Λαϊκή Συσπείρωση: Στη λογοδοσία της Περιφέρειας η εξάπλωση του ακανθώδη αλευρώδη στα εσπεριδοειδή

Το σοβαρό πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί από την εξάπλωση του ακανθώδη αλευρώδη των εσπεριδοειδών στην Ήπειρο φέρνει στη συνεδρίαση λογοδοσίας του Περιφερειακού Συμβουλίου η Λαϊκή Συσπείρωση, με ερώτηση προς την πρόεδρο του σώματος.

Στην παρέμβασή της η παράταξη κάνει λόγο για «καταστροφική εξάπλωση» του εντόμου και για «εγκληματική ολιγωρία κράτους και Περιφέρειας», σημειώνοντας ότι από το 2016, όταν πρωτοεμφανίστηκε στη χώρα ο ακανθώδης αλευρώδης των εσπεριδοειδών (Aleurocanthus spiniferus), οι παραγωγοί της Ηπείρου – κυρίως σε Άρτα και Θεσπρωτία – βλέπουν την παραγωγή και το εισόδημά τους να συρρικνώνονται.

Η Λαϊκή Συσπείρωση υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος περιορίζεται σε αποσπασματικές κινήσεις και ερευνητικά προγράμματα, αναφέροντας χαρακτηριστικά το πρόγραμμα του Μπενακείου που ξεκίνησε το 2024, ενώ – όπως σημειώνει – δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο καταπολέμησης σε μεγάλη κλίμακα.

Σύμφωνα με την ερώτηση, η κατάσταση στις καλλιέργειες θεωρείται οριακή, καθώς η «καπνιά» καλύπτει τα δέντρα και καθιστά τους καρπούς μη εμπορεύσιμους, ενώ παράλληλα οι παραγωγοί επιβαρύνονται με αυξημένο κόστος για πρόσθετες καλλιεργητικές φροντίδες, όπως εντατικά κλαδέματα και καταστροφή προσβεβλημένων κλάδων.

Η παράταξη αποδίδει ευθύνες τόσο στην υποστελέχωση των ΔΑΟΚ όσο και στην πολιτική που – όπως αναφέρει – μεταφέρει την ευθύνη αντιμετώπισης αποκλειστικά στους ίδιους τους αγρότες.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πρέβεζα: Προσάραξη ιστιοφόρου με τέσσερις αλλοδαπούς στον Αμβρακικό – Απαγόρευση απόπλου

Με την ερώτησή της προς την Περιφερειακή Αρχή, η Λαϊκή Συσπείρωση ζητά να διεκδικηθεί από την κυβέρνηση πρόγραμμα ολοκληρωμένης καταπολέμησης του ακανθώδη αλευρώδη με ευθύνη του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και των ΔΑΟΚ, με χρήση φυτοφαρμάκων και βιολογικών μέσων σε όλη την Περιφέρεια.

Παράλληλα, ζητά την πλήρη στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών με μόνιμο επιστημονικό και εργατοτεχνικό προσωπικό, καθώς και την αποζημίωση των πληγέντων παραγωγών στο 100% της πραγματικής ζημιάς τόσο για την παραγωγή όσο και για το φυτικό κεφάλαιο και το χαμένο εισόδημα.