Μέχρι την ώρα που γράφονταν τούτες οι γραμμές δε διάβασα καμιά ανακοίνωση από τους περισσότερο ευαίσθητους δημοκρατικά “συντρόφους” για τα όσα απαράδεκτα εκτυλίχθηκαν στο χθεσινό περιφερειακό συμβούλιο με εικόνες που θύμιζαν Κοινοβούλιο Ταϊβάν ή Κορέας…
Για την αιτία της χθεσινής έντασης, εξέφρασα άποψη που συντάσσεται με την πλειοψηφία, αναφορικά με τον τρόπο που πραγματοποιούνται οι συνεδριάσεις της λογοδοσίας της Περιφερειακής Αρχής Καχριμάνη.
Προξενεί ωστόσο εντύπωση ότι καμία παράταξη, πλην του Λάμπρου Γεωργόπουλου, με τις αναρτήσεις και τα βίντεό του στο Facebook, δεν κατήγγειλε τη συμπεριφορά του Περιφερειάρχη, εκτός εάν για το χθεσινό μπάχαλο, αναλογίζονται και οι της αντιπολίτευσης τις ευθύνες τους, οπότε στην περίπτωση αυτή, όφειλαν να ζητήσουν τουλάχιστον δημόσια μια συγγνώμη, για την απαράδεκτη εικόνα που έδωσε το Περιφερειακό Συμβούλιο.
Προσωπικά έχω πάψει εδώ και καιρό να εκπλήσσομαι από τραμπούκικες συμπεριφορές που λαμβάνουν χώρα από χρόνια στο συγκεκριμένο χώρο του μεγάρου της Περιφέρειας και πρώην Νομαρχίας και παρακολουθώντας τις συνεδριάσεις των συλλογικών οργάνων εκεί από εικοσαετίας, έχω καταγράψει άπειρες. Το θεωρώ μάταιο να τις επισημάνω και να τις καταδείξω με ένα επικριτικό κείμενο, γιατί ούτε να διορθωθούν πρόκειται οι φορείς αυτών των συμπεριφορών, αλλά ούτε και να επηρεαστεί πρόκειται, η εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων των διοικούντων. Από τις αντιδράσεις των τελευταίων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μάλλον το αντίθετο είναι πιθανότερο να συμβεί – θα επιθυμούσαν δηλαδή “να κατέβαινε κάτω ο περιφερειάρχης, για να γίνει μακελειό”…
Πόσο όμως, πιο βαρύ είναι το “βούλωσέ το”, από το “αλήτες”, το “α πάγαινε ρε” και άλλες προσβλητικές λέξεις και φράσεις που κατά καιρούς εκστομίζονται από τον Περιφερειάρχη και ορισμένους αντιπεριφερειάρχες του, έναντι μελών της αντιπολίτευσης; Πόσο πιο σοβαρό είναι το πρώτο για να δικαιολογήσει ανακοινώσεις και καταγγελίες που βγήκαν αυτή την εβδομάδα, από δυνάμεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ; Ούτε καμιά ανάρτηση είδα στο Facebook του Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων, παρεμπιπτόντως.
Ανεχόμαστε και συνηθίζουμε το “τέρας”, που έλεγε και ένας μεγάλος Έλληνας ή είναι επιλεκτική η δημοκρατική ευαισθησία ορισμένων απέναντι στις τοπικές διοικήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, κατά πως θέλουν να τις χρωματίζουν οι “σύντροφοι” και οι “συντρόφισσες” του ΚΚΕ;
Παναγιώτης Μπούρχας