Διότι, χωρίς μονοπάτια καθαρά, ούτε τις ομορφιές των βουνών μπορούμε να απολαύσουμε, ούτε επισκέπτες άλλων περιοχών μπορούν να προσελκύσουν τα χωριά μας!
Στην διασταύρωση για Αμπέλια, έχουμε την πρώτη μας οπτική επαφή με την «Χριστουγεννιάτικα στολισμένη» Τσόκα.
Αρχή της πεζοπορίας. Αριστερά στο βάθος ο στόχος μας.
Στο ξέχιονο -ακόμη- τμήμα της διαδρομής.
Πίσω μας, (βόρεια), κάνουν την εμφάνισή τους οι χιονισμένες βουνοκορφές των Αγράφων. Στο κέντρο ο Καταραχιάς (2.003μ.).
Μπροστά μας η απότομη προεξοχή της κορυφής.
Το τοπίο και η θέα έχουν ήδη γίνει άκρως απολαυστικά.
Οροσειρά Ανατολικών Αγράφων (Κουκουρούντζος, Τσεκούρας, Καταραχιάς, Πλάκα, Τούρλα, Φλυτζάνι κτλ.).

Φωτισμοί εναλλάξ. Πουλί (1.671μ.), Τούρλα (1.828μ.), Πλάκα (2.004μ.) και Φλυτζάνι (2.017μ.).
Στο βάθος ο Αντρώνης (1.373μ.), κορυφή των βουνών του Βάλτου.

Αλλαγή φρουράς.

Συνεχίζουμε κανονικά.
Πίσω μας ο δρόμος για τα Αλέστια και η Μεγάλη Ράχη (1.445μ.).
Στολίδια.

Η καλύτερη θέα προς την λίμνη Κρεμαστών, χωρίς καμία υπερβολή!
Απέναντι η προβλήτα στο Παλιοχώρι Ευρυτανίας.
Ένα ομαλό τμήμα της διαδρομής μετά από συνεχόμενη και έντονη ανηφόρα.
Από εδώ όμως ξεκινούν τα «χειρότερα».
Μπαινούμε μέσα στην αντάρα.

«Κάθε εμπόδιο για καλό».

Στην πρώτη κορυφή, με το τριγωνομετρικό κολωνάκι (1.665μ.).

Συνέχεια για την δεύτερη και ψηλότερη κορυφή της Τσόκας.
Το διάσελο μεταξύ των δυο κορυφών.
Δεύτερη κορυφή Τσόκας (1.668μ.).
Η ομάδα στην κόψη.
Κάτω η Χαράστη.
Μέσα σ’ αυτά τα καταγάλανα νερά, κάποιοι δρομολογούν την εγκατάσταση γιγαντιαίων φωτοβολταϊκών σταθμών!

Αντίθεση (1).
Αντίθεση (2).
Πόση ομορφιά!

Κάτω χαμηλά ο Άγιος Βασίλειος.
Το Τριπόταμο (Τατάρνα) Ευρυτανίας και στο βάθος η γέφυρα Τατάρνας.
Η γέφυρα Επισκοπής και απέναντι η Επισκοπή Ευρυτανίας.
Ή το ένα ή το άλλο. Εμείς πάντως έχουμε διαλέξει!