ΚΚΕ Ιωαννίνων: Εκδήλωση για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας η εκδήλωση – συζήτηση της Τομεακής Οργάνωσης Ιωαννίνων του ΚΚΕ γύρω από τα ζητήματα της υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με τίτλο  «Ο κόσμος τους – Τα κέρδη τους. Ο κόσμος μας – Η ζωή, η υγεία, η ασφάλειά μας».

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Νίκος Μαυροκέφαλος μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και της Γραμματείας της και υπεύθυνος του Τμήματος για την εργατική – συνδικαλιστική δουλειά.

Ξεκινώντας την ομιλία του αναφέρθηκε στους δύο συνάδελφους σε Αγρίνιο και Μυτιλήνη που έχασαν τη ζωή τους την ίδια μέρα, την ώρα της δουλειάς, σημειώνοντας πως κατά το πρώτο 5μηνο του έτους 74 συνάδελφοι είχαν χάσει τη ζωή τους, ενώ πλέον ο αριθμός έχει ξεπεράσει τους 80. Το 2025 οι νεκροί ανήλθαν στους 201.

Στην Περιφέρεια της Ηπείρου, όπως είπε, καταγράφονται ετησίως περισσότερα από 150 εργατικά ατυχήματα, με πρόσφατα παραδείγματα τον νεαρό ντελιβερά που νοσηλεύεται σε κώμα στο Νοσοκομείο και το θάνατο του οικοδόμου πριν 10 μέρες στην Πρέβεζα, χωρίς να υπολογίζονται τα θύματα από επαγγελματικές ασθένειες που δεν καταγράφονται στην Ελλάδα. Πρόκειται, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε για έναν ακήρυχτο πόλεμο προς την εργατική τάξη, η οποία θυσιάζεται για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Συνέχισε τονίζοντας, πως μόνο το ΚΚΕ αναδεικνύει αυτό το ζήτημα, όπως και κάθε τι που πονάει την εργατική τάξη, οργανώνοντας τον αγώνα για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζομένων, αποκαλύπτοντας ότι η σιωπή των υπόλοιπων κομμάτων γύρω από τα εργατικά ατυχήματα δείχνει και την στρατηγική τους ταύτιση, την στήριξη τους στις αποφάσεις της ΕΕ και την κερδοφορία των ομίλων. Αυτός είναι και ο λόγος που η δράση του Κόμματος και των συνδικάτων θάβεται συστηματικά από τα ΜΜΕ, ιδιωτικά και κρατικά, έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Αλλαγή ημέρας για τη συνεδρίαση των δημαιρεσιών του Δήμου Ιωαννιτών

Ανέδειξε επίσης την αντίφαση, την ώρα που το 2025, τα καθαρά κέρδη των εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο άγγιξαν τα 12,1 δισεκατομμύρια ευρώ, οι μετανάστες εργάτες στα πτηνοσφαγεία της περιοχής να ζουν σε καλύβες χωρίς ιατρική μέριμνα, στοιβαγμένοι 10 και 15 την φορά, με αποτέλεσμα θανάτους που δεν καταγράφονται ποτέ στις επίσημες λίστες.

Η ζωή των εργαζομένων αντιμετωπίζεται ως «κόστος» σημείωσε, παραθέτοντας ανησυχητικά στοιχεία:

·         Ο αριθμός των νεκρών εργαζομένων άνω των 60-65 ετών αυξήθηκε κατά 60,5% το 2025. Πάνω από το 50% των καταγεγραμμένων ατυχημάτων αφορά εργαζόμενους άνω των 55 ετών.

·         Ο κίνδυνος ατυχήματος αυξάνεται δραματικά μετά τις 8 ώρες δουλειάς: κατά 27% την 9η ώρα, κατά 45% τη 10η ώρα και κατά 116% τη 12η ώρα.

·         Η μεγάλη κινητικότητα, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου και η εργολαβική εργασία οδηγούν σε αύξηση των ατυχημάτων και σε νεότερες ηλικίες, λόγω έλλειψης πείρας και εκπαίδευσης, χαρακτηριστικά το 2025 σημειώθηκε ρεκόρ εργασίας ανηλίκων με πάνω από 25.000 βιβλιάρια.

