Πεδινή: Πόσο «αξιοβίωτη» είναι η ανάπτυξη όταν η ζωή γίνεται αβίωτη;

Είναι λογικό να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στα μεγάλα περιβαλλοντικά προβλήματα της περιοχής, χωρίς να βάζουμε σε απόλυτη προτεραιότητα την αειφορία, το βιώσιμο με όρους δημόσιας υγείας κατ’ αρχήν περιβάλλον και την ορθή λειτουργία των επιχειρήσεων που, ναι, δίνουν δουλειά σε κόσμο, με βάση τους εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς τους όρους;

Αν ναι, δεν είναι αξιοβίωτη η ανάπτυξη της Ηπείρου που ονειρεύεται για τον τόπο μας ο Περιφερειάρχης, καταργώντας στην πράξη και το όνομα της περιφερειακής του παράταξης («Αξιοβίωτη Ανάπτυξη Ηπείρου»).

Παίρνω ως αφορμή για το σημερινό σημείωμα την αντίδραση των κατοίκων της Πεδινής και συγκεκριμένα της περιοχής «Χιονιάσα», οι οποίοι τον τελευταίο χρόνο κινητοποιήθηκαν, γιατί θεώρησαν ότι το υπό εκπόνηση Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο των Ιωαννίνων οφείλει να λύσει μια εκκρεμότητα που έρχεται από το παρελθόν: τη λειτουργία των βιομηχανικών μονάδων ζωοτροφών, μια ανάσα από τα σπίτια τους – κυριολεκτικά και μεταφορικά η ανάσα, γιατί η εκπεμπόμενη οσμή από τις βιομηχανικές μονάδες κάνει… αβίωτη τη ζωή τους στα σπίτια τους.

Η δημοτική αρχή του Δήμου Ιωαννιτών, προ μερικών εβδομάδων, έδειξε κατανόηση για το πρόβλημα των εν λόγω κατοίκων της Πεδινής, αλλά δήλωσε μερική αδυναμία για να τους το λύσει, παρ’ ότι ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός είχε προβλέψει τη σταδιακή μετεγκατάσταση αυτών των μονάδων, σε οργανωμένη συγκέντρωση, εκτός λεκανοπεδίου.

Προ εβδομάδος, οι κάτοικοι της Πεδινής συναντήθηκαν με τον γραμματέα της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδη και του εξέθεσαν την κατάσταση, ζητώντας την κοινοβουλευτική ανάδειξη του προβλήματος. Η συνάντηση αυτή ενεργοποίησε και άλλες πολιτικές δυνάμεις της περιοχής, με την περιφερειακή παράταξη του Γιάννη Στέφου να προτίθεται να θέσει το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο και τη Μερόπη Τζούφη, πρώην βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς, νυν ανεξάρτητη, να δεσμεύεται στους κατοίκους της Πεδινής ότι θα ενεργοποιήσει τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Από τους «Αγανακτισμένους» στη σιωπή της ακρίβειας

Πολύ πιο κυνικός, ο Περιφερειάρχης Ηπείρου χθες, παρουσίασε ως αδύνατο να σχεδιαστεί η μετεγκατάσταση των μονάδων και δήλωσε πως απαιτείται η χρήση ειδικών και μάλλον ακριβών φίλτρων. Το κόστος, όμως, της περιβαλλοντικά ορθής λειτουργίας μιας επιχείρησης δεν μπορεί να μετακυλίεται στην ποιότητα ζωής των κατοίκων μιας ολόκληρης περιοχής.

Επειδή η απάντηση του Περιφερειάρχη δεν ολοκληρώθηκε χθες, λόγω των διακοπών των συμβούλων της αντιπολίτευσης που εξαγρίωσαν τον Αλ. Καχριμάνη, αναμένουμε μια ολοκληρωμένη απάντησή του στο Περιφερειακό Συμβούλιο, γιατί οι χθεσινές του αναφορές είναι τουλάχιστον ατυχείς.

Και η μετεγκατάσταση μπορεί να σχεδιαστεί και να χρηματοδοτηθεί από το κράτος σε βάθος χρόνου και, βραχυ-μεσοπρόθεσμα, η Περιφέρεια με τις υπηρεσίες της, που είναι αρμόδιες για τη λειτουργία των βιομηχανιών και των επιχειρήσεων που αδειοδότησε ως προς τους περιβαλλοντικούς όρους, είναι υποχρεωμένη να επιβάλλει την ορθή και με το ελάχιστο δυνατό περιβαλλοντικό φορτίο λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων, ανεξαρτήτως οικονομικού κόστους γι’ αυτές. Οι περιβαλλοντικοί όροι δεν είναι ευχολόγιο ούτε προαιρετικό έξοδο στον ισολογισμό μιας επιχείρησης. Είναι όρος λειτουργίας της.

Η δημοτική αρχή αποφάσισε στην προ εβδομάδων συζήτηση του Δημοτικού Συμβουλίου να συγκεντρώσει τα αποτελέσματα των ελέγχων από την ενδεχόμενη ρύπανση των φουγάρων και αναμένουμε το θέμα να διατηρηθεί ζωντανό, γιατί δεν αφορά μόνο τους κατοίκους της Πεδινής, είναι σαφές πια αυτό…

Αφορά όλο το Λεκανοπέδιο Ιωαννίνων, γιατί το σύννεφο και η βαριά ατμόσφαιρα στον ουρανό των Ιωαννίνων δεν δημιουργείται μόνο από τα τζάκια και την κακής ποιότητας καύσιμη ύλη, αλλά και από άλλους παράγοντες, και ο νοών νοείτω… Και αυτούς τους παράγοντες οι αρμόδιες υπηρεσίες οφείλουν να τους μετρούν, να τους ελέγχουν και, όταν χρειάζεται, να τους περιορίζουν.

Γιατί η «αξιοβίωτη ανάπτυξη» κρίνεται τελικά από το πρώτο συνθετικό της: από το αν ο τόπος παραμένει αξιοβίωτος για εκείνους που ζουν σε αυτόν. Και οι τοπικοί άρχοντες, ασχέτως ονόματος παράταξης και προεκλογικών υποσχέσεων, οφείλουν να διασφαλίζουν ένα βιώσιμο τόπο και παρόν για όλους και όχι μόνο για τα κέρδη των επιχειρήσεων.