Ιωάννινα-Εκδήλωση του ΚΚΕ: «Δεν υπάρχουν επικίνδυνα παιδιά, αλλά παιδιά που κινδυνεύουν»

«Δεν υπάρχουν επικίνδυνα παιδιά, υπάρχουν παιδιά που κινδυνεύουν», ο τίτλος της πολύ ενδιαφέρουσας συζήτησης που διοργάνωσε η ΚΟΒ Εκπαιδευτικών Ιωαννίνων του ΚΚΕ το απόγευμα της Τετάρτης 8 Ιούλη, στο πάρκο «Λιθαρίτσια», με θέμα τα φαινόμενα παραβατικών συμπεριφορών από ανηλίκους, ζήτημα που απασχολεί και επανέρχεται διαρκώς στο προσκήνιο.

Η εκδήλωση κέντρισε το ενδιαφέρον σε πλήθος κόσμου, γονιών, εκπαιδευτικών, μαθητών, φοιτητών και νέων εργαζόμενων που παρακολούθησαν τις παρεμβάσεις και πήραν μέρος στην συζήτηση, γύρω από τις αιτίες που γεννούν την νεανική παραβατικότητα, τους όρους και τις προϋποθέσεις για την εξάλειψη του φαινομένου αλλά και την στάση που καλείται να κρατήσει το εργατικό – λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα απέναντι σε αυτό.

Την εισηγητική ομιλία πραγματοποίησε η Λίνα Κροκίδη, υπεύθυνη της Ομάδας Εργασίας του ΚΚΕ για την παραβατικότητα των ανηλίκων η οποία ανέλυσε το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας ως «ένα κοινωνικό, σύνθετο, πολυπαραγοντικό, όπως συνηθίζεται να λέγεται φαινόμενο, αλλά κυρίως βαθιά ταξικό». Επέκρινε τη λεγόμενη «Εθνική Στρατηγική για την καταπολέμηση της βίας και την πρόληψη της παραβατικότητας των ανηλίκων» διότι εστιάζει κατά 60% στην καταστολή, ενώ τα ελάχιστα μέτρα που αφορούσαν την ενίσχυση δομών συνοδεύονταν από περιορισμούς πόρων, καθώς τα λαϊκά έσοδα κατευθύνονται σε επιχειρηματικούς ομίλους και την πολεμική οικονομία.

Επεσήμανε ότι η νεανική παραβατικότητα δεν αποτελεί μια τυχαία ατομική παρεκτροπή αλλά ένα βαθιά ταξικό, συστημικό φαινόμενο, εγγενές στον καπιταλιστικό κόσμο. Παρά την ποσοτική μείωση των δεικτών, παρατηρείται ποιοτική διαφοροποίηση με αύξηση των σοβαρών περιστατικών, οργάνωση σε ομάδες, διαδικτυακή διαπόμπευση και εμπλοκή μικρότερων ηλικιών και κοριτσιών.

Χαρακτήρισε «αστικό μύθο» την άδικη στοχοποίηση της λαϊκής οικογένειας, αφού οι γονείς σήμερα αντιμετωπίζουν εξοντωτικά ωράρια, οικονομική ανασφάλεια και έλλειψη ελεύθερου χρόνου. Το ΚΚΕ σημείωσε, προκρίνει τη συλλογική και μαχητική δράση, μέσω των Συλλόγων Γονέων, των εργατικών σωματείων, των σωματείων των εκπαιδευτικών, των συλλογικών φορέων μαθητών και φοιτητών, ως μέσο διαπαιδαγώγησης, κάνοντας υπόθεση του κινήματος, τη διεκδίκηση, τη στήριξη, την αλληλεγγύη για τους νέους και τις οικογένειες που αντιμετωπίζουν οποιοδήποτε σχετικό πρόβλημα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πρέβεζα: Στο λιμάνι το ακυβέρνητο ιστιοφόρο με τους δύο Ιταλούς

