Βουλιαράτες: Τίτλοι τέλους για το Εκκλησιαστικό Οικοτροφείο Θηλέων, λόγω έλλειψης μαθητριών

Έκλεισε οριστικά, λόγω έλλειψης μαθητριών, το Οικοτροφείο Θηλέων στους Βουλιαράτες Αργυροκάστρου, που ίδρυσε το 2000 ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος και φιλοξένησε εκατοντάδες κορίτσια.

Βουλιαράτες: Τίτλοι τέλους για το  Εκκλησιαστικό Οικοτροφείο Θηλέων, λόγω έλλειψης μαθητριών

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του epirusgate.gr στην Google

Η δημογραφική συρρίκνωση και οι ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές στην περιοχή του Αργυροκάστρου οδήγησαν σε μια αναπόφευκτη.

Μετά από 26 χρόνια αδιάλειπτης προσφοράς, το Οικοτροφείο Θηλέων της Εκκλησίας της Αλβανίας, «Η Θεοτόκος: Άνθος το Αμάραντον», στους Βουλιαράτες έκλεισε οριστικά τις πόρτες του λόγω έλλειψης μαθητριών. Το ίδρυμα, που αποτέλεσε πνευματικό και εκπαιδευτικό φάρο για εκατοντάδες κορίτσια, ολοκλήρωσε έναν μεγάλο και σπουδαίο κύκλο ζωής.

Με το Εκκλησιαστικό Οικοτροφείο Θηλέων στους Βουλιαράτες, που ίδρυσε το 2000 ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, όπου οι συνθήκες διαβίωσης ήταν εξαιρετικές και οργανωμένες από κάθε άποψη, δόθηκε η δυνατότητα σε κορίτσια, από απομακρυσμένα χωριά να έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση.

Ταυτόχρονα παρακολουθούσαν μαθήματα κατήχησης, βυζαντινής μουσικής (έχει δημιουργηθεί υπέροχη χορωδία), ξένων γλωσσών, μουσικών οργάνων, ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Πολλές από τις εκατοντάδες νέες, που τα 26 χρόνια πέρασαν από το Οικοτροφείο, έκαναν ανώτατες σπουδές στην Αλβανία και στην Ελλάδα, μα το σημαντικότερο και ουσιαστικότερο είναι άλλο.

Για το μεγάλο ταξίδι, που ξεκίνησαν, μέσα στης ζωής το πέλαγος, με τις αναπάντεχες τρικυμίες και τις θύελλες, πήραν σωστή αλάνθαστη πυξίδα στο οικοτροφείο αυτό, όπως οι ίδιες έχουν αναφέρει.

Η υπεύθυνη του Οικοτροφείου όλα αυτά τα χρόνια, η αδελφή Μαρία, πάντοτε δίπλα τους, ημέρα και νύχτα. Και έκανε τις παιδικές και εφηβικές ψυχές να νοσταλγούν τα βάθη.

“Μπορείς να ζήσεις χωρίς πατέρα και χωρίς μητέρα, χωρίς, όμως, το Θεό δεν μπορείς να ζήσεις”, λέει μια ρωσική παροιμία.

Και είναι αυτό πείρα βαθιά, μυστική, που επαληθεύει μέσα στις καρδιές κοριτσιών, οι οποίες βρήκαν τη στοργή της Εκκλησίας της Αλβανίας, την τόλμη τους να πιστεύουν και ν’ ανοίγουν την πόρτα του “είναι” τους στο Θεό, για να περάσει.

Προσθήκη ως προτεινόμενη
πηγή στη Google