Αντιδράσεις προκαλούν οι διαγραφές φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, μετά την ανακοίνωση ότι περισσότεροι από 600 φοιτητές διαγράφονται σε δύο σχολές, στο Χημικό και στη Νοσηλευτική.
Όπως καταγγέλλεται από τις Αγωνιστικές Κινήσεις και το KKE (μ-λ) – Κομματική οργάνωση Ιωαννίνων, οι πρώτες διαγραφές φοιτητών εφαρμόζονται ήδη και σε άλλα πανεπιστήμια της χώρας, όπως στην Κρήτη, την Πάτρα και τη Θεσσαλία, σηματοδοτώντας την έναρξη ενός νέου κύματος αποκλεισμών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κυβέρνηση, Υπουργείο και πρυτανικές αρχές κατηγορούνται ότι αξιοποιούν την περίοδο των Χριστουγέννων, όταν πολλοί φοιτητές αποχωρούν από τις πόλεις σπουδών τους, για να προχωρήσουν στην εφαρμογή του μέτρου.
Σύμφωνα με την καταγγελία, οι διαγραφές χαρακτηρίζονται ως «ο πιο σκληρός ταξικός φραγμός» που έχει επιβληθεί στα Πανεπιστήμια, πλήττοντας κυρίως φοιτητές που αντιμετωπίζουν οικονομικές και κοινωνικές δυσκολίες. Τονίζεται ότι πρόκειται για μια εξέλιξη που δεν πρέπει να περάσει χωρίς αντίδραση.
Στο πλαίσιο αυτό, απευθύνεται κάλεσμα σε μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση καταγγελίας που πραγματοποιείται σήμερα, Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου, στις 18:30, στην Περιφέρεια Ηπείρου, με αίτημα την ακύρωση των διαγραφών και την υπεράσπιση του δικαιώματος στη μόρφωση.
Ναι ή όχι στις διαγραφές
Η ίδια εικόνα υπάρχει σε όλα τα παλιά τμήματα του Πανεπιστημίου. Οι αριθμό των προς διαγραφή φοιτητών φαίνονται τεράστιοι όμως δεν αποτυπώνουν το πραγματικό πρόβλημα.
Στο Ιστορικό Αρχαιολογικό σύμφωνα με πληροφορίες του epirusgate, έχουν γίνει επαφές με εκατοντάδες εγγεγραμμένους στο τμήμα από τη δεκαετία του 1960, από ιδρύσεώς του δηλαδή και για πάνω από 500 ανθρώπους, μόνο ένας εκδήλωσε ενδιαφέρον να τελειώσει. Ο συγκεκριμένος έχει εγγραφεί το 2015 και τον πιάνει ο νόμος της διαγραφής. Διευκολύνεται ωστόσο από τους πανεπιστημιακούς δασκάλους και το προσωπικό για να ολοκληρώσει τις σπουδές του.
Η ίδια εικόνα υπάρχει και στα περισσότερα τμήματα του Τοπικού ΑΕΙ αλλά και των υπολοίπων ΑΕΙ για τα οποία δεν μπορούμε να έχουμε σαφή εικόνα. Ο νόμος για τη διαγραφή των λεγόμενων αιωνίων δεν πλήττει παρά ελάχιστες εξαιρέσεις φοιτητών που επιθυμούν να τελειώσουν τις σπουδές τους και που για κάποιους προσωπικούς λόγους καθυστέρησαν. Στη συντριπτική πλειοψηφία μιλάμε για ανθρώπους που πέρασαν και δεν ενδιαφέρθηκαν να τελειώσουν με τις σπουδές, ωστόσο ο πλασματικός αυτός αριθμός δημιουργεί δεδομένα στρεβλά για τα Πανεπιστήμια που έχουν να κάνουν με τις χρηματοδοτήσεις για παράδειγμα. Όταν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων χρηματοδοτείται και πληρώνει σε ιδιωτικές εταιρείες για τη σίτιση 25.000 φοιτητών για παράδειγμα, με τη διαγραφή των “αιωνίων” ο αριθμός αυτός θα μειωθεί κατά πολύ, απευλευθερώνοντας πόρους για πραγματικές ανάγκες του ΑΕΙ.