Ένα ιστορικό κείμενο που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Κόνιτσα (τεύχος 68) το 1982 επανέρχεται στο προσκήνιο μέσω της «Πρωτοβουλίας για την Προστασία και Ανάδειξη της χαράδρας του Αώου», φωτίζοντας την ξεχωριστή ομορφιά και τη διεθνή αναγνώριση του ποταμού. Πρόκειται για την επιστολή του Γερμανού καγιάκερ Γιόζεφ Σέχνερ, ο οποίος περιέγραψε με εντυπωσιακό τρόπο την εμπειρία του στα νερά του Αώου και τη σημασία της προστασίας τους.
Ο Σέχνερ, τότε 56 ετών και επαγγελματίας τορναδόρος, είχε πολυετή εμπειρία στο καγιάκ σε ποτάμια όλης της Ευρώπης. Όπως ανέφερε, επισκέφθηκε επανειλημμένα την Ελλάδα προκειμένου να εξερευνήσει τα ποτάμια της, περνώντας εβδομάδες διασχίζοντας τις ορεινές τους διαδρομές με καγιάκ. Με βαθιά γνώση και σύγκριση εκατοντάδων ευρωπαϊκών ποταμών, περιέγραψε τον Αώο ως ένα από τα πέντε ομορφότερα ποτάμια που έχει συναντήσει.
Στην επιστολή του αναφέρεται στην κατάβασή του το 1976 από τη Βοβούσα μέχρι την Κόνιτσα μαζί με δύο ακόμη συνοδοιπόρους, μια διαδρομή που χαρακτήρισε «εκπληκτικής ομορφιάς». Τόνισε τα ορμητικά νερά, τις πολλές πηγές και παραπόταμους του Αώου, αλλά και τις επιβλητικές χαράδρες, τα δάση και τα άνθη που συνθέτουν ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον.
Ο Γερμανός καγιάκερ δεν δίστασε να προχωρήσει σε μια σειρά από εύγλωττες συγκρίσεις: όπως η Ευρώπη δεν θα ήταν ίδια χωρίς την Ελλάδα, έτσι και η Ελλάδα δεν θα ήταν ίδια χωρίς τους μεγάλους αρχαιολογικούς της θησαυρούς. Αντίστοιχα, όπως τόνισε, ο Αώος, ο Άραχθος και ο Βοϊδομάτης αποτελούν «σπουδαία ποτάμια» και οφείλουν να χαρακτηριστούν διατηρητέα, προστατευμένα από κάθε είδους παρέμβαση.
Η καταληκτική του θέση ήταν σαφής: το τμήμα του Αώου από τη Βοβούσα έως την Κόνιτσα «πρέπει να μείνει απείραχτο».
Η επιστολή του Σέχνερ, γραμμένη στην Κόνιτσα στις 22 Μαΐου 1982, αναδεικνύει το έντονο ενδιαφέρον που προκαλεί ο ποταμός ακόμη και σε επισκέπτες από το εξωτερικό εδώ και δεκαετίες. Η επαναφορά της στο δημόσιο διάλογο, σήμερα, αποτελεί υπενθύμιση της διεθνούς αξίας του Αώου και της ανάγκης διατήρησης του φυσικού του χαρακτήρα.