Πολιτική αντιπαράθεση για σχολικά βιβλία με αναφορές σε οικογένειες ομόφυλων ζευγαριών

Πολιτικό ζήτημα δημιουργεί στην κυβέρνηση η υπόθεση των σχολικών βιβλίων με τις αναφορές σε οικογένειες ομόφυλων ζευγαριών, μετά και την παρέμβαση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη.

Η αποκάλυψη της «Δημοκρατίας» για το περιεχόμενο διδακτικού υλικού που έχει ενταχθεί στο Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων ήρθε να ανοίξει μια συζήτηση που το Μέγαρο Μαξίμου θα προτιμούσε ασφαλώς να μην βρίσκεται στην επικαιρότητα.

Ο Παύλος Μαρινάκης, όταν ρωτήθηκε για το θέμα, δεν περιορίστηκε στην υπηρεσιακή εξήγηση που είχε προηγουμένως λάβει από το Υπουργείο Παιδείας. Αντιθέτως, επέλεξε να στείλει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα, υπογραμμίζοντας ότι στην επιλογή βιβλίων και προγραμμάτων σπουδών, ιδιαίτερα για τις μικρές τάξεις του Δημοτικού, χρειάζεται «ιδιαίτερη προσοχή» και «αυξημένη ευαισθησία». Η συγκεκριμένη αποστροφή έχει τη δική της πολιτική σημασία.

Γιατί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ουσιαστικά είπε αυτό που θα περίμενε κανείς να αποτελεί αυτονόητη θέση της πολιτικής ηγεσίας του αρμόδιου υπουργείου: ότι ακόμη και όταν μια διαδικασία είναι θεσμικά άρτια, δεν παύει να χρειάζεται πολιτική αξιολόγηση και πολιτική διαχείριση.

Το Υπουργείο Παιδείας και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής απάντησαν με μια λεπτομερή παράθεση της διαδικασίας αξιολόγησης των βιβλίων. Πενταμελείς επιστημονικές επιτροπές, περισσότερα από 900 μέλη, Μητρώο Αξιολογητών, δημόσια κλήρωση, ειδικός αλγόριθμος και πορίσματα που, όπως υποστηρίζει το υπουργείο, δημοσιεύθηκαν χωρίς καμία πολιτική ή διοικητική παρέμβαση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Κόρινθος: Εντοπίστηκε πτώμα γυναίκας στη Διώρυγα του Ισθμού

Όλα αυτά μπορεί να είναι απολύτως χρήσιμα για να εξηγηθεί πώς έφτασε ένα βιβλίο να εγκριθεί.

Δεν απαντούν όμως στο βασικό πολιτικό ερώτημα: αν το περιεχόμενο αυτό θεωρείται πολιτικά κατάλληλο για τις συγκεκριμένες ηλικίες. Εδώ ακριβώς βρίσκεται το κενό.

Το Υπουργείο Παιδείας φαίνεται να επέλεξε να κρυφτεί πίσω από τη θεσμική διαδικασία, αντί να δώσει την πολιτική απάντηση που απαιτεί η συγκυρία. Όμως η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται στην τήρηση μιας διαδικασίας. Ένα υπουργείο δεν είναι μόνο ο διοικητικός μηχανισμός που εφαρμόζει νόμους και εγκρίνει διαδικασίες. Είναι και ο πολιτικός φορέας που χαράσσει πολιτική και οφείλει να εξηγεί στην κοινωνία τις επιλογές της. Και ειδικά όταν το θέμα αφορά παιδιά του Δημοτικού, οι πολιτικές ευαισθησίες είναι δεδομένες.