Βασική αιτία των εργοδοτικών εγκλημάτων κατέληξε, είναι η εντατικοποίηση της εργασίας, τα εξοντωτικά ωράρια, η κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας και η επέκταση του εργάσιμου βίου μέχρι τα 74 έτη για ορισμένες κατηγορίες.

Όσον αφορά το ζήτημα των ελέγχων και της διερεύνησης των ατυχημάτων, ανέφερε ότι το 2025 τα δηλωθέντα ατυχήματα ξεπέρασαν τις 20.000, το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 26 ετών και παράλληλα, η διερεύνηση των ατυχημάτων έπεσε από το 83% το 2022 στο 38,3% το 2025.  Το νομοθετικό πλαίσιο δε, επιτρέπει στην εργοδοσία να ζητούν αλλαγή επιθεωρητή ή να χρησιμοποιούν ιδιωτικές εταιρείες ελέγχου, δηλαδή να ελέγχονται από τους εαυτούς τους.

Στην Ήπειρο υπογράμμισε, υπάρχουν μόλις έξι επιθεωρητές για πάνω από 10.000 επιχειρήσεις ενώ ειδικά στην βιομηχανία τροφίμων κυριαρχούν τα εξαντλητικά ωράρια και τα συχνά ατυχήματα. Επίσης οι εργοδότες του κλάδου προσπαθούν να εξαιρέσουν το 60% των εργαζομένων από τις κλαδικές συμβάσεις χαρακτηρίζοντάς τους «ανειδίκευτους» για να τους πληρώνουν τον κατώτατο μισθό.

Ο Ν. Μαυροκέφαλος κατηγόρησε τα αστικά κόμματα για το ξεχαρβάλωμα του εργάσιμου χρόνου την κατάργηση του 8ώρου, τη μείωση των μισθών και τη παράταση του εργασιακού βίου, γεγονός που αναγκάζει πάνω από 250.000 συνταξιούχους να συνεχίζουν να εργάζονται.  Έδωσε έμφαση στη νέα τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας για τη θεσμοθέτηση 7ήμερης εργασίας και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας στην πολεμική βιομηχανία και σε άλλους κλάδους (καλλυντικά, τρόφιμα, ποτά), ενώ κατήγγειλε τη στάση του ΠΑΣΟΚ, που έχει συνυπογράψει την κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και στηρίζει μέσω των συνδικαλιστικών του στελεχών (όπως ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Παναγόπουλος) τις εργοδοτικές απαιτήσεις για 12ωρα, ότι προωθεί την 4ήμερη εργασία ως «πυροτέχνημα» αποκρύπτοντας πως στην πραγματικότητα κρύβει απλήρωτα 10ωρα και 13ωρα. Άσκησε κριτική και στο νέο κόμμα Τσίπρα υπενθυμίζοντας ότι ήταν αυτός που υπέγραψε μνημόνιο, ξεπούλησε τους σιδηροδρόμους και λιμάνια και ποινικοποίησε την πάλη κατά των πλειστηριασμών.

Κλείνοντας, ο Ν. Μαυροκέφαλος τόνισε ότι σήμερα συγκρούονται δύο κόσμοι. Ο κόσμος των αμύθητων κερδών για τους επιχειρηματικούς ομίλους, είτε σε κρίση είτε σε ανάπτυξη, της σαπίλας και της διαφθοράς, των πολέμων και ο δικός μας κόσμος, της αξιοπρέπειας, της ανιδιοτέλειας και αφοβίας, ο κόσμος όπου οι κομμουνιστές βγαίνουν μπροστά για να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, στον δρόμο για την ανατροπή του σάπιου συστήματος.

Ξεκαθάρισε ότι το στο δίλημμα «τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», το ΚΚΕ επιλέγει τις ζωές των εργαζομένων και παλεύει να οργανώσει την πάλη για σταθερό εργάσιμο χρόνο 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, αυξήσεις μισθών, τη σύσταση κρατικού σώματος τεχνικών ασφαλείας και γιατρών εργασίας, καθώς και τη συγκρότηση επιτροπών υγείας και ασφάλειας σε όλους τους μεγάλους κλάδους με την συμμετοχή των συνδικάτων.

