“Βρίσκομαι στην ευχάριστη θέση να είμαι μέλος της εθνικής ομάδας parataekwondo, παίρνοντας μέρος στους προκριματικούς αγώνες που θα διεξαχθούν στις 8 Μαρτίου 2024  στην Σόφια της Βουλγαρίας. Για πρώτη φορά Ελληνίδα αθλήτρια διεκδικεί μια θέση στους Παραολυμπιακούς αγώνες στο Παρίσι τον Αύγουστο του 2024.
Σε αυτή μου την δύσκολη προσπάθεια, θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια μου, τον προπονητή μου Βασίλειο Ζήκο που με προπονεί και με στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια και επίσης θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στους χορηγούς μου για την αμέριστη συμπαράσταση τους που είναι αρωγοί σε αυτήν μου την προσπάθεια.
Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω και αυτούς που δεν είναι δίπλα μου και δεν με πίστεψαν αλλά μου έδωσαν περισσότερη δύναμη.”
Εμείς συζητήσαμε μαζί της , λίγο πριν τη μεγάλη αναχώρηση και τη μεγάλη μάχη.
Έλενα πως νιώθεις;
Δεν σας κρύβω ότι είμαι πολύ χαρούμενη και ικανοποιημένη μετά από χρόνια προσπάθειας και αναμονής. Συγχρόνως όμως να σας πω ότι είμαι και ιδιαίτερα αγχωμένη γιατί ο στόχος είναι μεγάλος.

 

Μίλησέ μας για εσένα, θέλουμε να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Είμαι 22 χρονών, γεννήθηκα με μια ανατομική αναπηρία στο δεξί άνω άκρο ,αυτό όμως δεν με εμπόδισε να έχω όνειρα και να παλεύω για αυτά. Είμαι φοιτήτρια Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και φοιτώ στο 4ο έτος, έχω μια αρκετά έντονη αθλητική ζωή σε παγκόσμιο επίπεδο πρωταθλητισμού και σαν δραστήριο άτομο ασχολούμαι με αρκετά χόμπι,  που μου δίνουν ευχαρίστηση και ξεκούραση, όπως ποδηλασία,rafting,rollers,canyoning,κολύμβηση κ.α.
Όσο αφορά την αγάπη μου για το άθλημα είναι ότι κατάλαβα μέσα από εμπειρίες και όλα αυτά τα χρόνια ότι το TAEKWONDO για εμένα είναι τρόπος ζωής, γιατί σου δίνει την ευκαιρία εκτός από αυτοάμυνα να σου προσφέρει την γνώση ως προς τον σεβασμό και την εξέλιξή σου σαν άνθρωπο μέσα από αυτό.

Πώς ήρθε η απόφαση αυτή;

Η απόφαση αυτή, αν και σήμερα είμαι 22 ετών ήταν στόχος μου από όταν το TAEKWONDO μπήκε στην ζωή μου,  περίπου από την ηλικία των 10 ετών, που οι στόχοι και τα όνειρα μου ήταν μεγάλα και σιγά σιγά άρχισαν να υλοποιούνται και αυτό μου έδινε περισσότερη δύναμη να συνεχίσω.

 

Έχεις πρότυπα; Ποια είναι αυτά;
Αν και είμαι αρκετά μικρή σε ηλικία,  η ιστορία της αθλήτριας που με είχε εντυπωσιάσει είναι αυτή της Νάντια Κομανέτσι, που μέσα από τόσες δυσκολίες κατάφερε αναμφίβολα, το “απόλυτο δέκα” στην ενόργανη γυμναστική, άφησε το στίγμα της και κέρδισε μία θέση στην αιωνιότητα.

Στερείς πράγματα από τον εαυτό σου για το άθλημα που αγαπάς;

Όταν είσαι λάτρης του αθλητισμού και αγαπάς τόσο πολύ ένα άθλημα συγκεκριμένα, δεν νομίζω ότι μπορεί να σου στερήσει κάτι από την καθημερινότητα σου,  αντιθέτως να στην γεμίσει.

Επόμενος στόχος;

Εύχομαι να καταφέρω να πάρω την πρόκριση για την Παραολυμπιάδα. Στόχος μου από εκεί και πέρα είναι ένα Ολυμπιακό μετάλλιο ώστε να τιμήσω την χώρα μου και να πραγματοποιήσω το όνειρό μου!

 

Τι θα λέμε σε δέκα χρόνια από σήμερα; 

Σε 10 χρόνια από σήμερα δεν ξέρω, πιθανά τι μπορεί να συζητάμε, αλλά ξέρω τι δεν θα ήθελα να συζητάμε… Πρωτίστως για πόλεμο,βία,εγκληματικότητα,bullying.Ενω στο αθλητικό κομμάτι θα ήθελα να υπάρχει βοήθεια από το κράτος προς όλους τους αθλητές. Σε προσωπικό επίπεδο θα ήθελα να έχω καταφέρει να τελειώσω την Ιατρική και όπως έχω αναφέρει και σε Τηλεοπτική μου συνέντευξη να βοηθήσω όσο περισσότερο κόσμο μπορώ.

Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!