Πρωτομαγιά στην Εγνατία: από τον δρόμο της ανάπτυξης… στον δρόμο της ταλαιπωρίας και της ακινησίας

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει εκατοντάδες οδηγούς εγκλωβισμένους στην Εγνατία Οδό, στο ύψος των διοδίων Πολυμύλου, μέσα σε ένα σκηνικό αγανάκτησης και ακινησίας.

Πρωτομαγιά στην Εγνατία: από τον δρόμο της ανάπτυξης… στον δρόμο της ταλαιπωρίας και της ακινησίας

Αντί για μια ημέρα εξόδου και ξεκούρασης, πολλοί βιώνουν μια ακόμα υπενθύμιση πως η Εγνατία Οδός, ένας από τους σημαντικότερους αυτοκινητόδρομους της χώρας μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε εστία καθημερινών προβλημάτων, καθυστερήσεων και επικίνδυνων περιστατικών.

Και δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός. Μόλις μία ημέρα πριν, οδηγοί περίμεναν για μισή ώρα λόγω… σκύλου που βρέθηκε στο οδόστρωμα, στο ύψος του Δροσοχωρίου, με αποτέλεσμα να διακοπεί η κυκλοφορία προς Μέτσοβο. Σαν να μην έφτανε αυτό, καταγράφηκε και περιστατικό οδηγού που κινήθηκε ανάποδα, προκαλώντας τρόμο και ανασφάλεια.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό αλλά ουσιαστικό: πώς ένας σύγχρονος αυτοκινητόδρομος καταλήγει να θυμίζει περισσότερο έναν απροστάτευτο επαρχιακό δρόμο;

Τα προβλήματα φαίνεται να είναι συστημικά. Οι υποδομές, που θεωρητικά έχουν σχεδιαστεί για ασφάλεια και ομαλή ροή, αποδεικνύονται ανεπαρκείς στην πράξη. Τα κολωνάκια που τοποθετήθηκαν για να αποτρέπουν την παράνομη χρήση της Λωρίδας Έκτακτης Ανάγκης όχι μόνο δεν λύνουν το πρόβλημα, αλλά δημιουργούν και νέα: εμποδίζουν την άμεση επέμβαση σε έκτακτες καταστάσεις, ενώ δεν προσφέρουν καμία απολύτως προστασία από την είσοδο ζώων στον δρόμο.

Την ίδια στιγμή, η απουσία αποτελεσματικής επιτήρησης και άμεσης διαχείρισης περιστατικών εντείνει το πρόβλημα. Ένας σκύλος αρκεί για να παραλύσει την κυκλοφορία. Ένας οδηγός που κινείται αντίθετα μπορεί να μετατρέψει τον δρόμο σε παγίδα θανάτου. Και οι οδηγοί; Παραμένουν εκτεθειμένοι, αγανακτισμένοι και χωρίς σαφή ενημέρωση.

Η Εγνατία Οδός δεν είναι απλώς ένας δρόμος. Είναι βασικός άξονας μετακίνησης, εμπορίου και τουρισμού. Όταν όμως η καθημερινότητά της γεμίζει με τέτοιου είδους περιστατικά, η αξιοπιστία της πλήττεται σοβαρά. Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν χάνεται από ένα γεγονός – αποδυναμώνεται σταδιακά, μέσα από επαναλαμβανόμενες εμπειρίες ταλαιπωρίας.

Η Πρωτομαγιάτικη ταλαιπωρία δεν είναι απλώς ένα ακόμα περιστατικό. Είναι η κορυφή ενός παγόβουνου που αποκαλύπτει χρόνιες αδυναμίες. Και όσο αυτές δεν αντιμετωπίζονται ουσιαστικά, ο δρόμος θα συνεχίσει να γεννά όχι μόνο καθυστερήσεις, αλλά και έντονες διαμαρτυρίες.

Ίσως τελικά το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι τα μεμονωμένα συμβάντα, αλλά το ότι αρχίζουν να μοιάζουν… κανονικότητα. Σε λίγο δεν θα μας εκπλήσσει τίποτα και όλα θα είναι πιθανά.

(φωτογραφία αρχείου)