Η “βρώμικη” δουλειά με την… “καθαρή” ενέργεια έχει τελειώσει

Το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, που τέθηκε προχθές σε ισχύ, παρουσιάζεται από την κυβέρνηση ως η μεγάλη θεσμική τομή που επιβάλλει τάξη, κανόνες και αυστηρότερη προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Μόνο που οι κανόνες ήρθαν αφού είχε προηγηθεί η επέλαση.

Και τώρα κινδυνεύουν να λειτουργήσουν ως φερετζές στην απόλυτη γύμνια ενός κράτους που επί χρόνια δεν προστάτευσε τον φυσικό του πλούτο, αλλά τον παρέδωσε βορά στις ορέξεις κάθε λογής ενεργειακών συμφερόντων.

Η περίπτωση του αιολικού σταθμού στη θέση «Σδιργιάνη», στα όρια των Δήμων Μετεώρων και Μετσόβου, είναι απολύτως ενδεικτική.

Η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Ηπείρου γνωμοδότησε χθες ομόφωνα αρνητικά για το έργο, το οποίο προβλέπει την εγκατάσταση πέντε ανεμογεννητριών, συνολικής ισχύος 30 MW, σε μία έκταση περίπου 2.865 στρεμμάτων. Και όλα αυτά σχεδιάζονται σε μία ορεινή περιοχή, σε υψόμετρο που προσεγγίζει τα 1.600 μέτρα.

Εδώ βρίσκεται η μεγάλη αντίφαση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κόνιτσα: Κάτι πήγε στραβά στην Τραπεζίτσα και πρέπει να μάθουμε τι

Το νέο χωροταξικό για τις ΑΠΕ ορίζει ως απαγορευτικό όριο για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών τα 1.200 μέτρα. Με απλά λόγια, αν το αιολικό της «Σδιργιάνης» υποβαλλόταν σήμερα ως νέο έργο, δεν θα μπορούσε να χωροθετηθεί εκεί όπου σχεδιάζεται. Κι όμως, εξακολουθεί να ζητά περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Είναι αυτές οι καταραμένες… μεταβατικές διατάξεις που φταίνε.

Οι διατάξεις που προβλέπουν ότι τα έργα τα οποία βρίσκονται ήδη σε προχωρημένο στάδιο αδειοδότησης δεν θα εξεταστούν με τους νέους περιορισμούς, αλλά θα συνεχίσουν να υπακούουν στο προηγούμενο χωροταξικό καθεστώς. Στον κανόνα, δηλαδή, της πρότερης αναρχίας.

Πόσα τέτοια έργα υπάρχουν ήδη στον αδειοδοτικό “σωλήνα”; Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών του χώρου, ακόμη και αν από σήμερα δεν υποβαλλόταν καμία νέα αίτηση για έργο ΑΠΕ, η συνολική ισχύς των σχεδίων που βρίσκονται σε διάφορα στάδια αδειοδότησης υπερβαίνει πολλαπλάσια τις ενεργειακές ανάγκες της χώρας για τα επόμενα χρόνια.

Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι όλα τα έργα θα κατασκευαστούν. Αναδεικνύει όμως το μέγεθος της πίεσης που έχει ήδη ασκηθεί πάνω στον φυσικό χώρο και εξηγεί γιατί το νέο χωροταξικό έρχεται πολύ αργά για να ανατρέψει όσα έχουν δρομολογηθεί.

Και εδώ χρειάζεται να τεθεί μία ακόμη ενοχλητική ερώτηση: Για ποιον ακριβώς γίνεται όλη αυτή η ανάπτυξη;

Αν η παραγόμενη ενέργεια υπερκαλύπτει τις εθνικές ανάγκες, το προφανές οικονομικό όφελος αφορά πρωτίστως εκείνους που θα την παράγουν και θα την εμπορεύονται, ακόμη και εξάγοντάς την προς γειτονικές χώρες.

Ο πολίτης, από την άλλη πλευρά, δεν είδε μέχρι σήμερα την αλματώδη ανάπτυξη των ΑΠΕ να μεταφράζεται σε σταθερά φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα. Συνεχίζει κάθε μήνα να παρακολουθεί τις τιμές χονδρικής, τις ρήτρες, τα χρηματιστηριακά limit up και limit down του ρεύματος και έναν λογαριασμό που εξακολουθεί να «καίει» το οικογενειακό εισόδημα.

Τα βουνά αλλάζουν, τα δάση κόβονται για να ανοίξουν δρόμοι, οι κορυφογραμμές καταλαμβάνονται από βιομηχανικές εγκαταστάσεις και οι τοπικές κοινωνίες καλούνται στο τέλος μιας μακράς αδειοδοτικής διαδρομής να γνωμοδοτήσουν για αποφάσεις που σε μεγάλο βαθμό έχουν ήδη προετοιμαστεί αλλού.

Αυτά για τη δήθεν περιβαλλοντική ευαισθησία μιας κυβέρνησης που οδεύει προς τη συμπλήρωση οκτώ χρόνων στο τιμόνι της χώρας και μόλις στον έβδομο χρόνο θυμήθηκε ότι το Ειδικό Χωροταξικό για τις ΑΠΕ έπρεπε να αναθεωρηθεί.

Η καθυστέρηση αποδεικνύεται εξαιρετικά βολική για τα συμφέροντα του ενεργειακού λόμπι.

Σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί να δείχνει το νέο απαγορευτικό των 1.200 μέτρων ως απόδειξη αυστηρής περιβαλλοντικής πολιτικής. Μόνο που στη «Σδιργιάνη», κοντά στα 1.600 μέτρα, οι πέντε ανεμογεννήτριες εξακολουθούν να διεκδικούν αδειοδότηση και πολύ πιθανά να την πάρουν.

Γιατί οι νέοι κανόνες μπήκαν αφού η βρώμικη δουλειά με την… καθαρή ενέργεια είχε ήδη γίνει.