Όμορφες εικόνες καταγράφηκαν σε ναούς και μονές της Αλβανίας, σε περιοχές, όπου υπήρξαν χινοπτώσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι από το χιόνι δεν δημιουργήθηκαν πολλά προβλήματα στο οδικό δίκτυο και στην ηλεκτροδότηση.
Toυ π. Ηλία Μάκου
Όμορφες εικόνες καταγράφηκαν σε ναούς και μονές της Αλβανίας, σε περιοχές, όπου υπήρξαν χινοπτώσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι από το χιόνι δεν δημιουργήθηκαν πολλά προβλήματα στο οδικό δίκτυο και στην ηλεκτροδότηση.
Ναοί και μοναστήρια καλυμμένα από το χιόνι υπάρχουν στη Μοσχόπολη, στο Ελμπασάν, στο Φίερι, στο Λιμπράζντ, στο Βεράτι, στο Στέρμεν, στο Γκραμς, στα Τίρανα, της Ανάστασης, στην Κορυτσά, στο Πόγδαρετς.
Κάνοντας πνευματική προσέγγιση βλέπει κανείς ότι όλα είναι καθαρά και αμόλυντα πάνω στο χιόνι. Όπως τα καθαρά και αμόλυντα πρέπει να ποθούμε στην πορεία της ζωής μας.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ασπράδα του χιονιού μπορεί να είναι μια αναπνοή από το άγχος. Μια διέξοδος της κυριευμένης από την κακία καρδιά. Της αιχμαλωτισμένης από τα πάθη θέληση. Και μέσα εκεί η ψυχή μας σηκώνει χέρια ικευτικά για λίγη ειρήνη και αγάπη.
Η φύση, με τα φαινόμενά της, ένα από τα οποία είναι το χιόνι, βαθαίνει το μέσα μας και μας φέρνει με ορθάνοιχτα σε νοσταλγία της ψυχής τα μάτια μπροστά στον τρανό της υπάρξεώς μας καημό.
Θέλουμε το άσπρο του χιονιού στη ζωή μας, την αγνότητα στην ψυχή μας. Και ο Λυτρωτής μας προσμένει για να μας χαρίσει το φως το αλλοτινό, για να γλυκάνει τις ελπίδες μας, για να ασπρίσει τις μαυρισμένες ημέρες μας.
Χθες και σήμερα και αύριο και πάντα. Για μένα, για σας, για τους πάντες, το χρέος της προσταγής: «Τα άνω ζητείτε, τα άνω φρονείτε. Μη τα επί της γης…».