Τέλος, κάλεσε τους εργαζόμενους να συμμετέχουν μαζικά στην απεργία στο εμπόριο, την Κυριακή 19 Ιουλίου καθώς και στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 5 Σεπτεμβρίου στην ΔΕΘ, όπου απέναντι σε ψεύτικες υποσχέσεις και προγράμματα οι εργαζόμενοι θα προβάλλουν τον δικό τους οργανωμένο αγώνα για να ικανοποιήσουν τις δικές τους ανάγκες.

Στην συνέχεια ακολούθησαν μια σειρά παρεμβάσεις.

Ο Θανάσης Νάκος, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων και μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου ανέφερε ότι ο κλάδος των κατασκευών κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στα εργατικά ατυχήματα εξαιτίας ενός συστήματος που θυσιάζει την ασφάλεια των εργατών στον βωμό του κέρδους και της γρήγορης παράδοσης των έργων. Με αφορμή το πρόσφατο εργοδοτικό έγκλημα στη Βουνοπλαγιά, όπου ένας 46χρονος εργάτης έχασε τη ζωή του, καταγγέλλεται η προσπάθεια της εργοδοσίας και του Δήμου να συγκαλύψουν το συμβάν αποδίδοντας τον θάνατο σε παθολογικά αίτια. Η άμεση παρέμβαση του Συνδικάτου απέτρεψε το κουκούλωμα και οργάνωσε μαζική απεργία στα Γιάννενα μέσα σε μόλις 10 ώρες, προτάσσοντας αιτήματα όπως η υποχρεωτική εφαρμογή των συλλογικών συμβάσεων, το 7ωρο-5ήμερο-35ωρο και η μείωση των ορίων συνταξιοδότησης. Τόνισε, ότι η οριστική εξάλειψη αυτών των εγκλημάτων απαιτεί τη μαζικοποίηση των συνδικάτων, την ισχυροποίηση του ΚΚΕ και την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, ώστε η οικονομία και τα έργα να σχεδιάζονται με κριτήριο τις ανάγκες των ίδιων των εργαζομένων.

Ο Δημήτρης Καλύβας, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων σε Γάλα-Τρόφιμα-Ποτά, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, σημείωσε πως η συζήτηση για τον κλάδο τροφίμων και ποτών στα Ιωάννινα αναδεικνύει ότι τα εργατικά ατυχήματα δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά άμεση συνέπεια ενός συστήματος που προτάσσει το κέρδος, εφαρμόζοντας μέτρα προστασίας για τα εμπορεύματα και την παραγωγή, αλλά όχι για τους ίδιους τους εργαζόμενους. Πίσω από τις επενδύσεις και τις ωραίες διαφημίσεις κρύβεται μια σκληρή πραγματικότητα με εξαντλητικά ωράρια, απασχόληση σε πολλαπλά πόστα, αδήλωτα ατυχήματα, άγρια εκμετάλλευση των μεταναστών και παραμελημένες εργοστασιακές υποδομές (όπως η αντιπυρική και αντισεισμική προστασία), καθώς κράτος και εργοδοσία αντιμετωπίζουν τα στοιχειώδη μέτρα ασφαλείας ως ένα ασύμφορο οικονομικό «κόστος». Η γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας και η εντατικοποίηση λόγω μείωσης προσωπικού επιδεινώνουν διαρκώς τη σωματική και ψυχική υγεία του εργάτη. Η πολύτιμη πείρα από την δράση του σωματείου τα προηγούμενα χρόνια —όπως κατά την πανδημία και στον αγώνα στο «Ζαγόρι» ενάντια στην επταήμερη εργασία— αποδεικνύει ότι η οργάνωση στα σωματεία και η ενίσχυση του ταξικού κινήματος αποτελούν μονόδρομο για την επιβολή συλλογικών συμβάσεων, αυξήσεων και ουσιαστικών μέτρων προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

