Του π. Ηλία Μάκου
Και η η συμπαράσταση δεν περιορίζεται μόνο στις εορτές, αλλά αφορά ολόκληρο τον χρόνο.
Με φροντίδα της Εκκλησίας και στην Αρχιεπισκοπή Τιράνων και στη Μητρόπολη Κορυτσάς, και στη Μητρόπολη Βερατίου και στη Μητρόπολη Αργυροκάστρου και στη Μητρόπολη Φίερι και στη Μητρόπολη Ελμπασάν συγκεντρώθηκαν τρόφιμα και παιχνίδια και διανεμήθηκαν είτε από ιερείς (στις ενορίες) είτε από εθελοντές Ορθόδοξους σε σπίτια.
Από τα Τίρανα και το Πόγδαρετς μέχρι το Αργυρόκαστρο και την Κορυτσά άνθρωποι, ανεξάρτητα από το θρήσκευμα, τη γλώσσα και την καταγωγή, ένιωσαν την αγάπη της Εκκλησίας, καθώς η αγάπη δεν έχει όρια και περιορισμούς.
Μικροί και μεγάλοι ένιωσαν μια άδολη και ειλικρινή χαρά, η οποία σκορπίστηκε μέσα τους και αρωμάτισε και χρωμάτισε την ψυχή τους.
Και το ευχαριστώ τους, προς την Εκκλησία της Αλβανίας που δεν παίρνει τη σκέψη του από πάνω τους, ήταν θερμό.
Το έργο της προσφοράς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίαςγίνεται με ζήλο. Και αυτός ο ζήλος δεν φέρνει την αναβολή στη βοήθεια, ούτε «τώρα», ούτε «αύριο», γιατί ξεπερνάει με επιμονή τα εμπόδια και τις δυσκολίες.
Και οι πονεμένοι και ταλαιπωρημένοι άνθρωποι στην Αλβανία, απέναντι στην πλημμυρίδα της στοργής της Ορθόδοξης Εκκλησίας, απαλά και μελωδικά εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους και της την προσφέρουν σαν ένα μπουκέτο από κυκλάμινα, όπου στα κλώνια του επάνω κελαηδά η καρδιά τους.
Τους συγκινεί, μέχρι δακρύων πολλές φορές, η αγάπη, η πηγαία αγάπη, η απέραντη αγάπη, που τους αγκαλιάζει όλους ανεξαιρέτως και πλησιάζει και αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές τους.
Μιλάει μέσα τους, βαθιά, χωρίς περιστροφές και αποσιωπητικά. Χωρίς μυστικά και κρατούμενα. Επηρεάζει όλο το εσωτερικό τους σύμπαν, τους δημιουργεί ψυχική άπλα και τους σπρώχνει να εξωτερικεύσουν, να ξεχύσουν και τη δική τους καλοσύνη μ’ ένα πλατύ χαμόγελο.
Η αγάπη στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας δεν είναι είναι μόνο ένας ωραίος ύμνος, που τον ψάλλουν ανθρώπινα χείλη. Δεν είναι απλά στην κορυφή της πυραμίδας των αξιών. Είναι ο θεμέλιος λίθος της πολυκύμαντης πορείας της.
.jpg)
