Το Σταυρακι Ιωαννίνων, διαθέτει διαστημικό παρατηρητήριο (!), τα δεδομένα του οποίου αξιοποιούνται από τη NASA!

Ανήκει στον 47χρονο καθηγητή Φυσικής, Νίκο Σιούλα, ο οποίος ύστερα από πολλή και επίμονη προετοιμασία, που διήρκεσε τρεις μήνες, κατάφερε να ενταχθεί στο παγκόσμιο δίκτυο, το Minor Planet Center.

Ο καθηγητής Φυσικής Νίκος Σιούλας
Πρόκειται για τη μοναδική υπηρεσία, παγκοσμίως, που είναι υπεύθυνη για τη μελέτη των μετρήσεων της θέσης αστεροειδών, κομητών και εξωτερικών ακανόνιστων φυσικών δορυφόρων των μεγάλων πλανητών. Επίσης, είναι υπεύθυνο για τον προσδιορισμό, τον χαρακτηρισμό και τον υπολογισμό της τροχιάς για όλα αυτά τα αντικείμενα. Λειτουργεί στο Smithsonian Astrophysical Observatory, υπό την αιγίδα της Διεύθυνσης F της Διεθνούς Αστρονομικής Ενωσης (IAU). Ολα τα κεφάλαια λειτουργίας του Minor Planet Center προέρχονται από την επιχορήγηση του Near-Earth Object Observations Program της NASA. Μεγάλο μέρος του εξοπλισμού πληροφορικής που χρησιμοποιεί παρέχεται από το Ιδρυμα Tamkin.

Μελέτη
Το Minor Planet Center είναι αρμόδιο για τη μελέτη των μετρήσεων της θέσης των αστεροειδών, κομητών και εξωτερικών ακανόνιστων φυσικών δορυφόρων των μεγάλων πλανητών, όπως επίσης για τον προσδιορισμό, τον χαρακτηρισμό και τον υπολογισμό της τροχιάς για όλα αυτά τα αντικείμενα. Τα αντικείμενα αυτά παίρνουν μια προσωρινή ονομασία μόλις ανακαλύπτονται και έπειτα η NASA, διάφορα αστεροσκοπεία απ’ όλο τον κόσμο, ακόμα και ερασιτέχνες αστρονόμοι, κάνουν μετρήσεις, ώστε να προσδιορίσουν με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια γίνεται την τροχιά του συγκεκριμένου αντικειμένου. Αν, μάλιστα, η τροχιά διασταυρώνεται με αυτήν της Γης, μπαίνει σε λίστα υψηλής προτεραιότητας. Οταν η τροχιά τους καθοριστεί πλήρως, παίρνουν πλέον και την επίσημη ονομασία τους και, μάλιστα, εγγράφονται και όλα τα αστεροσκοπεία που συνέβαλαν στο να επιτευχθεί ο στόχος αυτός. Ουσιαστικά, πρόκειται για την πρώτη γραμμή άμυνας της Γης απέναντι στους αστεροειδείς και οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο, όπως π.χ. τα διαστημικά σκουπίδια. Με τον τρόπο αυτό γίνεται μια χαρτογράφηση όλων των αντικειμένων που υπάρχουν στο ηλιακό σύστημα, ώστε οι φορείς να γνωρίζουν αν κάποιο από αυτά αποτελεί κίνδυνο για τη Γη ή όχι.

«Το εγχείρημα ήταν αρκετά δύσκολο, καθώς απαιτούνται μετρήσεις αρκετών σωμάτων με ακρίβεια μικρότερη του 1 arcmin, όπως επίσης και το γεγονός ότι οι μετρήσεις αυτές θα πρέπει να υποβληθούν με συγκεκριμένο τρόπο, αλλιώς δεν γίνονται αποδεκτές! Οι δικές μου μετρήσεις, έπειτα από τον απαραίτητο έλεγχο που έκανα, είχαν απόκλιση της τάξης του ± 0,2 του arcmin. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, πέρα από την ηθική μου επιβράβευση, ότι μαζί με τα υπόλοιπα αστεροσκοπεία του κόσμου που ασχολούνται με αυτού του είδους τις μετρήσεις, ερευνητικά κέντρα, διάφορους φορείς και εργαστήρια, το σπίτι μου (!) βρίσκεται στις βάσεις δεδομένων τους και ό,τι στοιχεία ανακοινώνονται, για οποιοδήποτε αντικείμενο, θα ενσωματώνονται αυτόματα για τις γεωγραφικές συντεταγμένες της τοποθεσίας μου. Επίσης, τα διάφορα αστρονομικά κέντρα σε όλο τον κόσμο θα γνωρίζουν ότι υπάρχει ένα “ενεργό” παρατηρητήριο στη συγκεκριμένη περιοχή, το οποίο, αν χρειαστεί, μπορεί να συμμετάσχει σε κάποιο διεθνές project. Οποια μέτρηση κάνω, είτε αστρομετρική είτε φωτομετρική, θα καταχωρίζεται αυτόματα στο σύστημά τους. Αυτό ισχύει και για όποιο οργανισμό χρησιμοποιεί αυτούς τους κωδικούς», δηλώνει στον «Ε.Τ.» ο καθηγητής Φυσικής, Νίκος Σιούλας.

Η τοποθεσία αποθηκεύτηκε με τον κωδικό Observatory NOAK, Stavraki Ioannina Greece, με τον κωδικό L02, αλλά ήδη ο κ. Σιούλας έχει πάρει δεδομένα χρησιμοποιώντας τον κωδικό του. Να σημειωθεί ότι ο 47χρονος ασχολείται και με άλλους τομείς της Αστρονομίας, όπως την απόκρυψη άστρων από αστεροειδείς όπου με τον τρόπο αυτό οι επιστήμονες αντιλαμβάνονται το σχήμα ενός αστεροειδούς, φωτομετρία εξωπλανητών και κομητών, καθώς και με την αστροφωτογραφία.

 

Αρχική

Κοινοποίηση

Κοινοποιείστε στους φίλους σας!