Η Αγνή Στεφάνου εργαζόμενη στον κλάδο της Πληροφορικής και των Τηλεπικοινωνιώνστην παρέμβαση της μίλησε για την έξαρση των επαγγελματικών ασθενειών που πλήττουν την ψυχική και σωματική υγεία των εργαζομένων, σε έναν τομέα που γνωρίζει μεγάλη επενδυτική άνθηση και κερδοφορία στα Ιωάννινα. Από τη μία πλευρά, καταγράφονται εμφανή προβλήματα (μυοσκελετικά, όρασης, τενοντίτιδες), το κόστος των οποίων μετακυλίεται στους ίδιους τους εργαζόμενους, οι οποίοι συχνά υποχρεώνονται να παραιτηθούν από τη διεκδίκηση εξοπλισμού τηλεργασίας. Από την άλλη, η αλματώδης εισαγωγή της Τεχνητής Νοημοσύνης και το μοντέλο της τηλεργασίας έχουν εκτοξεύσει την εντατικοποίηση, προκαλώντας burnout, άγχος και κρίσεις πανικού. Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα ανέφερε την εταιρεία P&I, όπου πίσω από τη βιτρίνα του καλού εργοδότη, με τους μεγάλους μισθούς και τα bonus, τα νέα γραφεία, υπάρχει πίεση για την αποδοτικότητα, όπως και τα τηλεφωνικά κέντρα, που λειτουργούν ως «γραμμές παραγωγής» με μετρημένα διαλείμματα και ψυχοφθόρα αξιολόγηση βάσει κριτικών και ταχύτητας. Επιπλέον, το μοντέλο της 4ήμερης εργασίας —το οποίο αποτελεί κατεύθυνση της Ε.Ε. και προβάλλεται από το ΠΑΣΟΚ— καταγγέλλεται ότι στην πραγματικότητα συμπυκνώνει τον όγκο 5 ημερών σε 4, λειτουργώντας εις βάρος της υγείας των εργαζομένων. Ανέδειξε, ότι για να υπάρξουν κατακτήσεις πρέπει να πληγεί το κεφάλαιο, και ότι στην εποχή της προηγμένης τεχνολογίας, οι νέες παραγωγικές δυνατότητες επιβάλλεται να αξιοποιηθούν για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου και την ολόπλευρη ανάπτυξη της ποιότητας ζωής των εργαζομένων.

Η Τίνα Ζέκα, επικεφαλής της ΔΑΣ ΟΤΑ Ιωαννίνων,υπογράμμισε ότι τα εργατικά ατυχήματα (πτώσεις, ακρωτηριασμοί) και οι σοβαρές επαγγελματικές ασθένειες (μυοσκελετικά, αυχενικά και γυναικολογικά προβλήματα) αποτελούν καθημερινό φαινόμενο στους εργαζόμενους στους ΟΤΑ, παρότι το 90% αυτών θα μπορούσε να αποφευχθεί αν δεν αντιμετωπίζονταν ως οικονομικό «κόστος» από το κράτος και τους Δήμους που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Αντί για τον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού, οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα αναγκάζονται το 2026 να σκουπίζουν χειροκίνητα με ψάθινες σκούπες εκτεθειμένοι στις καιρικές συνθήκες ή να μεταφέρουν στα χέρια χαλασμένους κάδους, την ίδια στιγμή που ο Δήμος Ιωαννιτών δαπανά κονδύλια για «έξυπνους κάδους» χάριν εντυπώσεων και προωθεί 3,5 εκατομμύρια ευρώ για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών καθαριότητας. Η δραματική υποστελέχωση αναγκάζει εξαντλημένες μητέρες πολλαπλών παιδιών να εργάζονται σε επικίνδυνες θέσεις στα απορριμματοφόρα, ενώ αντίστοιχη είναι η εικόνα εξουθένωσης και στις σχολικές καθαρίστριες, οι οποίες έρχονται αντιμέτωπες με την υπηρεσιακή πίεση και τις ενοχές ακόμα και όταν αιτούνται αναρρωτική άδεια. Απέναντι σε αυτή τη βαρβαρότητα, προτάσσεται η ανάγκη για ουσιαστική προστασία της μητρότητας, δωρεάν κοινωνικές δομές και αναπλήρωση της εργατικής δύναμης, υπογραμμίζοντας ότι η οριστική λύση βρίσκεται στην ανάληψη της εξουσίας από την ίδια την εργατική τάξη και στον σοσιαλιστικό σχεδιασμό, ο οποίος ιστορικά έχει αποδείξει ότι μπορεί να διασφαλίσει τη βελτίωση των όρων ζωής του λαού.

