Aποκαταστάθηκε η ιστορική Μονή Παναγίας της Ραϊδιώτισσας στη Βροσίνα Ιωαννίνων

Στο τέλος της αποκατάστασής της βρίσκεται η ιστορική Μονή Παναγίας Ραϊδιώτισσας στη Βροσίνα Ιωαννίνων, Δήμου Ζίτσας.

Με ευρωπαϊκά κονδύλια συντηρήθηκε το καθολικό και ανακατασκευάστηκαν κελιά.

Αυτή την περίοδο διορθώνονται οι στέγες και το έργο θα ολοκληρωθεί και θα μπορεί πλέον να μονάσει, εφόσον βρεθεί,  αδελφότητα στο μοναστήρι.

Το παλαιό μοναστήρι της Παναγίας της Ραϊδιώτισσας στη Βροσίνα Ιωαννίνων (εκκλησιαστικά ανήκει στη Μητρόπολη Παραμυθιάς), είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Άντεξε στο χρόνο, σ’ ένα πραγματικά άγριο τοπίο και στέκει όρθιο πάνω στ’ απότομα βράχια της αριστερής μεριάς του Ζαλογγίτικου παραποτάμου του Καλαμά, σφηνωμένο στα ραϊδιά.

Χτίστηκε το 1628, ήταν σε μεγάλη ακμή επί της τουρκοκρατίας, με πολλά κελιά χτισμένα στο χείλος του απόκρημνου φαραγγιού. Μέσα εκεί, όπου ζουλάπια τριγυρνούν, αστράφτουν οι αξίες της αιωνιότητας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Δήμος Ζηρού: Από το αίτημα στην ειδική ρύθμιση για τους υποψηφίους των Πανελλαδικών

Η πίστη, η ιστορία, η ψυχή και η φύση, κλώθονται σε μια μαγική ενότητα. Η καρδιά αναζητά την κάθαρση, γι’ αυτό το επιφώνημα της απελπισίας γίνεται και επίκληση του πόθου της ζωής. Πλέον πάνω από το μοναστήρι φτερουγίζουν καινούριοι οραματισμοί.

Οι εποχές, που διάβηκαν για τον θρησκευτικό αυτό μνημείο, δεν τις σφράγισε η λέξη «τέλος». Μέσα στην ερημιά της Παναγίας της Ραϊδιώτισσας, ας σταματήσουμε λίγο την πολύβουη και πολυδάπανη κίνησή μας μέσα στην αδιάκοπη φλυαρία των γεγονότων.

Και ας σταθούμε μόνοι κάτω απ’ τον ουρανό . Να τον ιδούμε χωρίς βιασύνη. Να μιλήσουμε με την ψυχή μας στη συντροφιά του. Να ακούσουμε τη σιωπηλή φωνή του. Αναζητώντας πέρα από τη γη το νόημα του αγώνα μας.

Να μας σηκώσει από την κοπριά της ψυχικής δουλείας. Να μας “περάσει” από τα δεσμά στο σκήπτρο, από την εσωτερική αιχμαλωσία στην εσωτερική ελευθερία.

Και αν οι ικεσίες μας δεν φτάνουν, ας την παρακινήσουμε με τα πικρά δάκρυα, που κυλούν από τα μάτια μας.