Του Παναγιώτη Μπούρχα
Έχω την αίσθηση ότι η περίοδος που διανύουμε – εδώ και καιρό βασικά – δεν παράγει καθόλου ειδήσεις για το Νομό Ιωαννίνων και το χειρότερο, είναι σα να μην υπάρχει η προσμονή για κάτι καλό που μπορεί να αναμείνει η περιοχή μας.
Λύθηκαν όλα μας τα προβλήματα; Δεν υπάρχουν αιτήματα προς το κεντρικό κράτος; Έχουν χαθεί οι μοχλοί πίεσης προς την Αθήνα; Δεν αφορά τους πολίτες των Ιωαννίνων τίποτα πέραν του προσωπικού τους μικρόκοσμου και των οικογενειακών και ατομικών τους προβλημάτων και άρα δε μεταφέρονται διεκδικήσεις προς τις τοπικές αρχές και τους κοινοβουλευτικούς μας εκπροσώπους;
Θέματα υπάρχουν
Ασφαλώς και ζητήματα ανοιχτά υπάρχουν. Μπορεί η μεγάλη διεκδίκηση του Νομού Ιωαννίνων κατά τις τελευταίες δεκαετίες να έχει δρομολογηθεί, έστω και κουτσουρεμένη – ο με τον αδόκιμο τεχνικό όρο τρίιχνος δρόμος Γιάννενα-Καλπάκι-Κακαβιά – μια σειρά από ανοιχτά θέματα ωστόσο, καίριας σημασίας για την περιοχή των Ιωαννίνων, παραμένουν στο τραπέζι και ζητούν συναίνεση, σχεδιασμό στη διεκδίκηση και κοινή προσπάθεια από τους τοπικούς φορείς και τους πέντε βουλευτές μας.
Σημαντικότερη είναι νομίζω, η παραχώρηση του συνόλου του στρατοπέδου Βελισσαρίου στο Δήμο Ιωαννιτών. Μπορεί το θέμα να φαίνεται πως έχει πάρει στις πλάτες του ο Δήμαρχος Ιωαννίνων, αλλά χωρίς κοινό βηματισμό και στρατηγική βούληση από όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, καμία ενδεχόμενη αποτυχία δε θα μπορεί μελλοντικά να χρεωθεί στο Θωμά Μπέγκα. Η κίνηση του Δημάρχου Ιωαννίνων να προστρέξει στη συνδρομή του Κώστα Τασούλα, ως πάλαι ποτέ προέδρου της βουλής, εκ των πραγμάτων δεν ήταν σοφή και δεν έχει πλέον καμία ισχύ, αφού ο νυν πρόεδρος της δημοκρατίας φαίνεται πως επιμελώς αποφεύγει να αναμειχθεί σε τοπικές υποθέσεις – μάλλον… το φυσάει και δεν κρυώνει για την χρηματοδότηση προς φορείς των Ιωαννίνων, λίγο πριν την εκλογή του στη θέση του ανώτατου πολιτειακού παράγοντα της χώρας. Έπρεπε να είχε απευθυνθεί ο Δήμαρχος και στους πέντε βουλευτές του Νομού, ασχέτως της βοήθειας που μπορεί ο καθένας τους να παράσχει.
Το διαχρονικό ζήτημα της θεσμοθέτησης προστασίας στη Λίμνη Παμβώτιδα με βάση τα όσα είχαν ακουστεί στα μέσα Φεβρουαρίου, στην ημερίδα παρουσίασης του ΤΠΣ (Τοπικού Πολεοδομικού Σχεδίου) των Ιωαννίνων, βρίσκεται σε ένα… αυλάκι, χωρίς κανείς να προδικάζει με ασφάλεια πως βρίσκεται στην τελική ευθεία. Οι ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες που συμπεριλαμβάνουν την περιοχή της Λίμνης μπορεί να τελειώνουν αλλά κανείς δεν είναι βέβαιος πως γνωστά συμφέροντα δεν θα αποτρέψουν για μια ακόμα φορά την ολοκλήρωση του ΠΔ της Λίμνης. Οι δύο κυβερνητικοί βουλευτές, Μαρία Κεφάλα και Γιώργος Αμυράς συχνά αναφέρονται στο θέμα της Λίμνης, λείπουν ωστόσο οι κυβερνητικές πράξεις που θα βεβαιώσουν ότι κάτι όντως κινείται – η αδιαμφισβήτητη αλήθεια είναι βέβαια, πως η αλλαγή ηγεσίας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος πήγε για νιοστή φορά… το θέμα πίσω.
Μεγάλη διεκδίκηση για το Νομό μας πρέπει να αποτελέσει ο δρόμος Καλπάκι-Κόνιτσα. Το υποσχέθηκε φεύγοντας ο πρώην Υπουργός Χρήστος Σταϊκούρας και δε μπορώ να δεχτώ πως το θέμα θα απασχολήσει μόνο τη δημοτική αρχή του Δήμου Κόνιτσας, τα επόμενα χρόνια.
Να συμφωνήσουμε τέλος πως δεν είναι αποδεκτό να γεμίσουν όλα τα βουνά της Ηπείρου και όλες οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις αντίστοιχα από ανεμογεννήτριες και πάνελ φωτοβολταϊκών; Το παράδειγμα του Μετσόβου είναι το πιο πρόσφατο. Γι’ αυτό χρειάζεται επαγρύπνιση και διαρκής κινητοποίηση όλων.
