Υπόνοιες διάκρισης στην υπόθεση του Μεσούτ Αϊντίν – Παρέμβαση Κ. Μπάρκα στη Βουλή

Την υπόθεση του Κούρδου πρόσφυγα από την Τουρκία, Μεσούτ Αϊντίν, φέρνει στη Βουλή ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία Νομού Πρέβεζας, Κώστας Μπάρκας, με κοινοβουλευτική ερώτηση προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, την οποία συνυπογράφουν και άλλοι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο κ. Μπάρκας αναφέρεται στην εξαιρετικά προβληματική, όπως την χαρακτηρίζει, μεταχείριση του Μεσούτ Αϊντίν, ο οποίος βρίσκεται σε απεργία πείνας εδώ και τέσσερις εβδομάδες, διαμαρτυρόμενος για τη μη εξέταση του αιτήματος ασύλου που υπέβαλε πριν από 22 μήνες. Σύμφωνα με τον βουλευτή, ο πρόσφυγας δεν έχει κληθεί ούτε καν σε συνέντευξη, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν έχουν λάβει υπόψη το ιστορικό του, που περιλαμβάνει καταγγελίες για βασανιστήρια και κρατικές διώξεις στην Τουρκία.

Όπως υπογραμμίζει ο κ. Μπάρκας, ο Αϊντίν θα έπρεπε να έχει χαρακτηριστεί ευάλωτος λόγω της κατάστασής του, ώστε να επισπευσθεί η διαδικασία. Στο μεταξύ, ο ίδιος παραμένει στη δομή φιλοξενίας στη Φιλιππιάδα, υπό συνθήκες που, σύμφωνα με την ερώτηση, επιδεινώνουν την ψυχοσωματική του κατάσταση.

Η καθυστέρηση στην εξέταση του αιτήματος αποδίδεται –όπως αναφέρεται στην ερώτηση– σε έλλειψη διερμηνείας και γραφειοκρατικές δυσλειτουργίες στη χρηματοδότηση σχετικών υπηρεσιών. Ο βουλευτής κάνει λόγο για “αναλγησία του κράτους” και θέτει ευθέως το ερώτημα αν υφίστανται διακρίσεις εις βάρος του πρόσφυγα, λόγω εθνικής καταγωγής ή πολιτικής ταυτότητας.

Ο κ. Μπάρκας ζητά από τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου να απαντήσει πότε αναμένεται να εξεταστεί το αίτημα ασύλου του Μεσούτ Αϊντίν, ποιοι είναι οι λόγοι για την υπερβολική καθυστέρηση και αν αυτή σχετίζεται με οργανωτικά ή διοικητικά προβλήματα των υπηρεσιών. Παράλληλα, καλεί το υπουργείο να διερευνήσει εάν υπήρξε διάκριση εις βάρος του αιτούντος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Σπανάκης: Πάνω από 38% αυξήθηκε η χρηματοδότηση για τη μεταφορά μαθητών

Η ερώτηση επαναφέρει στο προσκήνιο τις χρόνιες παθογένειες στο ελληνικό σύστημα ασύλου και τη δυσκολία πρόσβασης στην προστασία που προβλέπεται από το διεθνές δίκαιο, ιδίως για πρόσφυγες που βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση υγείας και ασφάλειας.