Ο “Αίας” Μ. Σαράντης μιλά στο epirusgate.gr, λίγο πριν ανέβει στη σκηνή της ΕΗΜ

Συνέντευξη στη Μαριλένα Γκονη 

Η επιτυχημένη παράσταση σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη με τον Μιχάλη Σαράντη και τον Απόστολο Χαντζαρά που ενθουσίασε κοινό και κριτικούς παρουσιάζεται και  στην πόλη μας, τα Ιωάννινα την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου, στις 21:00, στο Θέατρο Ε.Η.Μ. Φρόντζου.

Ο πρωταγωνιστής επί σκηνής, κ. Μιχάλης Σαράντης, μιλά για την παράσταση αυτή, που φαίνεται να είναι ένα επιτυχημένο μείγμα θεατρικής και εικαστικής τέχνης.

Μ.Γ.: Ο «Αίας» λοιπόν, με μία δύσκολη και κακή τύχη πολεμιστής που βλέπουμε να τον ενσαρκώνετε εσείς επί σκηνής είναι η παράσταση που πρόκειται να λάβει χώρα στο Θέατρο Ε.Η.Μ. Φρόντζου την Παρασκευή, στις 21:00. Η παράσταση φαίνεται να έχει δημιουργήσει τη δική της επιτυχία, μιας και δεν είναι μία παράσταση που ξεκίνησε πρόσφατα, έχει αρκετό καιρό που παίζεται, έτσι;

Μ.Σ.: Η παράσταση ξεκίνησε το 2018 στο Θέατρο Βεάκη. Επάνω στη σκηνή ήμασταν και εμείς και οι θεατές. Ήταν μία σκέψη να είμαστε πολύ κοντά όλοι. Καθώς αυτό που στη συγκεκριμένη παράσταση συμβαίνει είναι πως εγώ μαζί με τον Απόστολο τον Χαντζαρά συναφηγούμαστε την ιστορία του Αίαντα από κοινού, εγώ ερμηνεύοντας όλους τους ρόλους του έργου και ο Απόστολος ζωγραφίζοντας ζωντανά επί σκηνής, μπροστά στα μάτια των θεατών εικόνες και μνήμες και πρόσωπα της ιστορίας. Οπότε ουσιαστικά μιλάμε για μία συναφήγηση της ιστορίας από δύο διαφορετικές τέχνες, την υποκριτική και τη ζωγραφική.

Μ.Γ.: Πολύ ιδιαίτερο το τελικό αποτέλεσμα. Κάτι το οποίο σίγουρα δεν το έχουμε συνηθίσει. Δεν το έχουμε δει σίγουρα κάτι αντίστοιχο. Θα λέγαμε ότι αποτελεί μία είδους performance όλο αυτό;

Μ.Σ.: Όχι. Μιλάμε για μία κανονική θεατρική παράσταση στην οποία ο Απόστολος απλά ζωγραφίζει μπροστά στα μάτια των θεατών, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί όντως στην Ελλάδα σίγουρα. Γιατί, ο τρόπος που ζωγραφίζει ο Αποστόλης είναι πάρα πολύ ιδιαίτερος και πάρα πολύ συγκεκριμένος, που ελάχιστα άτομα μπορούν να το κάνουν της ιδιότητάς του. Οπότε, όχι δεν θα έλεγα performance, με την έννοια ότι η performance ανοίγει ένα πεδίο στα αυτιά των θεατών λίγο παρεξηγημένο. Η παράσταση από την αρχή ως το τέλος της έχει μία πεντακάθαρη γραμμή. Εγώ αφηγούμαι όλο το έργο σαν να έρχεται ένας παραμυθάς από το παρελθόν, που έχουμε συνηθίσει ως εικόνα από τα παραμύθια που μας έλεγε η γιαγιά μας μέχρι τους παλιούς παραμυθάδες που σύχναζαν στα καφενεία και φέρνουν από μακριά ένα μύθο, με τη διαφορά ότι εγώ στο υποκριτικό σκέλος ας πούμε, έχοντας δουλέψεις πάρα πολύ με τον Γιώργο τον Νανούρη και στο υποκριτικό σκέλος, γιατί ο Γιώργος έχει στήσει όλη την παράσταση, μπαίνω σε κάθε ρόλο πολύ καθαρά, είναι πολύ καθαρό στο θεατή το ποιος ρόλος ερμηνεύεται εκείνη την ώρα από εμένα. Ένας ηθοποιός λοιπόν ερμηνεύει όλη την ιστορία και ένας ζωγράφος την απαθανατίζει. Δηλαδή, μετά το τέλος της παράστασης, μπροστά στα μάτια των θεατών, έχει δημιουργηθεί μία έκθεση ζωγραφικής. Είναι κάτι πολύ γοητευτικό και εγώ το λέω και από την πλευρά του θεατή που χαζεύω με το τι κάνει ο Απόστολος.

