Αμυράς για το άρθρο 24: «Βαστάτε τα άλογα» στις αλλαγές για τα δάση

Την ανάγκη μιας προσεκτικής και στοχευμένης αναθεώρησης του άρθρου 24 του Συντάγματος, χωρίς εκτεταμένες παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν την προστασία των δασών, υπογράμμισε από το βήμα της Βουλής ο βουλευτής Ιωαννίνων της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Αμυράς.

Η παρέμβασή του πραγματοποιήθηκε κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, στο πλαίσιο της προτείνουσας Βουλής, η οποία καλείται να καθορίσει ποιες διατάξεις θα θεωρηθούν αναθεωρητέες.

Ο κ. Αμυράς τάχθηκε κατά μιας ευρείας αλλαγής στον συνταγματικό ορισμό και στην έννοια του δάσους, πρόταση που, όπως ανέφερε, έχει διατυπωθεί από βουλευτές διαφορετικών κοινοβουλευτικών παρατάξεων.

«Αγαπητοί συνάδελφοι βουλευτές, βαστάτε τα άλογα», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι η ολοκλήρωση και η λειτουργία των δασικών χαρτών δεν προϋποθέτουν αλλαγή του Συντάγματος.

«Γνωρίζουμε πού υπάρχει δάσος και πού όχι»

Ο βουλευτής Ιωαννίνων υποστήριξε ότι κατά την περίοδο 2021–2023, όταν υπηρετούσε στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, προχώρησε σημαντικά η κατάρτιση των δασικών χαρτών, οι οποίοι, σύμφωνα με τον ίδιο, καλύπτουν πλέον το 96% της ελληνικής επικράτειας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΕΕ: Σήμερα η ομιλία της φον ντερ Λάιεν για την Κατάσταση της Ένωσης – Άμυνα, Ουκρανία και μεταναστευτικό στο επίκεντρο

Όπως σημείωσε, η χώρα διαθέτει σήμερα τα απαραίτητα εργαλεία για να γνωρίζει με ακρίβεια ποιες εκτάσεις έχουν δασικό χαρακτήρα και πρέπει να προστατευθούν και ποιες μπορούν να αξιοποιηθούν νόμιμα για οικονομικές δραστηριότητες.

Με το συγκεκριμένο επιχείρημα προειδοποίησε ότι μια γενικευμένη αλλαγή του άρθρου 24 δεν αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που σχετίζονται με τους δασικούς χάρτες και τις χρήσεις γης.

Πρόταση να αποκτήσει η Φύση νομικά δικαιώματα

Παράλληλα, ο Γιώργος Αμυράς κατέθεσε μια διαφορετική πρόταση για την αναθεώρηση του άρθρου 24, το οποίο αφορά την προστασία τόσο του φυσικού όσο και του πολιτιστικού περιβάλλοντος.

Σύμφωνα με την πρότασή του, η Φύση δεν θα αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως αντικείμενο που οφείλουν να προστατεύουν το κράτος και οι πολίτες, αλλά θα αναγνωρίζεται ως αυτοτελής φορέας νομικών δικαιωμάτων.

Με αυτή την προσέγγιση, το φυσικό περιβάλλον θα μπορούσε να διαθέτει νομική προστασία αντίστοιχη με εκείνη ενός φυσικού ή νομικού προσώπου, ενισχύοντας τη δυνατότητα υπεράσπισής του απέναντι σε ενέργειες που προκαλούν καταστροφή ή υποβάθμιση.