Συγκίνηση προκαλεί στην τοπική κοινωνία της Άρτας ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που αναφέρεται στην κατάσταση του ιστορικού «Πλάτανου του Αλή Πασά», στο γεφύρι της Άρτας. Σύμφωνα με την ανάρτηση, το εμβληματικό δέντρο δεν άνθισε φέτος, γεγονός που γεννά φόβους για σοβαρή ασθένεια όπως το μεταχρωματικό έλκος, την ώρα που οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν στενά την εξέλιξη.
Το ζήτημα επιβεβαίωσε και ο δήμαρχος Αρταίων, Χριστόφορος Σιαφάκας, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ART TV, τονίζοντας πως η κατάσταση παρακολουθείται στενά. Όπως ανέφερε ο Δήμαρχος, αρμόδιες υπηρεσίες έχουν ήδη προχωρήσει σε λήψη δειγμάτων από το δέντρο, τα οποία εξετάζονται προκειμένου να διαπιστωθεί η ακριβής αιτία της επιδείνωσης.
«Το δέντρο δεν παρουσίασε άνθιση φέτος και αυτό μας ανησυχεί ιδιαίτερα. Περιμένουμε τα αποτελέσματα και τις οδηγίες των ειδικών για να δούμε αν υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης», σημείωσε χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας πως αντίστοιχα περιστατικά είχαν καταγραφεί στο παρελθόν στην ευρύτερη περιοχή.
Η ανάρτηση πολίτη στα social media
Όταν πεθαίνει ένα μνημείο της φύσης που είναι συνδεδεμένο με την ιστορική ταυτότητα του τόπου σου, η θλίψη είναι μεγάλη.
Φέτος ο γερο “Πλάτανος του Αλή Πασά” δεν άνθισε. Δεν έβγαλε ούτε ένα φύλλο.
Χτυπήθηκε ίσως από τον μύκητα που σκοτώνει τα πλατάνια. Επειδή ο πλάτανος είναι μεγάλος τόσο σε ηλικία (350 ετών λέγεται ότι είναι) όσο και σε ριζικό σύστημα, οι ρίζες του ενδέχεται να πήραν τον μύκητα από το νερό του Αράχθου που κυλάει χρόνια δίπλα του. Ο Άραχθος περνά από τα Τζουμέρκα όπου πολλά πλατάνια έχουν ήδη πεθάνει. Τα κλαδιά ενός μολυσμένου δέντρου που θα πέσει στο νερό, μπορεί να το μολύνουν και στη συνέχεια ο μύκητας να φτάσει να πλήξει ένα υγιές δέντρο, αν κάποια πληγή στη ρίζα του δημιουργήσει άνοιγμα για τη μόλυνση. Οι αρμόδιοι θα μάς πουν.
Τι μπορεί να γίνει τώρα;
Αν μπορεί να αντληθεί από παραφυάδες στη ρίζα ζωντανό τμήμα του δέντρου, καλό θα ήταν να διατηρήσουμε υλικό ώστε να έχουμε απόγονο του ιστορικού πλατάνου, όπως έχουν στην Κω τον πλάτανο του Ιπποκράτη που είναι 2400 ετών. Θεωρείται απόγονος του αρχικού πλατάνου. Θα μπορούσε να φυτευτεί δίπλα στο αρχικό δέντρο. Ξέρω ότι εμείς δεν θα ζήσουμε για να το δούμε να μεγαλώνει, αλλά δεν κάνουμε ό,τι κάνουμε για το παρόν μόνο. Οφείλουμε οι πράξεις μας να στοχεύουν και στο μέλλον. Θα κριθούμε κάποτε για όσα κάναμε και για όσα παραλείψαμε να κάνουμε.
Με το τμήμα του δέντρου που υπάρχει ήδη ως κουφάρι πια, αν έχει ήδη πεθάνει, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος πτώσης κλαδιών. Προσωπικά πιστεύω ότι δεν πρέπει να το ξεριζώσουμε αλλά να το κλαδέψουμε συνετά και να το προστατέψουμε, ώστε να διατηρηθεί ως μνημείο.
Η στάση μας ως πολιτεία, ως δήμος απέναντι στις ατυχίες και στις εύκολες λύσεις θα καταδείξει την πολιτιστική μας ωρίμανση.
Ένα μνημείο είναι ένα μνημείο είτε καμμένο, είτε πληγωμένο, είτε αρτιμελές. Εμείς οφείλουμε να το σεβαστούμε ζωντανό ή νεκρό.