Είναι μία πάρα πολύ ωραία εμπειρία γιατί όλο αυτό ξεκίνησε στο εργαστήριο του Απόστολου, ακόμα και πριν το 2018, όπου ο Απόστολος συνήθιζε να ζωγραφίζει με αυτόν τον τρόπο. Και εγώ ήμουν στο εργαστήρι γιατί τυχαίνει να είμαστε πάρα πολύ καλοί φίλοι, παιδιόθεν. Και του αφηγούμουν ένα κομμάτι της ιστορίας του έργου και ο Απόστολος εκείνη τη στιγμή ζωγράφισε μπροστά στα μάτια μου τον Αίαντα στη σκηνή της αυτοχειρίας. Οπότε, από εκεί προέκυψε η σπίθα και μετά πήγαμε στον Γιώργο τον Νανούρη, ο οποίος αγκάλιασε θερμά την ιδέα μας και την έκανε παράσταση.

Μ.Γ.: Και αφού λαμβάνει χώρα η δημιουργία των έργων κατά τη διάρκεια της παράστασης, να υποθέσουμε ότι τα έργα που δημιουργούνται είναι κάτι το διαφορετικό;

Μ.Σ.: Τα έργα είναι συγκεκριμένα και σε συγκεκριμένο χρόνο. Είμαστε απόλυτα συγχρονισμένοι και το κάνουμε με βάση το κείμενο. Η παράσταση δουλεύει σαν καλοκουρδισμένο ρολόι. Είμαστε σε απόλυτη συνεννόηση, με κλειστά μάτια, το πότε σηκώνει ο Απόστολος έργο, πότε εμφανίζει τον Αίαντα και εγώ είμαι ο Αίαντας. Και αυτό ουσιαστικά, επειδή είναι ένα προσωπικό βίωμα η ιστορία και έχω επωμιστεί και εγώ όλη την τραγωδία στο υποκριτικό σκέλος – κάτι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει και είναι ένα στοίχημα για εμένα κάθε φορά όπως μπορείτε να καταλάβετε – και επειδή μοιράζομαι τη σκηνή και με έναν φίλο μου καρδιακό και την έχει σκηνοθετήσει και επίσης ένας πολύ καλός μου φίλος, ο Γιώργος, την καθιστά και μία πάρα πολύ ξεχωριστή στιγμή για εμένα στη θεατρική μου πορεία μέχρι στιγμής.

Μ.Γ.: Είναι και μία από τις ερωτήσεις που θα σας έκανα όσον αφορά τη συνεργασία. Μιας και μας αναφέρατε πως είναι φιλικό το πρόσωπο που βρίσκεται επί σκηνής, υποθέτουμε ότι είναι πολύ ιδιαίτερη η σχέση και η διάδραση επί σκηνής.

Μ.Σ.: Ακριβώς! Η οποία σχέση φαίνεται κιόλας στη σκηνή. Αλλά κάπου εδώ εγώ θα σταματήσω να μιλάω για την παράσταση. Ανυπομονώ να έρθει το κοινό των Ιωαννίνων, μία πόλη υπέροχη, για να δουν μία ιδιαίτερη παράσταση που για εμάς είναι και για τους τρείς μας ένα παιδάκι που το βλέπουμε να μεγαλώνει και το καμαρώνουμε από το 2018. Από μία σκηνή που βρισκόταν επάνω θεατές και πρωταγωνιστές, έχουμε καταλήξει να παίζουμε στα μεγάλα θέατρα της χώρας, που ένα από αυτά – και ένα από τα ωραιότερα οφείλω να ομολογήσω – είναι αυτό των Ιωαννίνων και για αυτό ανυπομονούμε λίγο περισσότερο να έρθουμε στα Γιάννενα, γιατί πάντα ο κόσμος εκεί είναι και ζεστός και τιμά τις παραστάσεις και το θέατρο. Οπότε, περιμένουμε και εμείς να έρθουμε στα μελαγχολικά, αλλά πάντα πανέμορφα Γιάννενα.

Μ.Γ.: Και εμάς θα είναι μεγάλη μας χαρά να σας υποδεχθούμε εδώ στο Θέατρο Ε.Η.Μ. Φρόντζου, την Παρασκευή λοιπόν κλείνουμε το ραντεβού μας, 6 Σεπτεμβρίου, στις 21:00 να απολαύσουμε την παράσταση και εσάς από κοντά.

Μ.Σ.: Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σας.