Το περιβαλλοντικό στρες που υφίσταται ο οργανισμός μας από την κλιματική αλλαγή μπορεί να επηρεάσει όχι μόνο εμάς, αλλά ακόμη και τρεις επόμενες γενιές.
Η κλιματική αλλαγή έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζει την υγεία μας, μέσω των ακραίων μεταβολών στις θερμοκρασίες των εποχών. Μια νέα μελέτη δείχνει ότι αυτές οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται μόνο σε εμάς, αλλά επεκτείνονται και στους απογόνους μας, μέσω του στρες που επηρεάζει τη λειτουργία των γονιδίων.
Οι αλλαγές στην ανάπτυξη των ζώων που προκαλούνται από την κλιματική αλλαγή φαίνεται να διατηρούνται για γενιές μετά το αρχικό γεγονός, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές.
Η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη λόγω της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής αποτελεί μια σημαντική εξελικτική πρόκληση για πολλούς πληθυσμούς. Οι υψηλότερες μέσες θερμοκρασίες και τα ολοένα συχνότερα ακραία φαινόμενα, όπως οι καύσωνες, δημιουργούν συνθήκες έντονου στρες που μπορούν να λειτουργήσουν ως ισχυροί παράγοντες εξέλιξης.
Στη συγκεκριμένη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Molecular Biology and Evolution», οι επιστήμονες πραγματοποίησαν εργαστηριακά πειράματα σε θηλυκές φρουτόμυγες που συλλέχθηκαν από την Ισπανία και τη Φινλανδία, με στόχο να συγκρίνουν τις αποκρίσεις σε ξηρά και ψυχρά κλίματα.
Εξέτασαν την έκφραση γονιδίων και τις ρυθμιστικές αποκρίσεις σε συνθήκες θερμικού σοκ, καθώς και τις επιπτώσεις στην επιβίωση και στον χρόνο ανάπτυξης των απογόνων τους. Παράλληλα, κατέγραψαν τα ίδια χαρακτηριστικά σε επόμενες γενιές, ώστε να διερευνήσουν τη διαγενεακή μεταβίβαση.
Τα αποτελέσματα έδειξαν έντονες γονιδιακές αποκρίσεις στο θερμικό στρες και στους δύο πληθυσμούς, ωστόσο η ρύθμιση ήταν λιγότερο αποτελεσματική στον πληθυσμό από το ψυχρό περιβάλλον. Το θερμικό σοκ επηρέασε αρνητικά την επιβίωση και την ανάπτυξη της πρώτης γενιάς απογόνων (αυγά που γεννήθηκαν εντός δύο ημερών από το θερμικό σοκ) και στις δύο περιπτώσεις.
Ωστόσο, στον πληθυσμό από το ξηρό κλίμα, οι μεταγενέστερες ομάδες απογόνων (αυγά που γεννήθηκαν περισσότερες από δύο ημέρες μετά το θερμικό σοκ) παρουσίασαν ταχύτερη ανάπτυξη σε σχέση με τις ομάδες ελέγχου, υποδηλώνοντας μια πιθανώς ευνοϊκή βιολογική απόκριση.
Ορισμένες επιδράσεις του θερμικού στρες στην έκφραση των γονιδίων διατηρήθηκαν έως και τρεις γενιές αργότερα, ιδιαίτερα στον πληθυσμό από το ξηρό περιβάλλον. Το εύρημα αυτό, σε συνδυασμό με τον εντοπισμό γενετικών παραλλαγών στον πληθυσμό του ξηρού κλίματος που σχετίζονται με αλλαγές στην έκφραση γονιδίων, προσφέρει σημαντικές ενδείξεις για το πώς το περιβαλλοντικό στρες μπορεί να επηρεάσει την εξελικτική διαδικασία.
Πηγή: iatropedia.gr