Πάρκο Καινοτομίας: Όταν η αποτυχία ενός υπερβολικού σχεδίου γίνεται ευκαιρία

Το λεγόμενο Πάρκο Υψηλής Τεχνολογίας και Έρευνας απασχολεί την δημόσια συζήτηση και αντιπαράθεση στην Ήπειρο, για σχεδόν όσα χρόνια περιμένουμε να γίνει δεύτερο κλειστό για τα Ιωάννινα, η σιδεριά του Ολυμπιακού κλειστού ξιφασκίας του Ελληνικού.

Και μάλιστα, έχει ακολουθήσει σχεδόν αντίστοιχη πορεία στην αυξομείωση σαν φυσαρμόνικα, του προϋπολογισμού του, από μερικά εκατομμυριάκια σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που τελικώς, μετά την απένταξη από το Ταμείο Ανάκαμψης του μεγαλεπήβολου έργου του Περιφερειάρχη Ηπείρου, εγκαταλείφθηκαν ως προοπτική δίνοντας τη θέση τους σε ένα πολύ μαζεμένο έργο, το οποίο μπορεί να χρηματοδοτήσει σε ορθολογικό πλαίσιο, το ΠΕΠ Ηπείρου.

Σε μια από τις τελευταίες συνεδριάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου, ο Αλ. Καχριμάνης κάτι ψέλλισε για μια συστημική τράπεζα που μπήκε και βγήκε από το πρότζεκτ, υπονοώντας πιθανώς, πως κάποια συγκεκριμένα συμφέροντα, στο πλαίσιο του ευρύτερου “πολέμου” που κατά τον Περιφερειάρχη, ο ίδιος υφίσταται από άγνωστες στους πολλούς από εμάς δυνάμεις, υπονόμευσαν το έργο.

Η απλή εξήγηση βέβαια – σε αντίθεση με τη συνωμοσιολογία, η οποία πάντα αρνείται το προφανές και ψάχνει σκοτεινές δυνάμεις και το απόλυτο κακό πίσω από οτιδήποτε δεν πηγαίνει καλά – είναι πως οι εταιρείες που ο Περιφερειάρχης ήλπιζε να τον παρακαλάνε για χρόνια να τις στεγάσει, μέσα σε ένα κτίριο μαμούθ που θα κατασκεύαζε αυτός, έκαναν εν αγνοία του το κουμάντο τους και εγκατέλειψαν το… μεγαλοφυές πλάνο του.

Έμεινε έτσι με τα σχέδια… και με τους άγνωστους “ενοίκους”, μέχρι που χθες, δόθηκε στη δημοσιότητα η πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για ενδιαφερόμενους/-ες. Μόνο που αυτή τη φορά, το σχέδιο του Πάρκου Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας, όπως στο εξής θα ονομάζουμε το πρώην Πάρκο Υψηλής Τεχνολογίας και Έρευνας, φαίνεται να συμπεριλαμβάνει πολύ περισσότερους δυνάμει ενοίκους, γεγονός καλό, γιατί αγγίζει τα πρότυπα ενός σχεδιασμού που κάποιοι ζητούσαν εξ αρχής για το συγκεκριμένο έργο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Θα ασχοληθεί κανείς επιτέλους, με την Εγνατία;

Έτσι που τελικώς, μια παταγώδης αποτυχία για τον προσωπικό σχεδιασμό του Περιφερειάρχη Ηπείρου μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλη ευκαιρία για το λεγόμενο οικοσύστημα πληροφορικής των Ιωαννίνων. Το κακό ωστόσο είναι πως η υπαναχώρηση σε έναν υπερβολικό σχεδιασμό δεν είναι αποτέλεσμα της πειθούς για την προτιμότερη και πιο ενδεδειγμένη για την Ήπειρο λύση, αλλά ενός προσωπικού “ναυαγίου”.