Η Χριστίνα Τουλκιαρίδου, πρόεδρος του Σωματείου Εμποροϋπλαλήλων Ιωαννίνων και γραμματέας του Εργατικού Κέντρου, στην τοποθέτηση της ανέλυσε τις επικίνδυνες συνθήκες εργασίας και τη ραγδαία φθορά της υγείας των εργαζομένων στον κλάδο των σούπερ μάρκετ και του μεγαλεμπορίου, ως άμεσο αποτέλεσμα της άγριας εντατικοποίησης και της υποστελέχωσης που επιβάλλεται για το κέρδος των εργοδοτών. Καταγγέλλεται ότι οι εργαζόμενοι αναγκάζονται να καλύπτουν πολλαπλά πόστα ταυτόχρονα, εμφανίζοντας σοβαρά μυοσκελετικά, γυναικολογικά και καρδιολογικά προβλήματα, ενώ όσοι παίρνουν αναρρωτική άδεια στοχοποιούνται και απειλούνται με απόλυση. Ως χαρακτηριστικά παραδείγματα εργοδοτικής αυθαιρεσίας και έλλειψης μέτρων ασφαλείας ανέφερε τους καταχρηστικούς όρους στις συμβάσεις του «Γαλαξία» και τις γραφειοκρατικές δυσκολίες αλλαγής πόστου στον «Σκλαβενίτη», καθώς και σοβαρά περιστατικά όπως εργασία καθαρίστριας σε ύψος 10 μέτρων χωρίς εξοπλισμό προστασίας στο «The Mart», κλειστές έξοδοι κινδύνου στον «Παπαγεωργίου» και πρόσφατη πυρκαγιά σε υπόγειο σε κατάστημα του «Σκλαβενίτη». Σημείωσε τέλος, την επιτακτική ανάγκη για τη συγκρότηση επιτροπών υγείας και ασφάλειας, καλώντας τους εργαζόμενους να οργανωθούν και να ανατρέψουν την ψευδαίσθηση ότι αυτή η επικίνδυνη καθημερινότητα αποτελεί κανονικότητα.

Ο Γιώργος Πρέντζας, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων στο ΠΓΝΙ και μέλος του ΓΣ της ΠΟΕΔΗΝ, ανέλυσε πως  τα δημόσια νοσοκομεία, παρά τον κρατικό τους χαρακτήρα, λειτουργούν από το αστικό κράτος και όλες τις διαδοχικές κυβερνήσεις με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, μετατρέποντας τους ασθενείς σε πελάτες και υποτάσσοντας την ασφάλεια των υγειονομικών στην εντατικοποίηση της εργασίας. Η τραγική υποστελέχωση, η εξουθενωτική υπερεργασία και οι κυλιόμενες βάρδιες των γιατρών και νοσηλευτών οδηγούν σε σωματική και ψυχική φθορά, αυξάνοντας δραματικά τον κίνδυνο σοβαρών ιατρικών λαθών. Παράλληλα, καταγγέλλεται η συστηματική προσπάθεια των διοικήσεων να αποκρύψουν τα εργατικά ατυχήματα —όπως συνέβη με τους ξυλοδαρμούς στην Ψυχιατρική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου— αλλά και η ανοχή σε επικίνδυνες συνθήκες, όπως η τετραπλάσια παρουσία φορμόλης στα εργαστήρια ή οι σάπιες σωληνώσεις νερού. Ακόμα και η ένταξη των νοσηλευτών στα βαρέα και ανθυγιεινά χαρακτηρίζεται ως εμπαιγμός, καθώς δεν συνοδεύεται από μειωμένο ωράριο, ούτε αυξημένες άδειες, ούτε μέτρα πρόληψης και αποκατάστασης του επαγγελματικού κινδύνου. Παρά μόνο προβλέπει 5 χρόνια νωρίτερα συνταξιοδότηση από τα ανώτερα όρια συνταξιοδότησης, τα οποία όμως είναι κινητά, με την πλήρη ανοχή του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Συνοψίζοντας κατέληξε, ότι η επιστημονική γνώση δεν αρκεί, αλλά απαιτείται ξεκάθαρη ταξική συνείδηση και σύγκρουση, με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, ενάντια στη λογική του κοινωνικού εταιρισμού και της πολιτικής του κέρδους που διαλύει τη ζωή των εργαζομένων.