Στρατόπεδο Βελισσαρίου: Τρία χρόνια μετά η υπόσχεση Μητσοτάκη παραμένει σε εκκρεμότητα

Την άνοιξη του 2023, στο πλαίσιο του Αναπτυξιακού Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας για την Ήπειρο – και συγκεκριμένα στα Ιωάννινα – ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι το στρατόπεδο Βελισσαρίου θα παραχωρηθεί στο Δήμο Ιωαννιτών ώστε να αξιοποιηθεί προς όφελος της πόλης και των πολιτών. Η δήλωση αυτή παρουσιάστηκε ως «ειλημμένη απόφαση της κυβέρνησης» και συνοδεύτηκε από χειροκροτήματα στην αίθουσα, δίνοντας την εντύπωση ότι ένα διαχρονικό αίτημα του τόπου προχωρά αμετάκλητα.

Ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, πάντως, αμφισβήτησε προσφάτως ότι μια τέτοια δέσμευση ειπώθηκε ποτέ με σαφήνεια, προκαλώντας έντονη συζήτηση για το τι ακριβώς είχε εξαγγελθεί στην πράξη πριν από τρία χρόνια.

Τρία χρόνια μετά την εξαγγελία του πρωθυπουργού, το ζήτημα της παραχώρησης παραμένει σε εκκρεμότητα. Ο Δήμος Ιωαννιτών συνεχίζει να διεκδικεί την παραχώρηση του συνόλου του στρατοπέδου με επίσημες ενέργειες, ενώ σε ερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή το καλοκαίρι του 2025, βουλευτές ζήτησαν «άμεση παραχώρηση της συνολικής έκτασης» στην κυριότητα του δήμου.

Παρά τις προσπάθειες του Δήμου Ιωαννιτών, που περιλαμβάνουν επιστολές προς την κυβέρνηση και συνεργασίες με τοπικούς φορείς, δεν υπάρχει μέχρι σήμερα επίσημη δέσμευση ούτε ξεκάθαρο χρονοδιάγραμμα για το πότε και πώς θα ολοκληρωθεί η παραχώρηση. Σύμφωνα με τα έως τώρα διάσπαρτα δεδομένα και κατά καιρούς απαντήσεις, οι μελλοντικές ενδεχόμενες διαπραγματεύσεις με το Ταμείο Εθνικής Άμυνας (ΤΕΘΑ), στο οποίο ανήκει η έκταση, θα εστιάζουν σε ενδεχόμενη μερική παραχώρηση ή σε διαφορετική αξιοποίηση μέρους του στρατοπέδου, αντί για πλήρη μεταφορά στον Δήμο.

Η αξιοπιστία μιας πολιτικής δέσμευσης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Με τον δήμαρχο Ζαγορίου συναντήθηκαν οι τουριστικές επιχειρήσεις – Στο τραπέζι η έλλειψη προσωπικού

Από την πλευρά της τοπικής αυτοδιοίκησης, η παραχώρηση του Βελισσαρίου θεωρείται πράγματι κρίσιμη για την πόλη και αποτελεί πάγιο αίτημα της κοινωνίας, δεδομένης της δυνατότητας να διαμορφωθεί ένας χώρος πρασίνου, αναψυχής και δημόσιας χρήσης στο σύνολό του, παρά τα δεδομένα επίσης ζητήματα της συντήρησης του χώρου, στα οποία πρέπει να υπάρξουν εξ αρχής προβλέψεις και λύσεις.

Όμως, η τριετής εκκρεμότητα και η έλλειψη απόφασης ή προώθησης του ζητήματος από την κυβέρνηση εγείρουν ερωτήματα για την αξιοπιστία της αρχικής υπόσχεσης. Το γεγονός ότι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί σήμερα με ακρίβεια τι ακριβώς εννοούσε ο πρωθυπουργός με την «παραχώρηση» – αν δηλαδή αυτή περιλάμβανε την πλήρη μεταβίβαση, μόνο χρήση για συγκεκριμένο σκοπό ή ενδεχομένως κάποια άλλη μορφή αξιοποίησης – θυμίζει γιατί οι πολιτικές δεσμεύσεις χρειάζονται σαφή χρονοδιαγράμματα και πραγματικές πράξεις, όχι μόνο λόγια προεκλογικά, όπως εκείνα του Κυριάκου Μητσοτάκη, λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές του 2023.

Σε μια περίοδο που η εμπιστοσύνη στην πολιτική διακυβέρνηση δοκιμάζεται, η ασάφεια που περιβάλλει αυτό το ζήτημα έχει την πολιτική της διάσταση: υπόσχεση από το 2023, αμφισβήτηση από θεσμικούς παράγοντες το 2025 και μια ανοικτή εκκρεμότητα που συνεχίζεται το 2026, χωρίς να έχει δοθεί απάντηση για το πώς και πότε η υπόθεση θα ολοκληρωθεί.

Τι πρέπει να απαντήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο προσυνέδριο της ΝΔ που θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη στα Γιάννενα;

Η κυβέρνηση οφείλει, πέρα από γενικόλογες διαβεβαιώσεις, να εξηγήσει ξεκάθαρα:

• Εάν η υπόσχεση που δόθηκε το 2023 αφορούσε πλήρη παραχώρηση ή διαφορετικό καθεστώς, και με βάση ποια κριτήρια.
• Ποιο είναι το ισχύον σχέδιο για την έκταση και πότε αναμένεται να θεσμοθετηθεί η παραχώρηση.
• Εάν υπάρχει στοιχειώδης επεξεργασία από το ΤΕΘΑ για να διασφαλιστεί ότι ο Δήμος Ιωαννιτών δεν θα μείνει με ένα μόνο μέρος ή με περιορισμένη χρήση της έκτασης.

Μια τέτοια επικαιροποίηση δεν είναι απλώς διαδικαστικό ζήτημα – συνδέεται άμεσα με την αξιοπιστία του δημόσιου λόγου και με τη δυνατότητα της τοπικής κοινωνίας να εμπιστευτεί τις πολιτικές εξαγγελίες.

Χωρίς σαφή απαντητική πολιτική δήλωση, η υπόσχεση του πρωθυπουργού για το στρατόπεδο Βελισσαρίου κινδυνεύει να μείνει ως ακόμη μια υπόσχεση που έμεινε στα λόγια και όχι στις πράξεις, τρία χρόνια μετά.

Παναγιώτης Μπούρχας