Το σχέδιο μετεγκατάστασης του σωφρονιστικού καταστήματος των Ιωαννίνων έχει κολλήσει στο κιρκινέζι και στην προσφυγή στο ΣτΕ, μεγάλα έργα υποδομών που βρίσκονται σε εξέλιξη, αποτελούν “χαρτοφυλάκιο” είτε της Περιφέρειας είτε των Δήμων.
Ποιος κάνει τι;
Μικρότερα ή μεγαλύτερα θέματα που χειρίζεται η Περιφερειακή Αρχή Καχριμάνη – κλειστό ξιφασκίας, πάρκο υψηλής τεχνολογίας και έρευνας, κάθετες οδικές συνδέσεις στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους κτλ. – προφανώς και δεν… τολμά να αγγίξει κανείς βουλευτής για να αποφύγει την αντιπαράθεση με τον πανίσχυρο πολιτικά Περιφερειάρχη, όπως ομοίως και λάθη του αποφεύγει φυσιολογικά, ο κάθε βουλευτής να σχολιάσει η να ελέγξει. Δεν περιμένουμε να μιλήσει κανείς από τους πέντε βουλευτές εύκολα για την εμπλοκή στο έργο του μεγάλου δακτυλίου των Ιωαννίνων – μια πιθανή κοινοβουλευτική ερώτηση θα μπορούσε να ζητά από το Υπουργείο Ανάπτυξης ας πούμε, το βαθμό παρέμβασης του Περιφερειάρχη Ηπείρου στο έργο της υποτίθεται, ανεξάρτητης Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης του ΕΣΠΑ, στην οποία απλά προεδρεύει ο εκάστοτε Περιφερειάρχης, στην Ήπειρο ωστόσο δεν προεδρεύει μόνο… Ο Αλ. Καχριμάνης ασχολείται κάθε φορά με θέματα που μπορεί να έχουν αποτέλεσμα για να πιστωθεί τα όποια οφέλη και αποφεύγει άλλα που προκαλούν πολιτική φθορά. Ας πούμε το δίκτυο φυσικού αερίου στα Ιωάννινα “βαλτώνει”, το κλιμάκιο της ENAON τον είχε συναντήσει στο γραφείο του προ μηνών και είχαν συζητήσει για τα έργα στην Ήπειρο. Σήμερα, για το δεδομένο “νέκρωμα” του έργου ο κ. Καχριμάνης θα αναζητήσει απαντήσεις ή θα επικαλεστεί την αναρμοδιότητά του;
Η κατάσταση που δημιουργεί το ΠΔ για την απαγόρευση δόμησης οικοπέδων κάτω των 2 στρεμμάτων σε οικισμούς κάτω των 2.000 κατοίκων, ναρκοθετεί την όποια ελπίδα ανάκαμψης της ελληνικής υπαίθρου. Για την Ήπειρο, το εν λόγω νομοθέτημα που επιβάλλει το Συμβούλιο της Επικρατείας με τις διατάξεις του, είναι η “ταφόπλακα” που θα επιφέρει την οριστική ερήμωση των λιγοστών ζωντανών σήμερα χωριών μας. Και γι’ αυτό το θέμα όφειλαν οι βουλευτές, η Περιφέρεια Ηπείρου και οι 18 Δήμοι να έχουν συγκροτήσει ένα “μέτωπο” που θα απαιτεί τις απαραίτητες νομοθετικές διορθώσεις για να μην ισχύσει επ’ ουδενί αυτό που είπε το ΣτΕ.
Κλείνοντας αυτό το σημείωμα, θα ήθελα να κάνω και ένα σχόλιο για την απόδοση των πέντε βουλευτών του Νομού Ιωαννίνων. Για πρώτη φορά εδώ και πάρα πολλά χρόνια, η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του Νομού μας έχει επιφορτιστεί σε τέσσερα διαφορετικά κόμματα, κάθε φορά ωστόσο, οι λεγόμενοι κυβερνητικοί βουλευτές είναι αυτοί που μπορεί να φέρουν απτά αποτελέσματα με τις πιέσεις τους. Οι τρεις της αντιπολίτευσης, Γιάννης Τσίμαρης, Μερόπη Τζούφη και Νίκος Έξαρχος, κινούνται αρκετά ενεργά, τόσο στην κοινωνική τους παρουσία εδώ, όσο και στα καθαρά κοινοβουλευτικά τους καθήκοντα. Από τους δύο κυβερνητικούς βουλευτές, Μαρία Κεφάλα και Γιώργο Αμυρά, η περιοχή περιμένει περισσότερα αποτελέσματα. Η πρώτη έχει μια σταθερή παρουσία στα τοπικά τεκταινόμενα και με λιγότερη ή μεγαλύτερη προβολή και επικοινωνία, προσπαθεί να πετύχει στόχους. Χρειάζεται να γίνει πιο αποτελεσματική και ενδεχόμενα να μη φοβάται να είναι και πιο ενοχλητική απέναντι στην κυβέρνηση που στηρίζει. Ο έτερος κυβερνητικός βουλευτής, με μόλις τρεις μήνες θητείας, είχε βάλει μετά την ορκομωσία του, το στόχο να ξαναπιάσει το νήμα εκεί που το άφησε ως υφυπουργός περιβάλλοντος. Στο βραχύ διάστημα της δεύτερης βουλευτικής του θητείας ως εκπρόσωπος των Ιωαννίνων, ο Γ. Αμυράς δεν έχει παρουσιάσει κάτι ως προς την επίτευξη ή μη του στόχου του και επιλέγει με έμφαση στα κοινωνικά δίκτυα και πολύ λιγότερο με την παραδοσιακή επικοινωνία του, μέσα από τους συστημικούς διαύλους της ενημέρωσης, να επικοινωνήσει την παρουσία του και τη δραστηριότητά του.