Ανέδειξε τις τεράστιες ελλείψεις στις δημόσιες δομές υποστήριξης με δραματική υποστελέχωση σε δομές ψυχικής υγείας και πρόληψης, παρά τη ραγδαία αύξηση των ψυχικών διαταραχών στους νέους 15-29 ετών (1 στους 4 φέτος από 1 στους 5 την περασμένη χρονιά), αναφέροντας ενδεικτικά την σοβαρή έλλειψη παιδοψυχίατρων, τις λίστες αναμονής άνω των δύο ετών στα ΚΕΔΑΣΥ, τους «περιφερόμενους» ψυχολόγους στα σχολεία (ένας ανά πέντε σχολεία) και τις ντροπιαστικές και απάνθρωπες συνθήκες συνωστισμού στη φυλακή ανηλίκων στην Κασσαβέτεια του Βόλου, που στην πράξη λειτουργούν ως «φροντιστήριο εγκληματικότητας».

Στην συνέχεια αναφέρθηκε στην χρήση ναρκωτικών ουσιών και των social media ως παράγοντες που επιδρούν στην επιθετικότητα των νέων. Κατήγγειλε την πολιτική όλων των κυβερνήσεων που εξοικείωσε τη νεολαία με τη χρήση κάνναβης και προώθησε το μοντέλο του «λειτουργικού χρήστη», ενώ παράλληλα διέλυσε δημόσια στεγνά προγράμματα απεξάρτησης και κέντρα πρόληψης. Όσο για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης υπογράμμισε ότι ανήκουν σε μεγάλα μονοπώλια που καθορίζουν και το περιεχόμενο τους με κριτήριο αφενός το κέρδος και αφετέρου τις ανάγκες της ιδεολογικοπολιτικής παρέμβασης της αστικής τάξης. Μέτρα όπως η απαγόρευση βάσει ηλικίας κρίνονται αναποτελεσματικά για την προστασία των παιδιών, αλλά και επικίνδυνα καθώς εισάγουν καθολική ψηφιακή επιτήρηση των πολιτών.

Έπειτα, στάθηκε στην κατάσταση του δημόσιου σχολείου σήμερα εξηγώντας πως το σχολείο έχει μετατραπεί σε ένα εξεταστικό κέντρο όπου μεγαλώνουν οι ταξικοί φραγμοί. Η κυβέρνηση αξιοποιεί τον ενδοσχολικό εκφοβισμό για να εντείνει την καταστολή, να επιβάλει αυστηρές πειθαρχικές ποινές ενάντια στους αγώνες εκπαιδευτικών, γονιών αλλά κυρίως των μαθητών που συχνά επιλέγουν την κατάληψη ως μέσο διεκδίκησης του δίκιου τους. Χαρακτήρισε αχτίδες αισιοδοξίας τους προοδευτικούς εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται τόσο με το μάθημα μέσα στην τάξη όσο και με μαθήματα ζωής, όπως η νίκη της Αγωνιστικής Συσπείρωσης Εκπαιδευτικών που αναδείχθηκε πρώτη δύναμη στην ΟΛΜΕ που γεμίζει την εκπαιδευτική κοινότητα ελπίδα και δύναμη για τις μελλοντικές μάχες.

Τέλος, παρουσίασε την πρόταση του ΚΚΕ που συνοψίζεται στο σύνθημα «δεν υπάρχουν επικίνδυνα παιδιά, αλλά παιδιά που κινδυνεύουν». Το Κόμμα, σημείωσε, διεκδικεί γενναία χρηματοδότηση δημόσιων δομών πρόνοιας, αντιμετώπιση των παραβατικών ανηλίκων με παιδαγωγική μέθοδο και κοινωνική στήριξη, όχι με καταστολή, καθώς και στήριξη των εργαζόμενων γονέων με ανθρώπινα ωράρια και αξιοπρεπείς μισθούς. Ξεκαθάρισε ότι η πλήρης εξάλειψη τέτοιων φαινομένων μπορεί να επιτευχθεί μόνο στη σοσιαλιστική-κομμουνιστική κοινωνία, φέρνοντας ως ιστορικό παράδειγμα την επιτυχημένη περίθαλψη εκατομμυρίων εγκαταλελειμμένων παιδιών στα πρώτα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης.

Στην συνέχεια ακολούθησαν μια σειρά παρεμβάσεις που συνέβαλαν στην πλούσια συζήτηση, φώτισαν πλευρές του φαινομένου της νεανικής παραβατικότητας και την προοπτική εξάλειψης του.