Του Παναγιώτη Μπούρχα
To Παρατηρητήριο Τζουμέρκων και η Κίνηση Πολιτών SavePapigo ήρθαν να ταράξουν την… Ολύμπια – σε βουνά γαρ και οι δύο… – και μακάρια ηρεμία των μόνιμων κατοίκων των περιοχών των Τζουμέρκων και του Ζαγορίου αντίστοιχα. Παρεμβάσεις τους, τις τελευταίες εβδομάδες, συζητήθηκαν εκτενώς στο δημόσιο διάλογο, ανασήκωσαν τα… λιμνάζοντα “νερά” στις δύο περιοχές των Ιωαννίνων και προκάλεσαν ένα αν όχι πολιτικό, τουλάχιστον κοινωνιολογικό ενδιαφέρον…
Η κοινωνία των πολιτών αντιδρά, ελέγχει και απαιτεί, σηκώνει ανάστημα σε δημοτικές αρχές, προκαλεί τον αντίλογο του Περιφερειάρχη Ηπείρου που τις χαρακτηρίζει “ντροπή” (sic) και “ξένους”…
Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό των δύο κινήσεων (η μία, το Παρατηρητήριο Τζουμέρκων, διαδικτυακή, η άλλη, Κίνηση Πολιτών SavePapigo, με υπόσταση που στέκεται δικαστικά απέναντι στο έργο του βιολογικού καθαρισμού στο Μικρό Πάπιγκο); Το ότι οι “ξένοι” απειλούν να… ξυπνήσουν τους μόνιμους κατοίκους των δύο περιοχών και να τους κάνουν να αντιδράσουν στις ενέργειες των δημοτικών αρχών. Μα, θα πει κανείς: και οι αντιπολιτεύσεις, τι κάνουν; Κι εγώ θα του απαντήσω: και στην κεντρική πολιτική σκηνή έχουμε κόμματα στην αντιπολίτευση… Αλλά;
Τις τελευταίες εβδομάδες, γίναμε μάρτυρες δύο συγκρούσεων: χρονολογικά, πρώτα, της δημοτικής αρχής Σουκουβέλου, του Δήμου Ζαγορίου, με τους κατοίκους που αντιδρούν στο έργο του νέου βιολογικού καθαρισμού στο Μικρό Πάπιγκο. Ο Δήμαρχος μάλιστα, ανακάλυψε έναν παράνομο αγωγό που κατά τις δηλώσεις του, οδηγεί λύματα στον Βοϊδομάτη… Τα μέλη της Κίνησης SavePapigo αρνήθηκαν την ύπαρξη του αγωγού με αυτή τη χρήση και διέψευσαν το Δήμαρχο.
Στα Τζουμέρκα, εδώ και τρεις εβδομάδες, εμφανίστηκε μια διαδικτυακή πλατφόρμα με το όνομα Παρατηρητήριο Τζουμέρκων που κατάφερε να γίνει δημοφιλής μέσα σε ελάχιστες μέρες, αναδεικνύοντας προβλήματα στο Δήμο Βορείων Τζουμέρκων, με πρώτο το έργο του χιονοδρομικού πάρκου στη Στρογγούλα. Ακολούθησαν σφοδρές καταγγελίες για το έργο Πηγάδια-Πλάκα που γίνεται με πρόχειρο σχεδιασμό, έχοντας αναστατώσει την οικονομική δραστηριότητα στο συγκεκριμένο Δήμο. Ο Περιφερειάρχης, μιλώντας για το Παρατηρητήριο προχθές, διέψευσε τις καταγγελίες για το εν λόγω οδικό έργο, και κατήγγειλε όσους διαμαρτύρονται. O δε Δήμος Β. Τζουμέρκων αποφάσισε να κινηθεί δικαστικά κατά όσων θεωρεί ότι συκοφαντούν και σπιλώνουν τη διοίκηση Βαΐτση. Τις δικαστικές ενέργειες κατά των διαφωνούντων, θα πληρώσει ο δημοτικός κορβανάς… σε μια Λουδοβίκεια λογική του Δημάρχου αλά “Ο Δήμος είμαι εγώ”…
Οι δύο ομάδες πολιτών σπέρνουν… “καινά δαιμόνια” και απειλούν την καθεστηκυία πολιτική τάξη – τάξη με την έννοια της κανονικότητας, της ομαλότητας και όχι της κοινωνικής τάξης…
Για την ώρα, αυτοί οι άνθρωποι δε δρουν πολιτικά, δεν έχουν πρόθεση και σχέδιο να ασχοληθούν με τα κοινά των δύο περιοχών και να κατεβάσουν ψηφοδέλτια ας πούμε, στις επόμενες δημοτικές εκλογές. Διεκδικούν απλά, το αναφαίρετο δικαίωμα να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους, να διαφυλάξουν τα χωριά τους, όπως εκείνοι κρίνουν σωστό, να ασκήσουν κριτική σε πολιτικές επιλογές με τις οποίες διαφωνούν. Πού είναι το μεμπτό; Οι αντίστοιχες δημοτικές αρχές μπορεί να φοβούνται πως στα πρόσωπά τους βλέπουν τους επόμενους αντιπάλους τους, στις δημοτικές εκλογές του 2027. Ακόμα και αυτό να συμβεί σε 3,5 χρόνια, δικαίωμα του καθενός είναι η οποιαδήποτε απόφαση. Αλλά ο μεγαλύτερος θόρυβος γύρω από τις δύο συγκεκριμένες κινήσεις προκαλείται ουσιαστικά από την αντίδραση, και όχι τόσο από τη δράση τους.
Οι δύο κινήσεις πολιτών εν κατακλείδι, θυμίζουν “γαλατικά” χωριά σε μια “αυτοκρατορία” πρόθυμων και υπάκουων υπηκόων. Σε αυτή την “αυτοκρατορία”, έχουμε έναν σχεδόν ισόβιο, δημοκρατικά εκλεγόμενο ηγέτη και τους ύπατους του που ηγεμονεύουν στις επαρχίες τους. Οι μόνιμοι κάτοικοι των περιοχών αυτών βολεύονται με λίγα, χορταίνουν ενίοτε άρτο αλλά πολύ θέαμα κι έτσι μετράει αντίστροφα ο χρόνος. Την “αυτοκρατορία” απασχολούν εσχάτως η Εθνική Αρχή Διαφάνειας… η Ευρωπαία Εισαγγελέας… και της αποσπούν ενέργεια και δύναμη. Αν οι τοπικές εστίες κριτικής που αναπτύχθηκαν το τελευταίο διάστημα, στους δύο ορεινούς όγκους, αυξάνονταν ή πολλαπλασιάζονταν και σε άλλες περιοχές της, θα υπήρχε πρόβλημα για την ηγεσία της και για όλες τις τοπικές ηγεμονίες που την στηρίζουν τυφλά και που συμπορεύονται εδώ και χρόνια, χέρι-χέρι.