Του Παναγιώτη Μπάρκα
Συμπληρώνεται ο πρώτος μήνας από την αποδημία του Μητροπολίτη της Ι. Μ. Αργυροκάστρου, κ Δημητρίου. Οι μέρες που φεύγουν, ωστόσο προκαλούν την αίσθηση του κενού που άφησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης, ιδιαίτερα μέσα από την ανησυχία για την διαδοχή του. Αυξάνει την ανησυχία η πέτρινη σιωπή διαδοχής. Η απαίτηση για Έλληνα διάδοχο σχετίζεται με την ιδιαιτερότητα της ιστορικής και σύγχρονης ταυτότητας της Ι. Μ Αργυροκάστρου. Το μεγαλύτερο μέρος του ποιμνίου στη δικαιοδοσία της αποτελούν οι Ορθόδοξοι Έλληνες, οι περιοχές με αμιγή ελληνικό μειονοτικό πληθυσμό. Άρα, είναι η μοναδική Ι. Μητρόπολη στην ΑΟΕ Αλβανίας στην οποία η ελληνική ταυτότητα διατηρείται εν΄πράξη και όχι μόνο ως παράδοση.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΈΛΛΗΝΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ.
Κάνει πιο καίριο και επίκαιρο το αίτημα Έλληνα διαδόχου και το γεγονός ότι ιστορικά επικεφαλής της Ι.Μ Αργυροκάστρου υπήρξε Έλληνας Επίσκοπος και Μητροπολίτης. Έχουμε εδώ υπόψη τόσο την περίοδο από την αναβάθμιση, το 1835, της Επισκοπή Δρυϊνοπόλεως, σε Ιερά Μητρόπολη, στην γνωστή Ι.Μ. Δρυϊνοπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, η οποία, το 1937, με το Αυτοκέφαλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας, διασπάστηκε στα δύο (σε Ι.Μ.Πωγωνιανής και Κονίτσης και Ι.Μ. Αργυροκάστρου). Ασφαλώς, Έλληνας Επίσκοπος ηγούνταν της μητέρας της Ι. Μητρόπολης αυτής, της Επισκοπής Δυρϊνοπολέως με αφετηρία ίδρυσης το 429μ.Χρ. Διατηρήθηκε η παράδοση αυτή, έστω και τυπικά και στα 23 χρόνια δικτατορικού καθεστώτος, πριν την κήρυξη δλδ με νόμο του αθεϊσμού.
Ο Μακαριστός Σεβασμιότατος Δημήτριος αποτέλεσε την εικοσαετή συνέχιση της ελληνικής παράδοσης στην κεφαλή της σημαντικής αυτής Ιερά Μητρόπολης με τις γνωστές ιδιαιτερότητες και ρόλο στη διαχρονική διατήρηση του Ελληνισμού.
ΑΠΟ ΔΥΣΚΟΛΗ ΜΕΧΡΙ ΑΠΙΘΑΝΗ Η ΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η τήρηση της παράδοσης, δλδ, η διαδοχή του Δημήτριου από Έλληνα μητροπολίτη, φαίνεται από δύσκολη μέχρι και απίθανη. Και συνεπώς, δε σπάει απλώς η παράδοση, αλλά πλήττεται πολλαπλώς και η θρησκευτική ιστορία στην εκπροσώπηση των Ελλήνων Ορθοδόξων στην περιοχή και η διασφάλιση των θρησκευτικών τους δικαιωμάτων σε ελληνική εθνική κορνίζα.
Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ.
Θα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι, επικαλούμενη την ελληνική ταυτότητα της κεφαλής της Ι.Μ. Αργυροκάστρου, την ελληνική ταυτότητα της πλειοψηφίας του ποιμνίου της και του κατά παράδοση ρόλου της ορθοδοξίας στην διατήρηση και προώθηση της ελληνικής ταυτότητας στην περιοχή, η Ελλάδα, κατά την μεταπολίτευση στην Αλβανία, προχώρησε σε ογκώδεις επενδύσεις στην ΙΜΑ. Επίσης, οι επενδύσεις αυτές, δεν έγιναν αποκλειστικά στον θρησκευτικό τομέα. Δεν έγιναν ειδικά στην συντήρηση και αναστήλωση των παραδοσιακών ελληνικών ιερών χώρων. Συμπεριέλαβαν και τέτοιους σημαντικούς τομείς, όπως την παιδεία και τον κοινωνικό ιστό. Ταυτόχρονα, η πολιτική ηγεσία του Ελληνισμού της Αλβανίας, η διαρκώς αναγνωρισμένη από την επίσημη Αθήνα, μετατράπηκε σε αναπόσπαστο μέρος της δομής και δράσης της Ι.Μ. Αργυροκάστρου. (Εννοείται στη γραμμή του εκλιπόντα πλέον μακαριστού αρχιεπισκόπου Αναστασίου.)
ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΕΣΩ ΤΗΣ Ι.Μ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ
Εν κατακλείδι, επιδιώχτηκε, συχνά με απαράδεκτα μέσα και τρόπους, η διαχείριση του Ελληνισμού της Αλβανίας μέσω της Ι. Μητρόπολης. Οι διαστάσεις αυτών των προσπαθειών ήταν τέτοιες που στράβωσαν εντελώς τις σχέσεις μεταξύ της Ι.Μ. Αργυροκάστρου και της ελληνικής μειονοτικής κοινότητας. Από την άλλη, δημιούργησε προβλήματα και στις σχέσεις της με το αλβανικό ορθόδοξο ποίμνιο. Η συντήρηση των παθογενειών μέσα από μεθόδους διοίκησης και διαχείρισης της ζωής της ορθόδοξης κοινότητας, που αποσκοπούσαν στην επιβολή βούλησης και ικανοποίησης συμφερόντων συγκεκριμένων ομάδων ατόμων, εντός και εκτός Ι.Μ., έφερε την απομάκρυνση των πιστών από την εκκλησία, κυρίως της διανόησης και την μειονεκτική θέση και ρόλου της Ι.Μ και της ορθοδοξίας στην πολυεθνική και πολυθρησκευτική κοινότητα της περιφέρειας της Ι.Μητρόπολης. Εξουδετέρωσε την ζωτικότητα της ελληνικής κοινότητας και καλλιέργησε τη διάσπαση σ΄αυτή και εξοστράκισε το θεσμό της Ι. Μ από την ιστορική του παράδοση.)
ΠΟΥ ΕΓΚΕΙΤΑΙ Η ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΔΟΧΗ.
ΠΡΩΤΟ. Δεν υπάρχει υποψηφιότητα ελληνικής εθνικότητας. Σήμερα η ιερά σύνοδος της ΑΟΕ Α αποτελείται από 6 μέλη αλβανικής εθνικότητας, από τους οποίους οι 5 είναι μουσουλμανικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένου και τον νυν αρχιεπίσκοπο και ένα μέλος ελληνικής εθνικότητας, εξ΄ Ελλάδος.
Η ελληνική κεφαλή της ΑΟΕ της Αλβανίας, δεν φρόντισε, απεναντίας, για να προωθήσει στην ιεραρχία της εκκλησίας, Έλληνες μειονοτικούς. Η ιεράρχησή τους έμεινες απλώς στο επίπεδο του ιερέα. Μάλιστα και ο αριθμός τους περιορισμένος.
ΓΙΑΤΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΟΣ ΝΑΘΑΝΑΗΛ ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΔΙΑΔΕΧΤΕΙ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟ;!
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΧΡΕΩΘΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ Ι.Μ ΑΡΓΥΡΟΚΑΣΤΡΟΥ
Κάποτε, ο θρόνος του Μητροπολίτη στην Ι.Μ. Αργυροκάστρου αποτέλεσε το δικό του όνειρο. Ο Αναστάσιος επέλεξε το 2006 τον Δημήτριο, επιλογή που του προκάλεσε τότε έκδηλη πίκρα. Δεν παραιτήθηκε. Στο σκοπό αυτό υιοθέτησε με αυταπάρνηση την υπομονή, την αντοχή, την μετριοφροσύνη. Η θέση αυτή τον προίκισε με βαθιές γνώσεις σε σχέση με τις παθογένειες και τα σοβαρά προβλήματα που διέπουν τη ζωή και το έργο της Ι. Μ Αργυροκάστρου. Συνεπώς, γνωρίζει ότι θα είναι δύσκολο να σπάσει την παράδοση κατά την οποία η πραγματική διοίκηση και εξουσία της Ι.Μ Αργυροκάστρου, ανήκει σε άλλα χέρια και σε άλλους σκοπούς. Για το συγκεκριμένο λόγο, αλλά και για να μη χρεωθεί την κατάσταση σε επιδείνωση, ο ίδιος δε θα θελήσει να αναλάβει τη διαδοχή του επικεφαλής στην Ι.Μ. Αργυροκάστρου.
ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΈΛΛΗΝΑΣ ΜΕ ΥΨΗΛΟ ΠΟΣΤΟ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΤΙΡΑΝΩΝ
Από την άλλη, ως Μητροπολίτης της Ι. Μ Αμανθείας και περισσότερο ως Γενικός Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και μέλος σε διάφορα διοικητικά φόρουμ της ΑΟΕ Α. ο σεβασμιότατος Ναθανήλ αποτελεί την μοναδική περίπτωση παρουσίας Έλληνα στα της Αρχιεπισκοπής Τιράνων, όπου από δέκα χρόνια πριν τουλάχιστον, έχει ριζώσει και μεγαλουργήσει η προσπάθεια αφαίρεσης κάθε ελληνικού στοιχείου στην ιστορία, παράδοση και πραγματικότητα της Ορθοδοξίας στην Αλβανία, προσπάθεια της οποίας ηγείται προσωπικά ο νυν Αρχιεπίσκοπος. Εννοείται, ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα ελληνικά συμφέροντα δεν θα επιτρέψουν την απομάκρυνσή του.
ΑΝΕΦΙΚΤΗ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΈΛΛΗΝΑ ΔΙΑΔΟΧΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ .
Δεν είναι μόνο τα καταστατικά εμπόδια. Μεγαλύτερο εμπόδιο παραμένει το αλβανικό εθνικιστικό κλίμα, στο οποίο ο νέος Αρχιεπίσκοπος είναι εκ΄φύσεως και εκ καταγωγής ευάλωτος και εφάμιλλος.
Ο ίδιος ο νέος Αρχιεπίσκοπος, ο αποκαλούμενος στα αλβανικά Γιοάν έκανε τελευταία μια θεαματική στροφή αναφορικά με τη στάση του προς τον προκάτοχό του, Αναστάση. Από πλήρη άρνηση αναφοράς στον Αναστάσιο στην αρχή, σε στροφή 180 μοιρών στη συνέχεια. Τον αποκάλεσε το δεύτερο σημαντικό ιεράρχη στην ιστορία της ΑΟΕ της Αλβανίας.
Θέλω να πιστεύω στην ανάλυση ότι η στροφή αυτή οφείλεται στην ανάγκη διατήρησης καλών σχέσεων με τους κύκλους χρηματοδότησης και ενίσχυσης του έργου του Αναστασίου, μέσω του οποίου δικαιολογείται στην ουσία το δικό τους «έργο», το οποίο ο Γιοάν έχει κάθε συμφέρον να συνεχιστεί, εφόσον εκείνος θα διαχειριστεί. Δεν πρόκειται απλώς για τήρηση δεσμεύσεων, αλλά και τρόπο επίτευξης στόχων.
ΕΛΛΟΧΕΥΕΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Η παράμετρος της σιωπής για ελληνική διαδοχή στο τιμόνι της Ι. Μ. Αργυροκάστρου, επιβεβαιώνει ότι αποτελεί προοίμιο αποδοχής τετελεσμένου γεγονότος. Να μπει ανεπιστρεπτί τέρμα και χωρίς αντιδράσεις σε μια χιλιόχρονη παράδοση. Ο Ελληνισμός να δεχτεί και στον σημαντικό αυτό τομέα μια υποχώρηση στην πορεία ολοκληρωτικής του αλλοίωσης. Τόσο το περισσότερο, όταν η Ελλάδα επενδύοντας στην Ι. Μ Αργυροκάστρου, παράλυσε και κατέστρεψε τον ιστό της Ελληνικής κοινότητας στην Αλβανία. ΤΕΛΟΣ