Περισσότερα από 25 χρόνια μετά την τελευταία ολική έκλειψη Ηλίου που παρατηρήθηκε από την ηπειρωτική Ευρώπη, το εντυπωσιακό φαινόμενο επιστρέφει. Τον Αύγουστο του 1999, η Σελήνη είχε καλύψει πλήρως τον Ήλιο σκοτεινιάζοντας για λίγα λεπτά περιοχές της Ευρώπης. Είκοσι επτά χρόνια αργότερα, η Ευρώπη ετοιμάζεται ξανά να ζήσει μια ολική έκλειψη, με τη βόρεια Ισπανία να βρίσκεται στο επίκεντρο του φαινομένου.
Πώς θα κινηθεί η έκλειψη και ποιες περιοχές θα τη δουν
Η ολική έκλειψη Ηλίου θα ξεκινήσει από τη βόρεια Ρωσία, θα διασχίσει τον Αρκτικό Ωκεανό και την ανατολική Γροιλανδία, θα φτάσει στο μέγιστό της ανοιχτά της Ισλανδίας και στη συνέχεια θα καταλήξει στη βόρεια Ισπανία, λίγο πριν από τη δύση του Ήλιου. Σε ισπανικές πόλεις, η Σελήνη θα καλύψει πλήρως τον Ήλιο για περίπου ένα λεπτό και 50 δευτερόλεπτα.
Σε άλλες περιοχές, όπως η βόρεια Αμερική, η δυτική Αφρική και τμήματα της Ευρώπης, το φαινόμενο θα είναι ορατό ως μερική έκλειψη. Στην Ελλάδα, η μερική έκλειψη θα αγγίξει μόνο ορισμένες βορειοδυτικές περιοχές, όπως η Κέρκυρα, η Ηγουμενίτσα, η Κόνιτσα, η Καστοριά και η Φλώρινα, με τόσο μικρό ποσοστό κάλυψης που πρακτικά δεν θα είναι παρατηρήσιμη.
Σπάνιο φαινόμενο για Ισπανία και Ισλανδία
Πρόκειται για την πρώτη ολική έκλειψη Ηλίου στην Ισπανία από το 1905 και την πρώτη στην Ισλανδία από το 1954. Η επόμενη μεγάλη ευκαιρία για την Ευρώπη έρχεται σύντομα, στις 2 Αυγούστου 2027, όταν το μονοπάτι της ολικότητας θα περάσει από τη νότια Ισπανία, τη βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Τότε, και η νότια Ελλάδα θα μπορέσει να παρατηρήσει σημαντικό ποσοστό μερικής έκλειψης.
Σημαντική ευκαιρία για την επιστημονική έρευνα
Η ολική έκλειψη στη Μεσόγειο προσφέρει πολύτιμες δυνατότητες στους επιστήμονες της νότιας Ευρώπης και ιδιαίτερα της Ελλάδας. Η πλήρης κάλυψη του ηλιακού δίσκου επιτρέπει τη μελέτη της κορώνας του Ήλιου και την εξαγωγή συμπερασμάτων για τις διεργασίες που εξελίσσονται στο εξωτερικό του στρώμα.
Ήδη επαγγελματίες και ερασιτέχνες αστρονόμοι από την Ελλάδα, ανάμεσά τους και μέλη του Ομίλου Φίλων Αστρονομίας, οργανώνουν ταξίδια στην Ισπανία για την παρατήρηση του φαινομένου.
Τι άλλο περιλαμβάνει το αστρονομικό ημερολόγιο του 2026
Στις 17 Φεβρουαρίου 2026 θα σημειωθεί δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου, κατά την οποία η Σελήνη θα περάσει μπροστά από τον Ήλιο χωρίς να τον καλύψει πλήρως, δημιουργώντας έναν φωτεινό δακτύλιο. Το φαινόμενο θα είναι ορατό μόνο στην Ανταρκτική, ενώ η μερική έκλειψη θα φανεί στη νότια Αφρική και σε περιοχές της Νότιας Αμερικής.
Παρά το γεγονός ότι το ηλιακό μέγιστο ολοκληρώθηκε το 2025, η ηλιακή δραστηριότητα παραμένει αυξημένη και το 2026, γεγονός που αναμένεται να φέρει πιο εντυπωσιακές εμφανίσεις Σέλαος, κυρίως στις βόρειες χώρες.
Εκλείψεις Σελήνης και εντυπωσιακά φαινόμενα
Το 2026 θα περιλαμβάνει και σημαντικές σεληνιακές εκλείψεις. Το πρωί της 3ης Μαρτίου θα συμβεί ολική έκλειψη Σελήνης, γνωστή και ως «ματωμένη Σελήνη», με το φεγγάρι να αποκτά πορτοκαλί και χάλκινες αποχρώσεις. Η έκλειψη θα είναι ορατή σε μεγάλο μέρος της Αμερικής, του Ειρηνικού, της Ασίας και της Ωκεανίας.
Μερική έκλειψη Σελήνης θα ακολουθήσει τη νύχτα από 27 προς 28 Αυγούστου 2026 και θα είναι ορατή και από την Ελλάδα, με κορύφωση στην Αθήνα στις 6.50 το πρωί.
Υπερπανσέληνοι, μπλε φεγγάρι και Περσείδες
Το 2026 θα σημειωθούν τρεις υπερπανσέληνοι, στις 3 Ιανουαρίου, στις 24 Νοεμβρίου και στις 23 Δεκεμβρίου, όταν η Σελήνη θα φαίνεται μεγαλύτερη και φωτεινότερη λόγω της μικρής απόστασής της από τη Γη. Τον Μάιο θα υπάρξει και μπλε φεγγάρι, με δύο πανσελήνους μέσα στον ίδιο μήνα, την 1η και την 31η Μαΐου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα έχουν και οι Περσείδες, με κορύφωση στις 12 και 13 Αυγούστου 2026. Οι συνθήκες θα είναι ιδανικές, καθώς οι ημερομηνίες συμπίπτουν με νέα Σελήνη, χωρίς σεληνιακό φως να επηρεάζει την παρατήρηση. Η βροχή διαττόντων θα διαρκέσει από τις 14 Ιουλίου έως την 1η Σεπτεμβρίου.
ΠΗΓΗ: CNN Greece