Εκατόν δεκατρία χρόνια πέρασαν από τότε που ο Ελληνικός στρατός, με επικεφαλής τον Διάδοχο του Ελληνικού θρόνου Κωνσταντίνο, έμπαινε στα Γιάννενα, την πόλη των θρύλων, νικητής και τροπαιούχος. Όπως κάθε χρόνο η πόλη μας γιόρτασε και φέτος τα Ελευθέρια με την αρμόζουσα επισημότητα και πλήθος εξαιρετικών εκδηλώσεων που διοργάνωσαν, το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών, καθώς και άλλοι φορείς.
Γράφει η Βούλα Λεοντίδη- Πλάτωνα
Επιτρέψτε μου όμως να σταθώ στην κεντρική μουσική εκδήλωση του Πνευματικού Κέντρου που πραγματικά εξέπληξε όλους ευχάριστα.
Σε δύο παραστάσεις, μία στην Ζωσιμαία Ακαδημία, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κου Κ. Τασιούλα και μία στην αίθουσα «Κάρολος Παπούλιας» του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, παρουσιάστηκε σε πρώτη εκτέλεση, « Το τραγούδι της Λευτεριάς» έργο 40, σε σύνθεση του ταλαντούχου συνθέτη και μαέστρου Γιάννη Γαλίτη, για φωνή, αφήγηση, πιάνο, ηλεκτρονικά, ορχήστρα και μικτή χορωδία. Το βιβλίο του αείμνηστου Βασίλη Κραψίτη, «έδωσε» τα κείμενα, που μέσα τους ζωντανεύουν οι ώρες της αντρείας, της θυσίας, της φιλοπατρίας, της μεγαλοσύνης, αλλά και η ξέφρενη χαρά, η αγαλλίαση, το γαλάζιο φως που σκεπάζει τον τυραννισμένο τόπο και σκορπίζει το σκοτάδι της σκλαβιάς. Τα μελοποιημένα ποιήματα, του Άγγελου Σικελιανού, του Άγγελου Σημηριώτη και του Στέφανου Δάφνη, σχεδόν άγνωστα για τους περισσότερους, με τον άσβηστο πόθο της λευτεριάς να ξεχειλίζει.
Τύχη αγαθή, ως Μέλος της χορωδίας του Δήμου Ζίτσας, να συμμετέχω μαζί με την χορωδία του Δήμου Κόνιτσας και την χορωδία Cantus του Δημοτικού Ωδείου Ιωαννίνων, στην παρουσίαση του έργου.
Δεν έχω τις γνώσεις για να κρίνω το μουσικό έργο μπορώ όμως να μεταφέρω εδώ τα άπειρα συναισθήματα που μας κατέκλεισαν όλους, από τις πρώτες στιγμές που το γνωρίσαμε, στην αρχή με τα χορωδιακά κομμάτια και στην συνέχεια με τα ορχηστρικά. Η μελωδία στα ποιήματα συγκινητικά πανέμορφη, με ανάσες ηπειρωτικών ακουσμάτων και μια φρεσκάδα «παλιά», να σε σεργιανάει γλυκά σε ευωδιαστά περβόλια, σε τρυφερά νανουρίσματα, να σε συνταράσσει με την αντρειοσύνη, να σε σαγηνεύει με τον θρύλο. Για να έρθουν μετά τα ορχηστρικά, να μας ταξιδέψουν στον αχό της μάχης, να μας λυγίσει το εκπληκτικό μοιρολόι, να νιώσουμε την αγωνία του θανάτου, την χαρά της λύτρωσης. Ένιωθες πως ο συνθέτης, στράγγιξε την ψυχή του για να τραγουδήσει με τις πιο όμορφες, τις πιο δυνατές νότες, την υπερήφανη, την όμορφη Πατρίδα και τον αγώνα της για λευτεριά!
Εξαιρετικοί όλοι οι συντελεστές που συνέπραξαν στις παραστάσεις, ο κος Χλίτσιος και ο κος Βακάλης στην διεύθυνση της ορχήστρας , η κα. Αγγέλικα Παπανικολάου στο πιάνο, ο κος Πάνος Νάκος στην αφήγηση, η σοπράνο κα. Ελεάνα Βάσιου, η κα. Κωνσταντίνα Μήλια στην διδασκαλία της χορωδίας Cantus και φυσικά ο κος. Γαλίτης στην διδασκαλία των χορωδιών Κόνιτσας και Ζίτσας. Για μας, τα Μέλη των χορωδιών του Δήμου Κόνιτσας και του Δήμου Ζίτσας, ο συνθέτης Γιάννης Γαλίτης, είναι ο μαέστρος μας, με την ταπεινότητα, την αξιοπρέπεια, την εργατικότητα, την υπομονή, την αγάπη και του ευχόμαστε, τα σπουδαία έργα που γράφει, να ταξιδέψουν πολύ μακριά, ν΄ ανεβούνε πολύ ψηλά κι εμείς να τον καμαρώνουμε!
