Μια καλή μέρα για την υγεία στην Ήπειρο

Υπάρχουν στιγμές που η κριτική οφείλει να αναγνωρίζει και όσα γίνονται σωστά. Η ανακαίνιση των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας της Ηπείρου είναι μία από αυτές. Οι νέες εγκαταστάσεις, οι αναβαθμισμένοι χώροι και οι καλύτερες συνθήκες περίθαλψης αποτελούν μια χειροπιαστή αλλαγή για τους ασθενείς και τους εργαζομένους. Και είναι μια ευκαιρία να συζητήσουμε με μεγαλύτερη σοβαρότητα τι δημόσια υγεία θέλουμε για τις επόμενες δεκαετίες.

Είναι γεγονός πως από τη δεκαετία του 1980, όταν ανεγέρθηκε το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, και ακόμη νωρίτερα για τις υπόλοιπες δομές υγείας, νοσοκομεία όπως το «Χατζηκώστα» αλλά και Κέντρα Υγείας, έχει να δει η πατρίδα μας μια τόσο σημαντική και εκτεταμένη προσπάθεια βελτίωσης των υποδομών της δημόσιας υγείας – στο μεγάλο νοσηλευτικό ίδρυμα των Ιωαννίνων υπήρξε η προσθήκη του τετάρτου κτιρίου, κατά τη δεκαετία του 2010.

Και δεν πρόκειται για αισθητική παρέμβαση, αλλά για λειτουργική αναβάθμιση των περισσότερων από αυτές τις υποδομές υγείας, στις οποίες προσφεύγει ο μέσος πολίτης, προσφεύγουμε όλοι μας και εξυπηρετούμαστε.

Δεν μπορεί να μηδενίζει λοιπόν κανείς την πρωτοβουλία της κυβέρνησης Μητσοτάκη να διαθέσει ένα σχετικά μικρό κονδύλι από τα 36 δισ. ευρώ του λεγόμενου Ταμείου Ανάκαμψης στις υποδομές της δημόσιας υγείας.

Θα μπορούσε να διαθέσει περισσότερα; Ασφαλώς. Και με διαφορετική προτεραιοποίηση και με ολιστικό σχεδιασμό, που θα αξιολογούσε πραγματικές ανάγκες, υπάρχουσες δυναμικότητες νοσοκομείων και εξυπηρετούμενο πληθυσμό, θα μπορούσαν να δοθούν ακόμη περισσότερα στις υγειονομικές μονάδες της Ηπείρου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Πετρέλαιο θέρμανσης: Το «πολύ κάτω από 1,75» που μας πέφτει πολύ βαρύ

ΤΕΠ ακόμη μεγαλύτερα στο ΠΓΝΙ; Θα μπορούσε, όπως προέβλεπε μια αρχική προμελέτη. Και έτσι όμως, το μεγαλύτερο νοσηλευτικό ίδρυμα της Βορειοδυτικής Ελλάδας, με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα ασθενών, συγκρινόμενη μόνο με νοσηλευτικά ιδρύματα του λεκανοπεδίου Αττικής, γίνεται πλέον ένας πυλώνας υγείας που καλύπτει μεγάλου εύρους και ειδικοτήτων νοσηλευτικές ανάγκες.

Χρειάζεται να γίνουν και άλλα, δυστυχώς, και αυτά δεν είναι μόνο ζήτημα πόρων αλλά εξασφάλισης προσωπικού, όπως μια ΜΕΘ για παιδιά που είναι απόλυτη ανάγκη για την ευρύτερη περιοχή, καθώς λείπει.

Σε μια καλή στιγμή για την Ήπειρο, λοιπόν, δεν χωρούν μιζέριες –η αγαπημένη λέξη του υπουργού Άδωνι που χθες το μεσημέρι έριξε ένα ξεγυρισμένο “στήσιμο” μιάμισης ώρας χωρίς λόγο για τα εγκαίνια του “Χατζηκώστα” – και απελπισμένες προσπάθειες για να αμαυρωθεί μια καλή μέρα για την πόλη μας, επειδή κάπου μπήκε νερό, επειδή τα ΤΕΠ του ΠΓΝΙ έπρεπε να είναι ακόμη μεγαλύτερα κ.λπ.

Ανακαινίστηκαν, τέλος, και Κέντρα Υγείας, στο Μέτσοβο, στην Κόνιτσα, στην Πάργα, στο Καναλάκι, στην Παραμυθιά, στο Βουργαρέλι και στην Άνω Καλεντίνη, με παρεμβάσεις κτιριακής, ενεργειακής και λειτουργικής αναβάθμισης.

Το ερώτημα είναι αν οι δομές υγείας στις απομακρυσμένες περιοχές της πατρίδας μας είναι πεταμένα λεφτά ή όχι, είτε γιατί οι μονάδες αυτές υπολειτουργούν λόγω υποστελέχωσης είτε γιατί δεν υπάρχουν ασθενείς για να προσφύγουν στη βοήθειά τους, λόγω της εγκατάλειψης της υπαίθρου.

Και δυστυχώς, η αναστροφή αυτής της τάσης για την πατρίδα μας απαιτεί πολιτικές και σχεδιασμό που αδυνατεί ή δεν θέλει να κάνει το πολιτικό προσωπικό.

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, το θετικό αυτής της συγκυρίας. Η Ήπειρος αποκτά καλύτερες δημόσιες υποδομές υγείας και αυτό αξίζει να αναγνωριστεί.

Τα εγκαίνια τελειώνουν, οι κορδέλες κόβονται και οι υπουργοί φεύγουν. Τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας μένουν. Και μαζί τους μένει η ευθύνη να λειτουργούν όπως αξίζει στους πολίτες που τα πληρώνουν και τα χρειάζονται. Αυτή θα είναι η πραγματική επιτυχία.