπελέρη ως ευρωβουλευτή της Ν. Δημοκρατίας απέδειξε ότι η υπόθεση αυτή εξυπηρετούσε κομματικούς κύκλους εντός της Ν. Δημοκρατίας και δεν ήταν εθνική υπόθεση. Συμπληρώνει και το γεγονός ότι την επόμενη της εκλογής του Μπελέρη αποσιωπήθηκε κάθετα το θέμα παραβίασης των εθνικών δικαιωμάτων της Ε.Ε. Μειονότητας στην Αλβανία. Συνεπώς, η συνέχιση της αντιπαράθεσης με το Ράμα διατηρείται ως ανάγκη συγκάλυψης των εθνικών στόχων του Ράμα σε βάρος της Ελλάδας, αλλά και των μικροσυμφερόντων των συγκεκριμένων κύκλων.

Η ΟΥΡΑ ΤΩΝ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΣΤΗΝ Ε.Ε.ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ

Στον ίδιο παρονομαστή και τα Βορειοηπειρωτικά σωματεία και ιστολόγια τους. Αποδεικνύοντας ότι αποτελούν ουρά του συστηματικού κατεστημένου στην Αθήνα, διατηρούν την αντιπαράθεση με το Ράμα σε υπεράσπιση των «εθνικών δικαίων» της Ελλάδας και όχι των εθνικών δικαιωμάτων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού στην Αλβανία.

Από τη δική του πλευρά, ο Ελληνισμός με διαμονή στην Αλβανία, με μηδέν ελπίδες για προστασία των δικαιωμάτων του και πραγματική στήριξη από την Ελλάδα, αδιαφορεί.

Η ΜΥΩΠΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Σε ακαδημαϊκό και διανοητικό επίπεδο δεν αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης, έρευνας, εξαγωγής συμπερασμάτων και πρόληψης καταστάσεων. Αυτό διότι τέτοιες υποθέσεις απαιτούν πολύ μόχθο και στην Ελλάδα βαριόνται τις υποθέσεις που δεν φέρουν χρήμα και ούτε εντεταλμένες οδηγίες… Τόσο το περισσότερο, όταν ιδρύματα σαν και του Σόρος κι άλλα, επενδύουν για το αντίθετο (αλλά και γι’ αυτό στην Ελλάδα αδιαφορούν. Ή το βλέπουν κερδοσκοπικά).

Η ΑΘΗΝΑ ΣΕ ΡΟΛΟ ΞΕΠΕΣΜΕΝΟΥ ΛΟΡΔΟΥ

Την επίσημη πολιτική της Αθήνας με το Ράμα θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίζαμε ή ως χαϊδεμένου παιδιού, ή ως ξεπεσμένου Λόρδου.

Μέσα σ΄αυτό το κλίμα η Αθήνα από θέση που θυμίζει την αλεπού και τα κρεμασμένα του κριαριού, δείχνει ότι παρακαλεί το Ράμα για βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, με αιχμή του δόρατος την επίλυση του θέματος της ΑΟΖ.

Μια τέτοια στάση εμποδίζει την Αθήνα να προσέξει τον εμπαιγμό του Ράμα επί 15 χρόνια στο θέμα της ΑΟΖ, επιβεβαιώνοντας έτσι κάλλιστα τις σχέσεις του με την Άγκυρά (τελευταία, μόλις τέθηκε ξανά το θέμα επίλυσης της ΑΟΖ χωρίς την ανάγκη προσφυγής σε διεθνές δικαστήριο, όπως είχε ζητήσει ο Ράμα, ο Αλβανός πρωθυπουργός έθεσε στο τραπέζι όλα τα άλυτα κατά τον Ράμα ιστορικά και επίκαιρα θέματα μεταξύ των δύο χωρών, όπως είναι το εμπόλεμο, το Τσάμικο, τα δικαιώματα των Αλβανών Μεταναστών).

ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΔΕ ΔΑΓΚΩΝΕΤΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΙΛΑΣ

Εντούτοις, με τη λογική της παροιμίας που λέει ότι χέρι που δε δαγκώνεται γυρίζεις και το φιλάς, στην ελληνική πλευρά παρατηρείται ένας περίεργος θαυμασμός προς το Ράμα. Φαίνεται αυτό ιδιαίτερα στην ουρά των ελληνικών καναλιών έξω από το γραφείο του Ράμα για να του πάρουν μια συνέντευξη.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΟΥΜΑΝΤΟ ΟΙ ΚΥΚΛΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ;

Από την άλλη, «ο πόλεμος» κατά του Ράμα επιβεβαιώνει ότι οι κύκλοι στη Ν. Δημοκρατία που οδήγησαν τις διμερείς σχέσεις σε ψύξη για λογαριασμό του Μπελέρη, συνεχίζουν να το πράττουν μέχρι να εξασφαλιστεί η εκλογή του Βαγγέλη Ντούλε, το άλλο ήμισυ του Μπελέρη, βουλευτής με το Δημοκρατικό Κόμμα του Σαλί Μπερίσια, με τη θαμπή ελπίδα ότι ο τελευταίος στις 11 Μαΐου θα αναδειχτεί πρωθυπουργός.